bazyl_prost

południem... suchy duch pustyni płacze powodziami

najszarzuchniej

grząskie liście ciemne, jasne szaro, najszarzej, w maraźmie plucha chmury ścielą się mgłą i tylko czekać pierwszego śniegu by tylko zobaczyć Ją tę co mrożoną mgłą saniami, grzęznącą w sobie niknącą w wątłym cieple

szara reneta kwaśna szarość niebłacha

to tylko punkt widzenia zieleń, i konsumenci jaskinia, morze , gniazdo płynie , wije , się rzeczka na strun szkieletach w srebrnej broszce w gorączce złota kropla wody

to przyzwyczajenie

to jak zbyt górnolotny C.S. Lewis

mrok kosmosu ukryci w formach pełnia niepewności niebieska koronka jasne światło droga perła

jak adeptka technik szamańskich truchlejesz by zaznać wiedzy

żAżA w pewnym mieście niebanalnym do modystki wkraczał halny i rozwieszać sobie kazał pióra spoglądał znad okularów by zgadnąć okrzyki ozdób czy znudziła się kolejna moda? ech... by oślepiać pięknem na łez padołach i mądrze ważyć co na cokołach

czarny atłas czy płótno nieznośnie i dusząco płomieni żywioł pod nieboskłonem przestrachy czy to czyjaś dłoń.... ...i piwniczna woń nastrój nieopisany

są takie specjalne lampy,ale nie wiem komu byłyby potrzebne

sztuka dla życia

w wirach znaczeń obrazy liter sączą się bezlitośnie bez bólu zmienne życia

mroku zew doskwiera nieznośnie dziwny śpiew co życie postradał mgła osacza nastrojem przesilenie chłodnych liści i świateł pragnienia... rozum w budce dla ptaków kwili

dla mnie to zbyt droga randka

zielony pień zmurszały porostowe trąbki

to wrodzona niektórym wada, albo siła archetypiczna, ale to tylko sztuka

przeczysz dogmatom, to nie Bóg wymyslił krzyż tylko Eminem się wstydzi

morze z lotu ptaka szumi jak zawsze siłą zwycięstwa

owoce leżą dla kogoś soczyste moździeż jak na lekarstwo i obrus zmięty nie, nie przeklęty but jeden czarny i błyszczy

czai się wybryk wybryk się czai w niemocy skryte dążenia i jak grób dziecka jak katastrofa bez duszy i łaknienia

zagrożony ze wszystkich stron krzyk prosi o chwilę sensu czy jest sens kupować kredens czy korniki jedzą politurę... a może Politurę...

opowieści światłem pisane światłe opowieści

kusi powagą liczne pompony wspomnień zapach nieskojarzony jest coś co nęci na przekór temu mroki wzniosłe łza la la la