Bożena Tatara - Paszko

To zmienia całkowicie postać rzeczy. Cofam, co powiedziałam - masz serce i wcale nie dlatego, że boli. :) Miłego popołudnia :)

Pomysł jest dobry, puenta też, chociaż "i kiedy był pewien, że już pokochała, z serca komputera go... zDELetowała" - to też może być niezła puenta . A kciuki i ja trzymam :)

Alicjo - serca nie masz :) Tutaj każdy wers jest potrzebny. Nigdzie nie jest napisane z ilu wersów powinna się składać. Faktem jest że minimalizm we fraszkach sprawdza się najbardziej im krótsza tym wyrazistsza puenta ale...

Nie jest do bani tylko niedopracowana :) Nie będę przewracała do góry nogami ale odrobinę ją zmienię, sam zdecydujesz czy do przyjęcia. Brakiem miłości nie przejmował się wcale, ponieważ wchodził na randkowe portale. Gdy poklikał myszką ona się zjawiała, mógł się w nią wpatrywać noce i dnie całe. Z czasem go oplotła, miłosną tkając sieć, aż nadszedł taki czas, że zapragnął ją mieć. Nie wiedział ile pamięci jej zajmuje, ważne było tylko, że czuł co ona czuje. Wciąż ją śledził i był zawsze na tropie, bowiem miała go już na swoim desktopie. Zapomniała tylko powiedzieć mu szczerze ilu takich fanów ma w swoim folderze. I kiedy był pewien, że już pokochała, z serca komputera go... zDELetowała. Na szczęście wystarczy się znów zalogować, by nowe uczucie mogło zakiełkować. Możesz śmiało zamieścić we fraszkach, bardzo współczesny temat.

Deonix - wchodząc na takie forum jak Polski Portal Literacki myślałam, że sama nazwa do czegoś obliguje. Spodziewałam się spotkać ludzi od których mogłabym się czegoś nauczyć, spotkać ludzi, którzy tak jak ja chcą się czegoś nauczyć, obcować z Poezją współczesną. Nie spodziewałam się spotkać tylu samozwańczych poetów którzy nawet nie rozumieją co piszą, tego co czytają też nie zawsze, do tego bez cienia pokory, czy chociaż wątpliwości publikują "coś" pomijając warsztat. Nie było tematem dyskusji "kawa na ławę" tylko zamieszczony tekst, ale skoro mimo wszystko postanowiłaś skierować dyskusję na inny tor i jak sama piszesz znasz znaczenie symbolu " ;) " to jak można odebrać twoją wypowiedź ? Pozdrawiam.

Powiedziałabym, że to o empatii. Posiadając taką zdolność rzeczywiście można "wejść w cudzą skórę ". Co do formy, nie odbiega od większości tu zamieszczanych tekstów.

Uwaga zabawna ale fakt tragiczny :)

Napisałam w odpowiedzi na post Marlett: Być może to część większej całości. A może Pl nie mógł się pogodzić z faktem, ze stoi i płacze i nikogo to nie wzrusza? Poza tym... może nie tylko u ciebie nie ma kawy na ławę ;) Niepotrzebnie bawisz się w adwokata Marlett, bo jej nie zaatakowałam. Bardzo proszę czytaj ze zrozumieniem. Twoja wypowiedź sugeruje, że nie znasz znaczenia symbolu " ;) " Pozdrawiam

Nie za bardzo wiem jak mam rozumieć to "należy". :)

Pod każdym postem jest plusik z napisem - cytuj. Byłoby dobrze gdybyś cytował przynajmniej fragmenty do których się odnosisz, bo ponownie zostanie niezrozumiały monolog jeśli Marlett pokasuje swoje odpowiedzi. I kiedy zamieszczasz kilka postów, to nie wiadomo, który odnosi się do czyjej wypowiedzi.

Po takich korektach czuję się współautorką ;)

Kim są ci ONI ? - bo jakoś nie doczytałam :)

Ja widzę to inaczej, ale jest już późno, jestem zmęczona i nie mam ochoty na utarczki słowne z tobą. Dobranoc.

Być może to część większej całości. A może Pl nie mógł się pogodzić z faktem, ze stoi i płacze i nikogo to nie wzrusza? Poza tym... może nie tylko u ciebie nie ma kawy na ławę ;)

Na to pytanie powinien odpowiedzieć autor ja mogę się tylko domyślać, że powodem szlochu było zmęczenie i ulga.

