Sylwester_Lasota

byłem, czytałem, pozdrawiam :)

jak dla mnie pierwsze dwie strofki :). dalej już mniej mi się podoba. pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

no i ładnie, halciu :) pozdrawiam serdecznie :)

fajna i mądra bajka :) pozdrawiam i do poczytania :)

o! jeszcze nikt nie skomentował :) bo mówiąc szczerze, trudno odnieść się do takiego utworu. po pierwsze, jest to tłumaczenie. po drugie, jak autor tłumaczenia, w swoim autorskim komentarzu informuje, wiersz jest układanką wykonaną z kilku wierszy różnych autorów. po trzecie, z tegoż komentarza wynika, że do przekładu użyto istniejących wcześniej przekładów na język polski, wierszy, które posłużyły do zbudowania tekstu. myślę, że to, w sumie, już dosyć dużo, żeby mieć mieszane uczucia, chociażby z tego powodu, że trudno autorowi przekazać uwagi tyczące się fragmentów, które nie są jego autorstwa :). myślę jednak, że zarówno tekst rosyjski, jak i jego tłumaczenie, można traktować, jak eksperyment, swoistą zabawę poezją :). i właściwie chociaż można byłoby się przyczepić do kilku szczegółów, choć, jak wspomniałem wcześniej, nie ma to większego sensu, to w sumie tekst mi się podoba, jest zabawny. a najbardziej rozbawiło mnie ostatnie słowo, które, chcąc, nie chcąc, czyta się "zła mać" ;) kłaniam się i pozdrawiam. do poczytania :)

moim zdaniem tyż może być :)

nawet nie wiesz jaki mi komplement zapodałeś :))) wielkie dzięki :) serdecznie pozdrawiam :)

mówiąc szczerze, trochę nie rozumiem tego komentarza. jeśli miał to być link do jakiegoś tekstu, to nie działa, jeśli to o moim wierszu to, niestety, czas szybko leci i wiersz szybko zrobił się leciwy :), choć teraz upubliczniony, powstał ładnych kilka lat temu :). w każdym razie, dziękuję za czytanie i pozdrawiam :)

to może jeszcze rozwinę na czym, moim zdaniem polega kulawość formy :) (bo w końcu jesteśmy tu po to, żeby się uczyć :)) - Zabawki, w sumie, lubi każdy. => tu masz dziewięć sylab i wers, który powinien zadecydować o dalszym kształcie wiersza. nie wiem, czy wiesz, co to jest średniówka? to takie miejsce w wersie, w którym można się na chwilę zatrzymać i złapać oddech, z reguły stosuje się ją w wersach dłuższych niż dziesięć sylab. tu więc można to przeczytać tak: 5 sylab /średniówka 4 sylaby I one także lubią nas! - 5/3 Tak w duchu rzekł maluch odważny, 4/5 lub bardziej 6/3 I podp*rdolił dwie na raz. 5/3 jak widzisz, trzeci wers domaga się wyrównania. poza tym, w drugim wersie masz fatalną inwersję, która w czwartym powoduje przesunięcie akcentu. w trzecim masz kolejne dwie inwersje (w duchu rzekł = rzekł w duchu i maluch odważny = odważny maluch) z tego powodu miniaturkę dość trudno, sztucznie się czyta. to tyle moich uwag. może ktoś więcej jeszcze napisze, bo są tu lepsi fachowcy ode mnie :). pozdrawiam.

za Andrzeja pozwolę sobie odpowiedzieć: umiarkowanie :). tzn. pomysł jest, ale forma trochę kuleje. pozdrawiam i do poczytania :)

tym bardziej cieszy, że jednak do kogoś trafia :) ostatnio słyszałem takie powiedzenie: życie jest koktajlem czekania i pogoni. cały czas na coś czekamy, albo za czymś gonimy. czasami trzeba trochę wyluzować, choćby dla zdrowia :) pozdrawiam i do poczytania :)

ano właśnie, Jolu :) a wszyscy gdzieś śpieszą, jak szaleni... nie wyłączając mnie :) dzięki za wizytę i czytanie :)

a tak na marginesie, w wierszu tym mówię przede wszystkim sam do siebie :), a z Wami tym się dzielę :) jeszcze raz, zbiorczo, pozdrawiam :)

i za tę przychylność dziękuję :) pozdrawia Sylwester! :)))

dziękuję Krysiu :) serdecznie pozdrawiam :)

to fakt, trudno ludzi czymś dzisiaj zadziwić, a mi co rusz szczęka opada i nie mogę się życiu nadziwić :). serdecznie pozdrawiam :)

nie gniewam się :))))). Spodziewałem się takich reakcji :))). ale cóż, napisałem, ma zginąć? a szczerość bardzo cenię. dziękuję za czytanie i pozdrawiam :)

nie wiem, ale z pewnością, to ja jestem :) dzięki i pozdrawiam :)

:)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))) jak zwykle zresztą :) pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

i to jak :)))

potrafisz, Krysiu, wyłuskiwać z życia ziarna prawdy. czasem gorzkie, czasem słodkie, ale zawsze prawdziwe. dlatego zawsze u Ciebie można coś ciekawego znaleźć :) pozdrawiam i do poczytania :)

Okazjonalny, uśmiechnąłeś mnie tym wierszem :). szlifować zawsze można, ale klimat świetny. kilka dni temu, bodajże trzeciego, wybraliśmy się z bratem przejechać się rowerami. przejeżdżaliśmy przez wieś, do której przyjeżdżaliśmy wieki temu do rodziny. zmieniło się wszystko. zamiast piaszczystej drogi, asfalt, zamiast drewnianych chałup, wille, itd.,itp., ale jedno się nie zmieniło, tak jak kiedyś, w wolny dzień, przy drodze siedziało mnóstwo ludzi i prowadziło nas wzrokiem. teraz siedzą sobie na wygodnych ławeczkach przed domami, a dawniej siedzieli i leżeli w przydrożnym rowie :). niedzielni poeci? :))). pozdrawiam serdecznie. i do poczytania :)

nie wiem gdzie ta Lisia, ale domyślam się, że na niej znajduje się jakaś noclegownia czy coś podobnego. wiersz, ogólnie, ciekawy, chociaż, jeśli prawidłowo odczytuję, nie jestem pewien czy dobrze opisuje mentalność mieszkańców takiego domu. w każdym razie widzę osobę bardzo wrażliwą, zepchniętą przez los na zupełne niziny. kłaniam się i pozdrawiam. do poczytania :)

za bardzo poszedłeś w patos :) pozdrawiam i do poczytania :)

w pierwszym wersie co najmniej o jedno i za dużo, moim zdaniem :) poza tym, bardzo sympatyczny wiersz :) pozdrawiam i do poczytania :)