bazyl_prost

orchidea jest zamiast pająka

poranne słońce ścielą się mgły snuje się nastrój

u nas na osiedlu ulica Drogi Mlecznej gwiazdomgławica poezji mąci zielonym blaskiem a w moim pokoju bałagan niedługo będą ślimaki i zielony dywan sezonowo zmienni mieszkańcy przylecą i przyjdą zakwitnie orchidea

w świecie zrobionego światła nad wyraz stabilnie dotykam zrobionych konstrukcji nie brokatowych świateł tworzywo plastyczne nowe

wstrętne basiu , wstrętne

zbiory nie przejrzały nie ma jeszcze drożdży

zgiełki przeróżne pustka do pustka od

w otchłani dźwięki brzmią w sploty bolesne, czasem głuchoty i tak między wierszami niezależność wolność słowa ważonych dźwięków ze światłem lub bez

przychodzi sen bańka czerni piszcy nietoperz

smutne i przedziwne

czy nie w porę czy na przekór taki jestem nieszczęśliwie słodko gorzki trochę kwaśny niech odpłyną te igraszki łzy się cisną i niedola odprowadź mnie do przedszkola

taki świąd świądów wydrapane oczy kawałki skóry odpadłe paznokcie turpistyczny jad

piękny dzień fioletowe kwiaty pęknięta struna

w żubrze są jakieś kwasy lizergowe?

taki duoton kto pozna kto ma siłę go namalować tak jakby zrozumienie którego nie można zachować

faszystowskie

odbicie ..., a co my samuraje? może flex, Ah! światłowiersza jak w pryzmacie z lustrem

noc gwiaździsta wiele przestrzeni wzlatam

na łące przecierz nie nosi klapek...

enigmatyczny ale z wszechświata jeszcze nie da się uciec

niby wszystko w porządku a nie bardzo, nie że szampan nie strzela tylko tak płasko

rozmontowałeś pewien sposób myślenia , śmierć czy życie, no...

oglądam film wojenny ,dobrze że obok telewizora stoi paprotka

z wiersza rzeźba czuć Jezusem ale martwym, ja wierzę że JP2 to kryształ górski.

czy życie ucieka ciągle czy śmierć nas straszy wątle a może ból nas boli ...