Dyziek_ka

Dziękuję za poczucie żem czytany. Zawsze jest za pięć. I tylko wspomnienia pozwalają spacerkiem. Pozdrawiam

Cieszy mnie Twój nastrój. To czułość filmu, jaki Ci życie założyło. Robimy te zdjęcia zmysłów migawkami. I właśnie to zdjęcia czasoprzestrzeni zagięcia. Pozdrawiam i dziękuję że czytasz.

Migawka, zdjęcie, na ostatnią chwilę, z tego filmu co całe życie kręcimy Dziękuję za zaglądanie i komentarz, tym bardziej że wiesz o wspomnieniach i nostalgii więcej.

Zaczekaj nie wysiadaj w biegu Za chwile się zatrzymamy A ja, jak tragarz u Gangesu brzegu Wyniosę bagaż na głowie Wybalansowany W skrzyni ,w saszetkach poukładane Kolorami Zafascynowane zapachami Wspomnienia

W twe zmysły wyruszam Biegnę dłoni Dotykiem Zmierzchem spierzchłe usta Nawilżając Językiem Wczesnych marzeń lustra Odtwarzamy Muśnięciem Jak na klawiaturze Subtelniejszym Rozdźwiękiem Tuż po uwerturze Fortissimo dla tutti Porażeni prądem W świadomości Mknąc luki By zasnąć akordem Opuszkami w biuście Zaciskając pięścią Spazmami Czeluście Zanikamy, mięśniom Oddając Batuty To już nie my gramy Pogłosu atuty Melodią echo szepce Pieszczą , świerszcze, jeszcze

Od dawna uważam na ilość słowa Wszystko co krótkie jest piękne Słowo na słowie i miazga gotowa W natłoku mazi treść mięknie Serią nie trafiam nigdy w sedno Jestem ofiarą takiego złudzenia Celne jest zwykle tylko jedno Słyszałem , że długość jest bez znaczenia

Teraz wiem dlaczego biała Lubię nie przegadane obrazy, bardzo wizyjnie napisane i pachnie sterylnie szaradą Czytałem kilka razy widząc coraz wiecej. brawo Pozdrowienia

I znów znałazlem coś co przeczytać warto. Pozdrawiam serdecznie

I znalazłem „kawałek dobrej” Piękny obraz , jak obraz sepiowy. Tak tajemniczy i ciepły jak kapcie z mchu . Pozdrawiam

Bardzo dziękuję za czytanie, przyjacielu Ale krawata nie muszę podnosić.. ja tam byłem razem z nim. Z uśmiechem pozdrawiam

Przepraszam krawata się nie prasuje. Krawaty się od..paro..wy..wuje Dziękuję , u Ciebie też z parą nie kłopot

Znów ci sami zostali winem i poezją zalani Mamy w czubie.. witam w klubie Pozdrowinko Elinko

Masz rację „działa przejściowo” Zawsze mam po nim przejścia Pozdrawiam

Człowiek przeważnie za czymś tęskni I tylko wino panuje nad tęsknoty przyczyną Delikatnie odsuwa tęsknoty męki

Ten ostatni kamień domina jeszcze stoi, jeszcze światełko. Widzę pełno goryczy, ale nadziei jeszcze więcej – walcz . Bo tak ładnie piszesz. Pozdrawiam

To najbardziej podoba się. „radość radosna, a nie mdła zdjęta z matrycy identycznych.” Obudziłaś mojego Elfa dziecinnej beztroski. Pozdrawiam

Domino rozszyfrowałeś bezbłędnie i ten poprzewracany świat. Od dłuższej chwili już wiem, że też należysz do „Towarzystwa Tęskniących Poetów” Pozdrawiam

Smutny? Tęskniący-jak my wszyscy w " Towarzystwie Tęskniących Poetów " Dziękuję. też Białej ...jak cukier

Poszedłem w miejsce nam znane Teraz sam Z kieszeni kostkami wypchanej Parowała woń Wyczuły wysmukłe brązy Podeszła ta która motyla miała W sierści Jak z twojej dłoni brała Białe kostki Dla niej nadal jest słodki

Dziwna moda, jak ironia losu Łysienia nie trzeba definiować Mimo iż łysy pozbył się włosów Musi się golić i depilować

Jak pisać się starasz, przestaje być szaro. I w buty mi się piasku nasypało. Masz piękny dar malowania słowem pejzaży. I może dlatego, to co ma być buntownicze odbieram w Twych wierszach jak usypianie burz. Lubię czytać Pozdrowienia

Prąd widzę płynie w strony obie niezależnie gdzie jest obiekt. Eugeniuszu miło to sie czyta. smiesznostka znakmita Pozdrawiam

Nie cierpię limeryków bo nastrajają mnie zawsze w jedną stronę "łapanie diabła za rogi" Znana mi wdowa z Krakowa Nie skończyła na namowach Bardzo się starała Już go prawie miała Przerażała ją znaczna głowa Pozdrawiam mili

Z przestrachem niecierpliwie przebieram nogami Kpij sobie, kpij, a ja musiałam odwlec te słowa, co nie znaczy, że będą specjalnie znaczące, nie, nie. Poczytałam samą lewą, potem samą prawą - lewa pasuje "samotnie" bardziej, lewa - mniej. Czy to coś oznacza? Najbardziej tkliwe są jednak razem, a już szczególnie ostatni wers drugiej, "wspólnej" strofy. I pierwszy ostatniej...W całości - piękny, bardzo romantyczny erotyk. Pozdrawiam. E. Dziękuję Elu Didaskalia: Wiersz miał zobrazować fakt noszenia w sobie ideału, obiektu uwielbienia Którego w czasie życia, w wielu chwilach możemy zmysłami dotknąć. Pamięć o tych spotkaniach z cielesnymi „ ideałami” budzi tęsknotę do tych chwil. „Ideał” jak my błądzi po życiu i mam nadzieję też tęskni . Lewa strona (moja ) to pamięć zmysłów (smak, zapach, itd.) zamęt. Prawa, to ucieleśnienie chwil (ona). Razem - wspomnienie, uwielbienie, tęsknota szukania. Dlatego pomysł rozdziału Odwzorowałaś to idealnie i to mnie najbardziej satysfakcjonuje. Pozdrowienia

Dziękuję za czytanie i przyjazny komentarz. Nie znałem tego wiersza Miłosza. Ale samo jego nazwisko w komentarzu do mojej pisaniny strasznie mnie zażenowało. Pozdrawiam