Sylwester_Lasota

Wiesz Waldku, też za mną ostatnio chodzi ten temat, tzn. jako antytemat :), i nie mogę się za to zabrać, bo nie chciałbym go spartaczyć. Problemm samobójstw, albo myśli smobójczych, staje się jakąś plagą. Dotyka niestety nawet małe dzieci. Muszę przyznać, że Tobie wyszło to całkiem nieźle. Wiersz chwyta. Przynajmniej mnie :). Pozdrawiam serdecznie :)

Dzięki za czytanie i pozostawienie śladu. Pozdrawiam serdecznie :)

Dobre :) Jednak pierwszy wiersz zmieniłbym na "Będąc dzieckiem" na przykład, no i Hudiniego napisałbym z dużej litery :) Pozdrawiam :)

Gdy czytam niektóre teksty (trudno je nawet nazwać wierszami) w Wierszach gotowych, a potem znajduję taką perełkę w warsztacie, to szczęka mi ze zdziwienia opada. :))) Myślę, że jest na tyle gotowy, że śmiało można pokazać go światu. A dopieszczać zawsze można :) Serdeczności :)

Jak rzecze ludowa mądrość: Jeszcze się taki nie urodził... :) Osobiście optuję za wersją po poprawkach, moim zdaniem poszły w dobrym kierunku, ale jest to czywiście moja subiektywna opinia :). W końcu, jak napisałem wcześniej, pierwsza wersja też się broni. Pozdrawiam serdecznie :)

A u mnie kiedyś zmaterializował się taki wiersz: Może to też trochę tłumaczyć moją wielką sympatię do tego utworu :)

De gustibus... :) :) :)

No właśnie :)

A ja właśnie lubię takie trochę niedokładne rymowanie :)

"krzywy niczym romb"? "na bok niczym romb"? teraz potykam się o ten wers :), sorry :), ale łamie rytm.

Super! Klimat, styl, dopracowanie w szczegółach. Jest tutaj wszystko co lubię. Chciało by się takich więcej czytać :) Tylko dlaczego Toto jest w warsztacie??? Bardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam :)

Prawie jak u Jasnorzewskiej :) Nie widziałam Cię już od miesiąca. I nic. Jestem może bledsza, trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca. Lecz widać można żyć bez powietrza. Pozdrawiam :)

Cztery pierwsze wersy bardzo dobre. Nad resztą należałoby jeszcze trochę popracować, moim zdaniem, ale i tak jest nieźle. Pozdrawiam

Dziękuję Waldku. Również pozdrawiam

No, ja myślę :) :) ;)

Dzięki :) Pozdrawiam :)

W wierze niewierzących, niewierzący nie mają dusz, sumień, nie grzeszą, bo grzechu w wierze niewierzacych też nie ma, więc teoretycznie nie ma problemu, bo nie ma też nieba i piekła. Praktycznie natomiast, ponieważ nie wiemy, wszyscy jesteśmy skazani na wiarę. I choćby, nie wiem jak by się niewierzący zaklinali, ich wiara, że wiedzą lepiej niż wierzący wierzą, nie ma większej mocy niż wiara wierzących :). Co więc z nimi? Nie wiemy. Pozostaje nam więc tylko wierzyć, lub wierzyć inaczej, że wszystko będzie dobrze. W końcu wszyscy do jakiegoś końca zmierzamy. I tym optymistycznym akcentem bym zakończył :). Pozdrawiam :)

Zmień, proszę, czcionkę. Dziwnie mi się to czyta bez polskich literek :) Pozdrawiam :)

Ładnie :) Pozdrawiam

Eee... to było do wiersza rozpoczynającego ten post :). Przepraszam za zamieszanie :)

To chyba nie jest dobry komentarz...

:) :) :) :) właśnie miałem napisać, że niedawno czytałem tutaj wiersz o identycznym tytule :) :) :) :) Co do wiersza powyżej, to pierwszy wers w trzeciej strofce jakby trochę szwankuje. Moim zdaniem do poprawy. Pozdrawiam :)

Myślę, że rozumiem jakieś 10%, ;), ale to wystarczy, żeby wyrobić sobie zdanie o reszcie :). Dobry, mocny tekst. Pozdrawiam :)

Ok, ale więcej wiary w czytelnika :). Czasami to jest bardzo ciekawe co ludzie potrafią odnaleźć w tekstach :)

ojej, nie trudne :). przykre, gdy Autor musi tak łopatologicznie wykładać co miał na myśli :)