Alicja_Wysocka

@Migrena Miło mi, że Ci się spodobał. Wiesz, czasem wchodzę do tekstu, do środka, jak do domu. I zabudowuję się dookoła - aż w końcu nie ma wyjścia, czasem muszę wylecieć kominem. Ale kiedyś zostanę tam na zawsze :)

@Leszczym Masz rozpoznawalny styl, Michale, ale Twój tekst jest raczej zawsze gęsty, i łatwo coś przeoczyć - a jak dajesz tekst, zawsze można odszukać potrzebne miejsce.

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Waldemarze, trochę nadrabiam słowem, bo ja taka nie jestem. Dobrego dnia :)

@TylkoJestemOna Michnikowski do zjedzenia :) @Leszczym Michał, dobrze, że dodajesz tekst.

@MigrenaBędzie Cię bolała głowa - dobranoc Czarusiu.

@Migrena A wiesz, mam tak, że jak kogoś nie lubię - to zapachu, który używa, też nie. No i to samo mam z imionami. Głupie to jakieś, chyba.

@Migrena Tak Ci się wysypuje z rękawa? No ładnie, dziękuję - w sam raz na dobranoc :)

@infelia Czytam i to bardzo chętnie. Wiersze to są Tabletki ze słów

@Robert Witold Gorzkowski „Pachnidło” (czytałam i widziałam film) to rzeczywiście opowieść pełna fantazji, ale i prawdy o obsesji piękna, o samotności i o potrzebie bycia kochanym, ale rozpoznanym przez zmysły. To szalone pytanie: czy można pachnieć miłością? Może nie dosłownie, ale metaforycznie. Przecież ludzie naprawdę zapamiętują zapachy tych, których kochają. Czasem bardziej niż słowa.

@infelia To nie jest wiersz z żalu - to manifest kobiety, która długo milczała, ale milczenie stało się zbyt głośne. W każdej strofie czuć: ona nie prosi już o uwagę, ona mówi „zobacz mnie taką, jaką naprawdę jestem”. Nie kruchą, nie słabą - ale taką, która zbiera z ziemi nawet jego ślady, i z tych śladów buduje siebie na nowo. Cisza - jest krzykiem kobiety zawiedzionej, ale świadomej, silnej, która nie pozwala z siebie uczynić cienia. Twoje słowa są jak popiół po wielkim ogniu - gorące jeszcze, pełne pamięci i mocy. Przejmująco piękny wiersz. Dziękuję, że mogłam go przeczytać.

@TylkoJestemOna :)

@Adam Zębala, dziękuję

@TylkoJestemOnaDziękuję. Jest takie przysłowie czy powiedzenie "Dobrego knajpa nie zepsuje, a złego kościół nie naprawi" - jest trochę przewrotne. Zawsze jakiś wpływ ktoś ma na kogoś. - Czasem jedno dobre słowo zmienia komuś całe życie, - Zła atmosfera potrafi zniszczyć nawet najczulsze serce, - a ciepło drugiego człowieka koi więcej niż niejedna modlitwa. Z pozdrowieniami :)

@UtratabezStratyChyba będzie ciąg dalszy, przypomnij mi proszę, że obiecałam, zobaczę co da się zrobić, tymczasem :)

@UtratabezStraty A wiesz, że chciałam żeby tak było, też w wierszach innych autorów widzę i czuję siebie. I wtedy wiersz mnie przekonał, uwierzyłam (choćby autor kłamał) Dziękuję :)

@[email protected] dziękuję

@Rafael Marius, @MIROSŁAW C., dziękuję

@Berenika97 No i to są życzenia z dna duszy, a nie jakieś tam... szczęścia, zdrowia

@MigrenaZmysł słuchu i zapachu mam bardzo wyczulony, czuję przez szkło. Wiesz, jak zawiązaliby mi oczy i zaprowadzili do czyjegoś mieszkania, w którym byłam, to wiem gdzie jestem.

@Przytulia35 Śpiewaj tak dalej, a ja się się zasłucham nieprzytomnie...

@Migrena Pachnie opowieścią… z cienia i z żaru. Zaskoczyłeś formą - bliżej prozy niż wiersza, ale z wyraźnym rytmem Twojego stylu. Trochę surrealne, trochę żartobliwe, jakby zapach był tylko punktem wyjścia do czegoś więcej. Czytam i stawiam Twój zapach trochę dalej od moich, żeby się nie pomieszały - bo to by dopiero było :)

@Migrena Ach, to muszę chyba jakimś kremikiem typu, Voltaren komentarze posmarować. Dzięki :)

@LeszczymOjtam, ojtam, zaraz "przerąbane" Mam w rodzinie Michała, nic mu się nie porąbało. Będzie lepiej, bo gorzej już było, No wiesz ,raz na wozie'... Tymczasem :)

@Przytulia35 Może Ty jesteś od Przytulania? Dziękuję :)

@Maciek.J Wciąż sprzedają się Leśmiany, Tuwimy, Asnyki, Staffy... Powiem odważnie: gdybym miała sprezentować komuś tomik poezji, zawsze wybiorę klasykę. Masz rację - tomiki współczesnej poezji leżą w koszach po złotówce. I nikt ich nie chce. A może dzieje się z nimi to samo, co na pokazach mody? Może i modne - ale kto to będzie nosił? Chyba mam podmienione serce, bo wciąż mnie ciągnie do tyłu. I nic na to nie poradzę - może mam to zapisane w DNA, jak kolor oczu, czy szerokość uśmiechu. I powiem jeszcze jedno - wcale nie chcę nic „poradzać”. Chcę, żeby tak mi zostało.