Bożena Tatara - Paszko

Za dużo w nim ciepła jak na wiersz o rozstaniu ale najwyraźniej to przypadłość niepoprawnych optymistów. Lubię :) Pozdrawiam ciepło :)

Ten fragment mnie podoba się najbardziej. Trafniej bym tego nie ujęła. Pozdrawiam ciepło :)

Zajrzałam, czytałam :) A prawda - moim zdaniem - boli tylko tych, którzy nie potrafią się z nią pogodzić. Pozdrawiam ciepło :)

Samo życie rzec by można. :) Podoba się - jak zwykle zresztą :) Pozdrawiam ciepło :)

Podoba mi się malowniczość Twojego wiersza Aniu. Pozdrawiam :)

Coś w tym jest :)

Niczego tym razem nie mogę poprawić :) Wszystko jest dla mnie na tak :)

Będzie mi miło :) No i skoro to całość to - jak wyżej - biorę w całości :)

"...a wezmę na czas krótki to tylko, co na zdjęciach." To tak jak ja - chwytam chwile ale kontempluję jak już fotografie przeglądam :) Pozdrawiam ciepło :)

Biorę w całości , bez żadnego ale, choć ubolewam że nie wiem co zostało wykasowane. Pozdrawiam ciepło :) Bożena

Nie narzekajmy aż tak na tę starość niestety zbyt wielu nie będzie dane zestarzeć się brzydko albo może pięknie obok lub przy boku swoich wybranych. Cieszmy się chwilą i bierzmy za bary z niemocą, bólem, błędnym przekonaniem, że starym być to jest nasze przekleństwo bo kult młodości rządzi umysłami. Marzeń i pragnień na tory boczne nie przestawiajmy choć może trudniej zdobywać szczyty gdy już o lasce wchodzić musimy na zwykłe pagórki. :) Pozdrawiam ciepło :)

A ja sobie zanuciłam jak szantę i podoba mi się tekst, trochę nie zagrała puenta ale szczególnie nie razi :) Jestem bardzo na tak. Pozdrawiam ciepło :)

Rozumiem, że żaden ze mnie krytyk ;)

Warto być szczerym, w wierszu też. Nawet jeśli warsztat szwankuje jeśli piszesz serduchem to widać , słychać i czuć - jak powiedział klasyk ;) Tak trzymaj :)

Twórz tak dalej, podoba mi się Twój wiersz. Lubię. I kot szarobury ma rację ja też w wersie: bo także nieraz bywam szczęśliwa - zmieniłabym także na przecież. Będzie sensowniej i bardziej rytmicznie. Pozdrawiam :)

To chyba najlepszy z Twoich wierszy. Lubię :) Pozdrawiam :)

Jest taki, jaki powinien być wierszyk o miłości - bez nadęcia prosto i ładnie. Don Dawny miał rację że go odkopał :)

No cóż Waldku czasem myślę, że tęsknicie tak na prawdę za kawałkiem żebra, z którego zostałyśmy stworzone i dopiero mając to swoje żebro przy swoim boku możecie czuć się szczęśliwi. To coś to ten kawałeczek kośćca ;) Miłego dnia :)

