Alicja_Wysocka

@KwiatuszekPoskładany jak lubię :)

@KOBIETATo może lepiej zamknę drzwi :)

@DawidMotykaOj jak słodko, może nawet trochę za :)

@infelia, @Migrena, dziękuję

Dopiero w zagrożeniu straty, a czasem tuż po - wiemy co jest ważne w życiu. Szkoda, że dopiero wtedy.

@ChristineA może Christine masz życzliwe oczy, dziękuję, to też miłe :) Pozdrawiam

@huzarcNo pewnie, a wiersz się sam napisał, bez Twojego udziału, myśli i ręki :) Rozumiem.

@Leo Krzyszczyk-PodlaśZależy jaki wiersz, ale raczej tak.

@APMTeż to wiem :)

@huzarcOjej, a taki miałam miły poranek... Dobrego dnia :)

@huzarc, kłaniam się :)

@KOBIETA, @Kamil Olszówka, dziękuję :)

To się cieszę, że trafiłam, mój też.

@Kwiatuszek - dziękuję :)

@hollow man, Zdjęłam odcisk palca, dziękuję :)

@tie-break Myślisz? Muszę to sobie wyobrazić, dzięki, że zajrzałaś :)

@violetta, dziękuję :)

@andrew Przeczytaj jeszcze raz :) Pozdrawiam, wzajemnie.

On na pewno to zrobi, a wiersz przytuli :)

@Leszczym Jakiś Ty inny tym razem :)

@Waldemar_Talar_Talar Może go troszkę sprowokowałam, bo sobie sama usiadłam z boku nie na środku, dziękuję Waldemarze, pozdrawiam :)

@Berenika97 To nie są wyrzuty sumienia, tylko przywiązanie, które nie znalazło dla siebie języka. Bardzo mocny, zimny wiersz, a miauczące wyrzuty sumienia’ to nie wina - to człowieczeństwo przyłapane na gorącym uczynku. Zimny świat, proste układy, a pod spodem coś małego i żywego, co się odzywa mimo wszystko. Ten finał boli w najlepszy sposób.

@Berenika97 Bereniko, dziękuję za komentarz. Mam od kilku dni taki nastrój, jakby ktoś całował mnie codziennie w serce, serdeczności dla Ciebie oraz @APM dziękuję za odcisk czytania :)

popołudniową porą na ławce, nie najśmielszy tak grzecznie mnie zaczepił niedokończony wierszyk. ubrany w cztery zwrotki, na nogach zgrabne rymy, nieśmiało mówi do mnie: - wiesz, nie mam puenty, wymyśl. kolejna wiosna mija chcę miniaturki dzieci, i cały czas się martwię bo nie mam ich z kim sklecić! Więc mówię tak do niego: cóż do stracenia miałam, - gdybym cię choć troszeczkę… to może bym została? * reszty się już domyślcie nie będę paplać przecież, że puenta jest szczęśliwa, a wiersz? jak nikt na świecie.