bazyl_prost

dźwięki szampanów fajerwerków moce i tylko jeden uśmiech

to tylko taki obrazek pole i drabina

zielone ściany zielona cegła zielony mur i kwiaty w zielonym wazonie i białe róże,te bezkolcowe malwy radują ...w salonie bez też się trafi i mikołajek! i dywan z traw tych zielonych i tak już jest w tym salonie słowik zapieni no i krokodyl coś mruknie i tak zielono no i zielono i suknie

spoiwo świata te marzenia

to pewnie coping

niebo nie jest zielone niebieskie bywa i wszystko płynie i wszystko stoi tylko drabiny nie ma gdzie oprzeć

Odyseusz zmaga się mówił że nie wojował powrót do realiów na końcu, w jakim kwadracie mapy ten dom?i dziwnie bo te popioły to katastrofa budowlana

w dodatku kradniesz

brzmi jak zaklęcie czarownicy ale to nie Hermiona

mewy to nie ptaki ludojady ten podmiot liryczny trochę nieokreślony na początku delikatny później jakiś siermiężny bestio jakoś jest was dwoje

pogoda olśniewa ciepło i miło życie wraca

to nawet lepszy romantyzm od prawdziwego już jesteś sławna, ja bym to nazwał metafizyką codziennosci

niedługo będą wstawiać chipy w mózg niedługo oceany wyparują niedługo rośnie wielki kwiat niedługo kiełki kiełkują a długo kości ziemia nosi a długo oddech je podnosi i troska ,długo czy nie długo

przecież ho to jutro

lepiej nie mylcie gatunków gady, ptaki , ssaki...

to możliwe a wróbla to nawet widziałem na fotografii niebieskiego

kwestia własnego rozumu, po twoich strutych komentarzach robi się niedobrze

wtulony w ciebie znajduję pierwsze oznaki

niebieski wróbel na pewno lata gdzieś daleko

ksobne

złotówka z funtem w jednym stali domu funt zawsze na górze a złotówka w piwie i lepiej tego nie mówić nikomu bo dwie korony wnet żyją cnotliwie

proza dnia struta cegła na niej tynk sklep spożywczy piwo warzywa ocet w skarpetkach ...ale te lądy dalekie i Luwr,Paryż ze swoją wonią są jeszcze miejsca świata co czasu na kryzys nie trwonią

za dużo poetyckiego łajna nikt ci tego nie kupi

mnie coś tu śmiertelnie uderza, nie upijałbym się weną ciągle blużnisz

mnie coś tu śmiertelnie uderza, nie upijałbym się weną ciągle blużnisz