Stary_Kredens

naga prawda Pozdrawiam kredens

Początek zaskakujący , bo w innym kierunku się myśli, a pointa raczej też zaskakuje, ponieważ zastanawiam się jak mogą inspirować ludzie milczący skoro nie wiem co za milczeniem się kryje pozdrawiam kredens

zawsze , no prawie zawsze można pozdrawiam Kredens

dzięki , pozdrawiam kredens

Czy wiosna da ten kosmiczny pęd? zobaczymy , oby! pozdrawiam Kredens

Wybacz, ale wiersz to nie teza do udowodnienia pozdrawiam Kredens

a pewnie tak , jak się teraz zastanawiam to nię dostrzegłam w istocie pozdrawiam Kredens

może i pointa dobra , ale nieco utopijna pozdrawiam Kredns

nie chodzi o nabiał , tylko o to daremnie kredens

jak można tworzyć i jednocześnie nie myśleć o niczym? To rzeczywiście utopia pozdrawiam Kredens

zawsze są wyjątki od reguły pozdrawiam kredens

ciekawe jakie to prawa? pozdrawiam kredens

Gwiazdy w zasadzie są zawsze zbyt daleko pozdrawiam Kredens

chciałbyś smaczną śmierć ? dobre sobie, chociaż... pozdrawiam kredens

piekne i proste a Jesienin coz liryka w najlepszym wydaniu pozdrawiam kredens

śnie różowy ciepły pogodnego nieba odbicie gdzieżeś uleciał zostawiłeś po sobie realność weszła w puste miejsce jak w oczodół śmierci w wieczne listopady których nie lubi nikt trzymają grawitacją przy ziemi matce trzeba kosmicznego pędu by wyrwać się znów ku gwiazdom

nie pomogą fale Wisły , kiedy...Ty tak samo tylko inaczej pozdrawiam kredens

"i znów poszedł biedaczysko po szerokim szukać świecie , tego co jest całkiem blisko" - a kto by tam cygance wierzył? pozdrawiam kredens

rymy składne i zgrabna pointa pozdrawiam kredens

komfort spokoju? tak po burzy tak z reguły jest, choćby to była tylko burza uczuć , ale raczej z reguły do następnego razu, aby komfort nie przerodził się w konformizm pozdrawiam kredens

Pewnie tak

raczej się sobie dziwię, tak z przymrużeniem oka pozdrawiam kredens

Tak , tak jest , ale to nie znaczy że życie nie jest piękne pozdrawiam kredens

A wiesz poprawiłam, dzięki pozdrawiam kredens

odzierany dźwięk z dobra kolor z soczystości światło z blasku z miłości życie czasem kopnie taki dzień i nikt nie zapuka w strzępach dusza zamknięta w mikrokosmosie ciała mała strwożona samotna taki dzień a tu poezja nad polami w dziupli dzięcioła w krzyku narodzin w samo południe