bardzo chętnie napisałabym co nieco ale nie przebrnę przez to coś... A można było tak: kochanie długo nie mogłem zasnąć licząc nadzieje, gubiłem się przy liczbach jakich żadna szkoła nauczyć nie może dzień za dniem owinięte paskudnie tykaniem zegara płynącym w echo między ścianami moimi niby ale obcymi strasznie noc za nocą karmione duszą rozrywaną pomału kłami koszmarów pełnych prawdy ale takiej od których woli się kłamstwo ale wczoraj wolny lekko się poczułem kochanie, bo czerwień obcych ust zupełnie zatopiła pustkę na dnie chwili pocieszenie przyszło bez moralności i skrupułów ale ze szczerością z jaką aniołowie i demony wiersze swe piszą oby zostało teraz przy mnie obok w rękach mych i przy sercu moim bo znów słońce mi wstaje rankiem a gwiazdy nocą świecą cicho jak w bajce jak chciałem zawsze Moim zdaniem : rozrzucenie wyrazów nie sprzyja wierszom, przypomina mi raczej dukanie przy tablicy, lepiej jest jeśli wiersz zapisany jest w strofach. Nie wiem czy wiersz mi się podoba, nie przemawia do mnie. Na przykład: kochanie długo nie mogłem zasnąć licząc nadzieje, gubiłem się przy liczbach jakich żadna szkoła nauczyć nie może powiedziałbym raczej długo nie mogłem zasnąć rozpamiętując nadzieje utracone, gubiłem się w liczbach jakich żadna szkoła nauczyć nie umie dzień za dniem owinięte paskudnie tykaniem zegara płynącym w echo między ścianami moimi niby ale obcymi strasznie dzień za dniem owinięte paskudnie - owinięte paskudnie też zmieniłabym ale nie mam pomysłu, nie wiem czym zastąpić tykaniem zegara niesionym echem między ścianami moimi a tak obcymi pocieszenie przyszło bez moralności i skrupułów ale ze szczerością z jaką aniołowie i demony wiersze swe piszą nie wiem czy aniołowie i demony piszą wiersze ale licentia poetica - rozumiem- za to napisałabym to nieco inaczej pocieszenie przyszło moralności na przekór bez skrupułów, ze szczerością ... oby zostało teraz przy mnie obok w rękach mych i przy sercu moim bo znów słońce mi wstaje rankiem a gwiazdy nocą świecą cicho jak w bajce jak chciałem zawsze przy mnie, to raczej obok, więc obok można odrzucić. Mych , moim, mi , za dużo zaimków. Wystarczy jeśli napisałbyś: oby zostało teraz przy mnie w moich dłoniach i sercu bo znów słońce wstaje rankiem dla mnie a gwiazdy nocą świecą cicho jak w bajce tak jak chciałem zawsze Napisałeś coś ale - moim zdaniem - nie dopracowałeś. Zajrzyj do tekstu za jakiś czas, wyrzuć słowa niepotrzebne, tych co zostaną nie rozrzucaj ale zbierz w logiczną całość i zamieść jeszcze raz :) Powodzenia :)

I tak trzymaj :)

Odczekanie i zastanowienie to dobra metoda ale powiem Ci czego nie powinnaś robić. Nie powinnaś kierować się sympatiami i antypatiami pomiędzy uczestnikami tego forum. Wybierz to co jest korzystne dla Twojego pisania a prędzej czy później sama będziesz wiedziała co jest dla niego dobre. :) To trochę jak z autorytetem rodziców, jeśli oboje rodzice podrywają swój autorytet w oczach dziecka, to dziecko się gubi. Niczego się nie nauczy a o patologię łatwiej. Pozdrawiam ciepło :)

Nie pasuje mi ten wers do reszty. Czytając wiersz wyobrażam sobie układającą się do snu kobietę, widzę krople potu lśniące w zachodzącym słońcu. Ambicja zapewne nie pozwala Pl-ce zasnąć - tylko ten wers... Reszta podoba się :) Pozdrawiam ciepło :) P.S. a może tak ? - gdy cichy zmierzch na wschodzie szarością gasi oczy na karku krople potu raz żarzą się raz złocą w poduszki składam głowę odgarniam z twarzy włosy trzymając się nadziei że wyśpię się tej nocy

życia nie można przeżywać w dwójnasób, minuta w minutę jak bliźniacze siostry czas wybrał był onegdaj ruch jednostajny nie zwiększa się w minucie zdarzeń zasób lecz być może można żyć nieco bardziej gwałtowniej przechodzić napotkane burze tęsknić boleśniej, wylewać łez morze szybciej się zakochiwać i nie kochać mocniej miłego dnia Waldemarze :)

Może i w mniejszości ale tak zupełnie osamotniona to nie jesteś :) Mnie się skojarzyło tak samo i dlatego zaproponowałam: i patrzę na nie niecierpliwie jak na jeżyny czarne od słońca by kojarzyło się mimo wszystko z owocami, które być może Pl bardzo lubi.

Trzymam Cię za słowo :) i dziękuję :)