Sylwester_Lasota

No cóż, fraszka. Jest tu chyba specjalny dział dla nich :). Pozdrawiam.

O! Jak ładnie :). Dzięki :). Mówiąc szczerze, też lubię jesienne klimaty, szczególnie takie jak na zdjęciu :) Pozdrawiam :)

Hmm, krótkie to, ale treściwe... no i ładne :) Pozdrawiam :)

Jak to ktoś powiedział: W życiu są tylko dwie rzeczy nieuniknione - śmierć i podatki. Pozdrawiam Cię serdecznie.

wiem...

jeśli pod wpływem, to całkiem niezły ;) pozdrawiam p.s.: ale chyba w końcu na nią wleźli. to jak?

Jesień :) Pozdrawiam

Też odnoszę podobne wrażenie. Pozdrawiam

Byłem, czytałem. Pozdrawiam.

Ech, kolejna nieodwzajemniona miłość i kolejny wiersz o niej. Pozdrawiam serdecznie.

Diament, to węgiel w najczystszej postaci, nie stal. Pozdrawiam :)

do przestrzeni międzyplanetarnej jest ok, po niej wszystko odpada. to takie moje, ale serduszko i tak zostawiam ;) pozdrawiam.

szare ranki wieją chłodem mgły się tulą do latarni przyszedł smutek mimochodem i nostalgia świat ogarnia znów poeci piszą wiersze jak szaleni o tej pani która niesie liście w wietrze i potyka się wciąż z nami znów poeci piszą wiersze o tej bardziej kolorowej która zanim całkiem pierzchnie babim latem zdobi głowę jednak powiem wam poeci chociaż jesień bywa znośna i choć wciąga w swoje sieci w mojej głowie ciągle wiosna w moim sercu kwitną maje choć to takie prymitywne chłody ich się nie imają więc ogrzeją nawet w zimie

Samotność, w sumie, nie jest taka zła... dopóki nie usłyszysz w pustym mieszkaniu, że ktoś chodzi w drugim pokoju... :)

Niektóre e pogubiły ogonki ;). Pozdrawiam :)

Mam dokładnie to samo :)

Teraz z kolei odnoszę wrażenie, że wspólnymi siłami zarżnęliśmy poetykę tej miniatury. Moim zdaniem, pójście w stronę dosłowności jej nie posłużyło.

A ja bardzo się cieszę, że ciągle można spotkać tak niepoprawnych optymistów na tym świecie :). Pozdrawiam serdecznie :)

Po takim komentarzu, aż głupio mi napisać, że miło mi i dziękuję :) Pozdrawiam serdecznie :)

O! Erotyk ? Nieźle :). A może jednak to tylko o czytaniu instrukcji? ;) Ponieważ to warsztat, pozwolę sobie trochę pokombinować. Z pierwszego wersu zrobiłbym dwa wersy. Z trzeciego wyrzuciłbym 'tej'. Z pierwszego wersu drugiej srofy usunąłbym 'każdą linię' No i mam problem ze 'znakiem', powiedzmy że zamieniłbym go na 'pragną' lub 'drżą', chociaż dostrzegam wiecej możliwości. I wtedy mielibyśmy coś takiego: czytam opuszkami strofy poezji spisane brailem drży wstążka na wietrze przyśpiesza puls czytam dokładnie zmierzając w dół zwilżone palce drżą by przewrócić kartkę Ostatecznie przebudowałem zupełnie pierwszą strofkę Zmieniłem jeszcze przerzucić na przewrócić i usunąłem duże litery. Oczywiście to ciągle Twój wiersz, ale może któraś z propozycji Ci się spodoba. Pozdrawiam serdecznie :)

Chrześcijanie nazywają To Coś Bogiem, w którym była Wiara, Nadzieja i Miłość, a naukowcy, nie ważne, wierzący czy nie, Osobliwością, w której skupiała się nieskończona masa i nieskonczona energia. Czyli taka Jedna Wielka (a zasadzie bardzo mała, bo skupiona w jednym punkcie o zerowej średnicy) Czarna Dziura. Ostatecznie może znaczyć to, dokładnie to samo, lub coś zupelnie innego. I jaka jest prawda? Myślę, że ciągle nie wiemy. Jesteśmy jak te ślepe mrówki, które próbują poznać naturę Słońca :). Również serdecznie :)

Też lubię jesień :), szczególnie gdy się uśmiecha ;) Pozdrawiam :)

Pozwolę sobie wtrącić swoje trzy grosze :). Oczywiście taki pogląd nie jest nowy, a nawet, powiedziałbym, jest już nieco nieaktualny, ponieważ początki Wszechświata zostały dosyć dobrze, teoretycznie, sekunda po sekundzie, naukowo opisane. Oczywiście mam tutaj na myśli teorię Wielkiego Wybuchu. Jest to obecnie dominująca teoria, próbujaca tłumaczyć powstanie i rozwój Wszechświata, a została potwierdzona wieloma pomiarami i badaniami. Autorem tej teorii jest Georges Lemaître, który, podobnie jak nasz Mikołaj Kopernik, był katolickim księdziem, ale również wielkiej miary astronomem. Jeśli się nie mylę, nie chce mi się teraz tego sprawdzać, to początkami Wszechświata zajmował się też, zmarły niedawno, Stephen Hawking. Jeszcze za czasów Alberta Einsteina uważano Wszechświat za twór stały, niezmienny. Dziś wiadomo, że się nieustannie rozszerza. I następuje to w zawrotnych, kosmicznych prędkościach. Do tej pory uważano, że to rozszeszanie spowalnia, jednak najnowsze badania dowodzą, że jest wprost przeciwnie - Wszechświat nieustannie przyśpiesza oddalając się od swojego centrum. I tu pojawia się kolejna, nieco niepokojąca teoria. Ponieważ wszystko, to co jest, trzyma się kupy dzięki różnorodnym siłom, a jak wiadomo, wielkość odziaływania sił jest sinie zależna od odległości, wiec na skutek nieustannego powiększania się Wszechwświata i zwiększania się odległości między znajdującymi się w nim obiektami, w pewnym momencie, w pierwszej kolejności, wiązania grawitacyjne zostaną zerwane, a zaraz potem wszystkie inne i wszystko co jest, po prostu przestanie istnieć, czyli powróci do stanu sprzed Wiekiego Wybuchu. Bez czasu, bez przestrzeni, bez materii. Problem w tym, że ciągle nie wiemy kiedy to nastąpi, a może nastąpić w każdej chwili. Jak widać, Prawdziwa nauka i Prawdziwa religia nie odbiegają od siebie tak daleko jak mogłoby się wydawać :). Pozdrawiam serdecznie :) P.S.: Poczytałem trochę o Stephenie Hawkingu i okazuje się, że on, w swoich poglądach zbliżył się do takiego postrzegania rzeczywistości jak Twoje (albo może odwrotnie:)). Czyli wyszło by na to, że moje stanowisko jest nieaktualne :). Jednak poglądy Hawkinga na początek i przyczynę, lub ich brak, są ciągle dyskutowane i chyba nie do końca potwierdzone, więc ciągle obowiązuje Teoria Wielkiego Wybuchu, której on nie zaprzeczył, tylko dokonał jej rozmycia. Pozdrawiam ponownie :)

Tym razem wszystko się zgadza ;). Dziękuje za wizytę i tak przychylne przyjęcie. Pozdrawiam serdecznie :)

Żet zgubiło kropeczę w różnimy i niewiele powinno być razem :) Pozdrawiam :)