To nie jest jedynie słuszna wersja twojego wpisu, ale by nie zmieniać go za bardzo, te poprawki wg mnie są niezbędne. Drzwi otworzył gwałtownie. Nie zwrócił nawet uwagi na otwarte okna sypialni, gdzie w popielniczce stojącej na krześle obok łóżka tlił się zostawiony papieros. Wybiegł nie zważając na nic. Biegł poboczem drogi mijając o krok pędzące samochody. Dysząc przystanął, opierając się o drzewo i trzymając dłoń na piersi. Tkwił w bez ruchu wyprostowany z głową uniesioną ku koronom drzew. Wydawało się, że ukoił ciało. Ten morderczy wysiłek, sprint opętańczy, wyzwolił jego ducha z emocji, z pożądania. Łzy strugą spływały po twarzy jak z alabastrowego naczynia pokrytego złotem. Nikt nie zauważył, że stoi i płacze. Ukrył twarz w dłoniach tłumiąc szloch. Mijali go, przechodnie spoglądając beztrosko. Tramwaje, autobusy, sznury samochodów ciągnęły obok obojętne. Nie rozumiał dlaczego w społeczeństwie chrześcijańskich wartości, gdzie czci się narodowe barwy, gdzie Maryja matką wszystkich, gdzie ołtarz w sypialniach i na ścianach, w sercach i twarzach króluje oziębłość. Pozdrawiam :)

Nie byłoby monologów, gdyby nie brzydki zwyczaj kasowania komentarzy.

Proszę - a czasu nie mam zbyt wiele, mam sporo obowiązków. Tutaj rzeczywiście dość często zaglądam bo sprawia mi to przyjemność ale nie czytam wszystkiego no i nie podjęłabym się korekty niczego, zwłaszcza za odpłatnością. Pozdrawiam :)

...głową uniesioną ku korony drzewa - głową uniesioną ku koronom drzewa, mozolny wysiłek, sprint opętańczy - mozolny to raczej żmudny, wymagający wysiłku ale i czasu, nie wiem czy sprint można nazwać mozolnym wysiłkiem. Na twarzy spływały strugą łzy - Po twarzy... jak gdyby z fajansy pokrytej złotem. - nie wiem co to jest fajansa, ale jeśli o naczynie chodzi to - fajansu pokrytego złotem (cokolwiek to miałoby znaczyć), pocierając dłonią czoła - dotykając czoła - zgoda, ale pocierając dłonią czoło. Mijały go, przechodnie - Mijali go przechodnie. gdzie w sercach oziębłość wyraża twarz - gdzie oziębłość w sercach i twarzach. GreD - W poprzednim komentarzu napisałam, że nie rozumiem tego co piszesz. Podtrzymuję co powiedziałam. Przyjemnie się czyta tekst dobrze napisany, dobrze się czyta tekst napisany bez błędów. Tekst z błędami staje się dla mnie nieczytelny, za dużo muszę przy nim spędzić czasu, a już w ogóle nie inspiruje do napisania np zgrabnej riposty albo chociażby pozytywnego komentarza. Zarzucasz użytkownikom forum złośliwość w komentarzach ale nie zrobisz niczego żeby dopracować co zamieszczasz. Ja nie oceniam autora, nie oceniam tego o czym pisze ale jak to robi, moja ocena jest subiektywna, ponieważ jest moja i jedyną regułą jaką się kieruję, to zrozumienie, czy to co pisze autor jest dla mnie czytelne i czy wzbudza jakieś emocje. Pisać prostym językiem, zrozumiałym dla wszystkich to wielka sztuka. Zanim znowu coś tutaj zamieścisz - proszę - popraw przynajmniej błędy. I nie kaniony - kanony. Pozdrawiam ciepło :)

Z toporem pan pogadać chciał, lecz w ludziach wielka trwoga. Bo lico złe toporek ten i w gumofilcu noga. Z uporem tym toporem swym idzie przez wieś szybciutko. Nie tknie go pies ni chłop ni knur bo topór tnie równiutko, Już jęków dźwięk i lecą łby, Czarownic, Szczurów, Trolli. Bo Jakub zły (uwierzcie mi) szlachecki rym ... bełkocze Tak go czytam. Nie wydaje mi się aby duże litery w środku zdania były zabiegiem potrzebnym.

Ten komentarz też zamieść we Fraszkach :)

Myślałam, że jak się coś zaszufladkowało, zwłaszcza niechcący to przepadło. Wykorzystam wiedzę ;) Dzięki :)

Mam tylko jedną uwagę - wiem, że wiersz napisany dziś więc na pewno współczesny, ale wrzuć do Fraszek, tutaj się zgubi a szkoda :)

Nie wypowiadam się za innych użytkowników tego forum. Pozdrawiam :)

Myślowy ? Czego dotyczy to "się" ? Ja napisałabym - I tylko po uciechach życia pozostała mi pustką wypełniona nisza - bez kombinacji że niby o coś jeszcze ta nisza pyta.