bazyl_prost

kucharka z niej marna raz soli raz słodzi ja tylko sącze jad niesmaczny gotuję ja lepiej przyznałbym ze smutkiem litości jad jad jadowity jad

takie banalne co za głupi śmiech tych łez już nie ma na szczęście

półnaga gejsza muska muzyką snuje się gra

świat kiedyś był płaski jak rysunek i dalej jest

żurawina kwaśna fantazyjne korale zdobią talerz

już się stało przez ładunek rakotwórczej robusty

tyle w tym okrucieństwa a to ma być zapowiedź orgazmu

pytamy czy nie pytamy

ale faktycznie tak najłatwiej

ktoś napisał rzeczowniki czasowniki na usługach i strumienie przymiotników

o kim to jest nie napisałaś

czy te porywy wolnosci też nie są zaślepieniem przecież wystarczy się zatrzymać i wziąć oddech

lata sympatycznie już lepiej się nie da tylko tam gdzie nie ma wiatru

znakomite myśli

no lepiej pozdrów męża

wysechł na wiór i się rozsypał mozna dodać do rosołu jak ktoś chce%)

i wzrośnie łubin z kolorowej kuli światła Wawelu tęczą niebiesko-fioletową i jego liście rozplotą czerwień co tak boleśnie się wije

ferrytyczna miłość sieje chaos

to o termice, cykada się tym zajmuje?

wie ale nie chcę psuć poezji

to by sprowadzało na drogę niebezpiecznych uniesień

stacjonujemy na ziemii w różnych stanach skupienia nikt nie chce odrętwienia pękają w nas przewinienia suchą szynką co już nie płacze co może nasz robaczek na pewno się rozpłacze w krainie dobrych znaczeń

ona go kłuła on ją pacnął pogromcy losu hen co sił i zmiżdżą i przelecą wymiocin chwalą kiecą

mało nie wie bryza oceanu czerń gwiaździstej nocy

sen głęboko w Tobie walcząc z burzą na oddechy