Sylwester_Lasota

Dzięki Marku. Pozdrawiam. Tak można powiedzieć, że to mógłby być jakiś rodzaj szczęścia, nawet jeśliby była to miłość bez wzajemności. Dzięki za czytanie i pozdrawiam :)

To ja dziękuję, że się uśmiechasz. Pozdrawiam :)

Nie jesteśmy. Świetnie się Ciebie czyta... hurtowo :) To jest jak jeden długi wiersz układający się w poemat. Pozdrawiam

Powiedziałbym, że tak to właśnie jest... trochę z obserwacji, trochę z autopsji. Pozdrawiam

Sprawdź polskie znaki diaktryczne :)

Na imię miała Zapałka, ta rudowłosa dziewczyna, ogień wzniecała w chłopakach, płonących chętnie gasiła. Jednak ten pożar nieznośny trawił ją również od środka, w końcu do końca spłonęła więcej się z nikim nie spotka. Nad spopieloną dziś płoną zwykle niezwykłe dwa znicze, naprawdę ją tylko kochali kulawy Miecio i Łysek. I to już koniec historii, zapałek wiele, jak ona, pety też leżą koło nich, a to jest bajka zmyślona.

Powiedziałbym, że to intrygujące połączenie erotyki z filozofią :))). Nie wiem czy taki był zamiar, czy to tylko moja wybujała wyobraźnia, ale muszę przyznać, że wyszło całkiem nieźle... i też uważam, że w życiu wszystko ma jakiś sens. Pozdrawiam.

Na polach stokrotek zdarzają się problemy z zasięgiem... ;) Pozdrawiam

Jak byłem dzieckiem, mój młodszy brat zapytał mnie jak powstaje wiatr? Odpowiedziałem mu, że drzewa się kiwają, machają gałęźmi i w ten sposób robi się wiatr. :))). Ja bym tego tekstu tak całkiem nie przekreślał. Znalazłem w nim coś, co przeniosło mnie na chwilę w czasy szczęśliwego dzieciństwa :) Pozdrawiam :)

bo w tym świecie wciąż zwycięża większe zło nad mniejszym w walce między nimi dobra nie ma na kosmiczny poszło spacer jednak wróci tu na pewno żeby w prawdzie znów zwyciężyć i złe siły wysłać wszystkie gdzieś na Marsa lub na księżyc któryś Jowisza najlepiej. ;)

Tak to działa. Niestety. Również :) Tak, a poniżej już mi zakwitło pole stokrotek... Bardzo mnie to cieszy. Dziękuję :) Potrafisz zaskakiwać :))) Aż je widzę ooczami... oczyma... oczami wyobraźni. ;).

milczą o nim wiadomości nie zobaczysz go na scenie i w gazetach rzadko gości małe dobro rośnie w cieniu małe dobro jest pokorne cierpień razy cicho znosi czyni pokój gasi wojnę milczą o nim wiadomości gdy się z większym dobrem spotka razem mogą zmieniać światy i miłością je napełniać zło się wciąż potyka na tym

siedzą skupieni robotnicy na przerwie głaszczą smartfony

No cóż, zawsze istniały wyjątki potwierdzające regułę... no i gratuluję rodziny... całkiem serio. Oj, tak! Niestety, jak na załączonym obrazku. Dzięki.

:)))

Nieeee, to.. toto, to poprostu ha i q :) Niemniej dzięki za bywanie :)

Świetny tekst. Zastanawiające, że sporo siebie w nim odnajduję. Pozdrawiam.

No proszę! Jest nadzieja! 🙂

Z Twojej strony, to duży komplement dla mnie. Bardzo dziękuję.

Zgadza się. Dlatego ukuto powiedzenie, że umiera ostatnia. Dzięki za odświeżenie wątku. :) Pozdrawiam.

To jest To, Jacku. Pozdrawiam :)

Masą i groza daje im rano medal, a demon armie jada z orgią sam. Ech... sam się dziwię co mi z tego wychodzi :))) - to nie palindrom, to komentarz.

Piękna! Pozdrawiam. 🙂

Nic nowego nie napiszę - perfekcyjny sonet-erotyk. Pozdrawiam

Dał kłopoty, wino, to faza Gazy za gaz, a foto niwy to pokład.