jan_komułzykant

i z kotką na blaszanym, jak Burton z Taylor? rany, ja na to nerw już nie mam - to siema ;))

Znany aktor z miejscowości Wieniec, dość paskudne ma usposobienie. Kiedy pannę przygrucha, to jak furiat wybucha, Gdy wciąż w gruszki wdeptuje na scenie.

:)

żartujesz? nie wybaczam ;)))))

Wszystko jest cycuś.

i dobrze, z czasem metaforę zamienić też można również na geografię, oczywiście jak starczy ... marzeń ;))

jak widzę żarcik rozrósł się (że niechcący napisać nie mogę) i uwikłał również Ciebie. Przepraszam ;)

z grubsza biorąc masz rację, bo Autor mówi o Bretanii, ja o Nowej Zelandii. Tak, czy siak - mea culpa ;)

uwielbiam, jak się dziewczyny złoszczą, są wtedy jeszcze ładniejsze. Dzikuski ;)) Docierają Mario, spokojnie, żarcik się tylko nie udał. Spoko, luzik, no :)

gdybyś się stała swoją kociczką kocurem byłbym na twoim dachu myszy zaganiał rodzinkę liczną albo po jednej znosił dla smaku lecz gdybyś stała się jakimś kotem zabrałbym to z powrotem PS 0 lub przy 40 (w cieniu) na inny dach się przeniósł

Zawsze podnosi mnie na duchu ta piosenka, bo znowu chce się żyć, poza tym naprawdę miła niespodzianka - idealnie dobrana do tematu. Dzięki Beatko :)

Cieszę się Mario, nawet z tak surowej oceny, bo przynajmniej szczera. A ja wierzę w Twoją szczerość. Ale, że dramat w każdym calu to się nie spodziewałem. Co do piosenki, to też nie moja wina, tylko Polmana, ale przyznaję - Łucję Prus zawsze lubiłem ;* Pięknie dziękuję. ;)

Witaj Sylwestrze, miło że zajrzałeś. Cóż mam powiedzieć, każdemu może się zdarzyć, dziękuję :) i również serdecznie pozdrawiam.

To ja dziękuję za wizytę i pomysł. Pozdrawiam. :)

oj tam, oj tam, wierszość mi się podobała, więc nie narzekałbym ;)

no wreszcie jakiś odzew na moje sygnały ;)) choć z tego co widzę nie pierwszy spóźniam się raz lecz kiedyś wreszcie dobrze dzwony będą grały gdy wiedza kościół (który?) zadzwoni w dobry czas Ładne sygnały Mario, pozdrawiam. :)

Mam a - sposoby. Ty boso? Psa mam. :)

masz, tylko jeszcze o tym nie wiesz i nie trzeba nic wymyślać, bo ona po prostu jest. Uwierz :)

Podobnie jak w poprzednim, brak polskiej czcionki. Mawiam na to "oleunder" - taki olewajacy kwiatek, understand? Pewnego rodzaju bylejakość. Mimo wcześniejszego zwrócenia uwagi, dalej konsekwentne lekceważysz czytających. Poza tym, niestety, mnie się skojarzyło też. Może przynajmniej zapisz pierwszy wers kursywą?

piękne marzenie, bardzo mi się podoba i wiersz też, ale za zimno w Bretanii. Każdy ma jakąś swoją wyspę :)

Pokażę Wandę. Popęd na węża? Kop. Ona pokaże Jankowi. Anna i w okna jeża kopano? Zakopano Iwona. Ba, nowi o, na pokaz.

Ar bobra? E, żar dobra. Żar, bo draże.

Ula, DNA wet? Atak, syp pyskata!. Te, wandalu... Ulu, żulu...