bazyl_prost

idziemy po buraki tak sobie przez pola czerwona niedola okrutna ich wola czyja okrutna a czyja butna w słodyczy roztapia brat z bratem swe smutki historia skończona? czy rozum za krótki

nie jest tak szaro trzeba odgrzebać aurę Ziemii

tragedia jakaś lepiej zrobić sobie maseczke

no piekło, bez sensu

byki mi spłoszyli o świniach nie mówię i jak tu wieść życie powoli meta eleganci na szpilkach, ze szpilką, no nie są to przecież giganci o mało nie spłoszyli teraz przepraszają złe oj złe słowa się cisneły kryzys zażegnany już dzieci do łóżek bo obiad się w koszmar zamieni

anonim, do kogo?

mnie się podoba o shit nie pisałem

nie chaos był teraz najpierw była pustka która stała się chaotyczną kropką bez granic o tyle o ile ktoś w tym samym czasie nie wymyślił czegoś innego we wszechswiecie panuje szanująca się wolność

liście spadają jesienią, te kwadraty odstresowują tekst

potykam się co rano o plomby z polimeru krzyżyki dzisiejszych czasów piję indyjską pleśń ezoteryczną odurza mnie pieśnią gangesu modlitwa się snuje z szeroko otwartymi oczami raz wiatr, mnie porywasz ze sobą raz ja cię prowadzę do źródła sączy się strumień kranówki i wszędzie boże krówki i żaby co długo nie śpią i mur z kryptonitu postmodernistyczny przepych sub klasyczne nowatorstwo kwantyfikacja kolumn w trzech stylach zbieram kamyków kolory kwiaty kwitną na łące nie tak nudno, nie biednie płyną dni powszednie

tu stoje z ziołami trujące goryczą lecznicze wonią suszą się pod sufitem mikstury przeróżne sporządza okadza, złe duchy odgania i modli się wiecznie z drzewami za oknem tak bywa, tak być nie może pogańsko woła wczorajszą zorzę

jakbyś kogoś wygórowanie nie lubiła

jak latarki sygnałowe

dla kochanki to kamelie

kwietne bo to czas jadowitych ziół

to chyba o harcerzach

mięso obrażone groźba mijam krwawe wędliny

ale dobre, o plombach

oku ,paznokciu pewnie też

na którymś piętrze brzmi jak zapowiedź lawinowej katastrofy

tu wcale nie oto chodzi to nie jest taki koszmarny wiersz wszystko pablo przeinaczyłeś w dramat ostateczny, to o raku niepotrzebne, niepoetyckie

kiedyś wszystko było jedną kropką i urosło a może zmalało muszę kupić olej patelnia to już nie kropka a może to był wielki wybuch

gładka głowa oceanu mknie ryba zachodzi słońce

i tak pisze ludzko, no, ludzko i nie byle jak

może nie boleć tylko czasami się beka, sprawy rzeźne