bazyl_prost

to pustynia pragnie deszczu

to pewnie teoria humoralna albo inne licho

eliko zastanawiam się co to dla ciebie jakość życia

to ogolnie przeciw cierpieniu, wpływu już nie znajdziesz

dreszcze, widocznie taka pogoda

tylko w co i po co

tu galeria przedmiotów tajemnie kradną powietrze piękno gra ze złem w unik zatrzymany kołowrotek czeka na stację końcową czemu miałby to być krzyż pytam strukturę odchodzę w ulicę Lepszych Końców

znalazłem pryzmat na szare dni zamglone niebo ani rusz kolory sztuczne wydobywam dla swoich zmysłów odpływam w kolorowe zdjęcia farby i lakiery a wszędzie duszność szarości szara naga jama nie do wytrzymania poezja jak cieknący zimną wodą kran

tęsknoty, tragiczna pointa zapachy i barwy mają konotację byle nie na czerwono

smutna aura odnajdźmy radość w letni dzień

to wszystko przez niewyjaśnioną melancholię

trafny koncept, tylko czy śmierć jest wieczna...

nudna szaruga stłumienie wypatrując słońca

wiosna zaprasza wszystkie pokemony czerwień , długo by rzeźbić

nudna szarość jak zmiana dekoracji słońce zjawi się cudownie

ja się boję ognia, --zdrawiam

ja się boję ognia, --zdrawiam

może tu chodzi o 'robienie' takie gromkie słowo na wszystko...?

może to nie poetycko ale pozostańmy przy linii porażki, milcząco pozdrawiam

strażnikiem świętej trwogi?

biorąc pod uwagę żarłoczność niektorych jednostek i niebezpieczeństwo komunikacyjnej porażki

to taki stan głodnego roślinożercy

w grani zaklęte struktury- okiem- burze zielony las kłuje pachnąco pod stopami miękki mech na niebie jak zwykle błękit tylko melancholia zjada każdy kęs

ładne od słowa do słowa, niebezpieczne bym pomyślał

mi się podoba