bazyl_prost

smak to najlepsze mieszkanie

i nawet nie padało

ziele filozoficzne trochę dziegciu powietrza

straszne jak miód na ranę

pamiętam chciałem prowadzić zdrowy tryb życia

NOBO to takie stworzenie co wiecznie robi przeczenie dla filozofa zagadnienie gdzie to znajdzie wytchnienie...

to było na Rysach byłem na diecie warzywnej miałem fioła no

ja kiedyś jadłem pokrzywe

bez serc bez ducha to szkieletów ludy...

o Lady C uciekaj czas zmiecie rany wszystkie samogłoski i spółgłoski w bólu by wyszły niepewnie dramatycznie i rzewnie szynkę parmeńską serwują to problem jest nie lada znasz li takiego gada.

rzeź niewiniątek?

odpowi mi kto zgadnie co leży w sercu na dnie co bohatera czyni co stresów co nie miara obróci w zasapanie i co świcy płomień zachowa w czystym stanie

nie wyda ani grosza nie jedz za dużo słodyczy zły rozum już nie liczy elektrownie budujemy strzybanek lata wiemy

wygląda stromo i strasznie zbierają się chmury spędzimy noc w schronisku

daleko patrzę na szczyt wygląda stromo i strasznie spędzimy noc w schronisku

rozum tracę przez ciebie i twe dywergencje bywaj także z Bogiem lub Boginią rzeczy spotkajmy się tu kiedyś przy sztucznym papierze przeczytam kilka razy kiedyś w coś uwierzę...

li noc przestała być ciemną? ei powiedz wszystkim ja ze zgryzoty nie umiem lecz znaku nie rozumiem czy to litani rzewnej śpiew nie może coś weselszego /\ /\ / \/ \ / \ / \/ \ tu człowiek gór buduje a może trójkąt i góra dwugłowa twój pokój ci zwiastuje może Neptuna trójząb, może baranka futro, może ptaka głos może lwia grzywa pioruna cios powiedz ach powiedz coś ja granic pokonać nie umiem sam je stworzyłem w rozumie tym dobrze pojętym nie tym cholernie skrzętnym

cóż to za znak wędrowcze losu spytam choć'm poniżony kłos to czy zwierze ptak czy emblemat wspomóż mojego losu

przysiadł i zobaczył inny świat w innym świecie popatrzył wrota zobaczył i stoi trochę się boi

kamilu cień Ziemii cię uratuje czy Ziemia dla sępów się zrujnuje...

definicja twoja rozumu awersją gwiazdą serce dla niego a strawą twa błogość inaczej nie umiem chodzić po tej ziemi nie dla chorego cyklopa, o nie, moje pieni

właśnie podręcznik to cegła rozum trzeba budować bo kurwa i chuj po nas zostanie to przecież nie ładne zdanie

natchniony twym zapachem pragnę nieskończenie niech błyśnie ciało echem niech nieba się otworzą niech nas ogarnie życie i myśli nasze wzlecą...

na zamku UnderHell kryzys tożsamościowy co słońce a co piekło zwołano filozofów by kryzys ten rozwiązać poeci się głowili konkluzji szuka rozum król pyta jak tu otworzyć oczy by się ze strachu nie zmoczyć i nie popaść w gorączkę proszę nie przeoczyć jak rzeknie królowa gotowe jak ja umyje zęby to woła o pomstę do nieba dalej mówić coś trzeba? i jak tu dalej mówić underground muszę stworzyć otworzę sieci schronów i kielich nam obnaży prawdę o tym zamieszaniu może być jakoś inaczej A.H. namieszał koszmarnie bo to się nie miesci w głowie inaczej bym się zmachał nie przy piecu krematoryjnym przymierze z Bogiem zerwane i zmysły postradane kto tam nie miał rozumu kto serca tam pozjadał nie może mi zasmradzać ni gruszek w tyłku sadzać

wiem co napiszmy dramat królewska twierdza błyśnie osoby król, królowa, dworzanie no i goscie miejsce: twierdza pod piekłem i broni się przed piekłem i złotem rozumu emanuje rycerzem tylko słowo , tak żeby nie bolało to wyjdzie wręcz szałowo podręcznik zje nam ciało!