Sylwester_Lasota

bardzo urokliwy wierszyk :) pozdrawiam i do poczytania :)

może jednak pozostanę przy pisaniu, bo jak zaczynam śpiewać, to sąsiedzi wychodzą z domów i pytają co się dzieje ;) dzięki Magdo, pozdrawiam :) śpiewam wciąż śpiewam śpiewam dni całe śpiewam wciąż śpiewam śpiewam po nocach śpiewam wciąż śpiewam w sercu mam zamęt śpiewam wciąż śpiewam ogień mam w oczach z nich niebo liżą wielkie płonienie a z nieba spada deszcz wprost na ziemię więc śpiewam w deszczu a potem w błocie gdy błoto wyschnie śpiewam w spiekocie lecą na ziemie jak krople potu słowa ubrane w melodii sploty a ja pomiędzy prawie rozdarty choć beztalencie struną się szarpię śpiewam wciąż śpiewam śpiewam dni całe śpiewam wciąż śpiewam śpiewam po nocach śpiewam wciąż śpiewam w sercu mam zamęt śpiewam wciąż śpiewam ogień mam w oczach i czemu śpiewam doprawdy nie wiem lecz jestem pewien śpiewam dla Ciebie :)

dzięki Bolesławie :) serdecznie pozdrawiam :)

dzięki Nato :) pozdrawiam :)

dzięki :)))) to do poczytania :)

być człowiekiem duża sztuka :) pozdrawiam serdecznie :)

babcia przed śmiercią widziała za ścianą rzeczy, których tam nie było. widziała tak wyraźnie i opowiadała o nich ( a czasami rozmawiała, jeśli byli to akurat ludzie), że aż dziwiłem się sobie, że ja ich nie widzę. dobry wiersz. pozdrawiam i do poczytania :)

ja myślę :), a rozwinięcie na wszelki wypadek, dla ogólności, bo nie lubię niejasności ;), a wpis mógł być nieco dwuznaczny. :) serdeczności :)))

świetna posenka :). lubię takie klimatu i tak podane :) pozdrawiam i do poczytania :)

lepsze Twoje wiersze oczywiście, a zabrałem do ulubionych :), żeby nie było niejasności :) pozdrawiam serdecznie :)

też wolę inne swoje, ale ona też o nich :). rzeczywiście próbuję różnych form. czy z powodzeniem? różnie to bywa :). kłaniam się i pozdrawiam :).

dziękuję Krysiu :) również serdecznie pozdrawiam :)

trudno żeby była trudna, jeśli jest prosta :). dzięki za wyłuskanie czegoś więcej w treści, to cieszy :). pozdrawiam i do poczytania :)

dla żony, jeśli zechce przeczytać :), ale też do wszystkich czytających moje pisanie :). pięknie dziękuję Joasiu :) pozdrawiam i do poczytania :)

znaki takie jak ;) w komentarzach nawet wskazane, w wierszu niestety nie. w wierszu emocje należy budować słowem, a nie emotikonami :). takie jest moje zdanie. a wiersz niczego sobie :). pozdrawiam i do poczytania :)

abstrahując zupełnie od treści, wybieliłbym go trochę. np. tak :) letarg organiczny w bezkresie spala rejs światło łza jak złota kość - pamięć i słowo niewdzięczna gra akt odkupienia karmi się rozanielona zielonym dziewictwem kwiat oddaje ożywczy zapach trafiony obiekt wyrok feruje zniewolona potęga zalany cały świat celnie poraża faktura w niebie srebrzysty błękit uwalnia snopy złowieszczy uśmiech w roli grabarza unosi w górę kosmiczny trop bezwarunkowo pozdrawiam i do poczytania :)

moim zdaniem, to może być zapis rozmowy telefonicznej podsłuchanej przez trzecią osobę :). w każdym razie tak odebrałem :) a na końcu rozmowa się urywa, czyli rozmówca chyba się rozłancza ;) pozdrawiam :)

fajnie, bardzo muzycznie :) pozdrawiam i do poczytania :)

wiesz co, Aniu, ja to nie mogę już Ciebie czytać. to przez te zazdrość ;))). jednak ciekawość zawsze silniejsza :). a tu, jeszcze na dodatek, prośba, której nie odmówię, choć bywały lepsze, zabiorę :))) pozdrawiam i do poczytania :)

nie mogłem przejść obojętnie obok tego wiersza. zbieram do kolekcji ulubionych. pozdrawiam i do poczytania :)

kurcze, dzieci tu czasami zaglądają ;) a tu taka pornografia :))) pozdrawiam :)

fajny, sentymentalny wiersz. serce na końcu trochę go spłyciło, ale jest ok :)

:)

tym razem o zmianie pokoleń? dobrze gdy niesie ona ze sobą dobre wartości, wtedy jest do czego wracać pamięcią i jest co przekazywać dalej. niestety nie zawsze tak jest. no, ale to już moje osobiste refleksy, w zasadzie oderwane od utworu :) pozdrawiam serdecznie i do poczytania :)

świetna rymowanka :))) podoba i się :) pozdrawiam i do poczytania :)