Jacek_Suchowicz

tu nie ma co jarzyć ach te te późne miłości - takie ekscytujące :)) Pozdrawiam ps. są wydarzenia, o których się nie zapomina, pomimo przebaczenia one są

serdeczne dzięki pozdrawiam

chciałbyś a tu wszyscy na potęgę się zbroją a nasz wielki brat ze wschodu pomimo biedy i ubóstwa zwykłych ludzi szaleje z produkcją uzbrojenia. Tylko czekam kiedy powie swoim obywatelom, że to my Polacy, Litwini, Łotysze itd ich okradamy i trzeba iść zabrać swoje. Pamiętam jak byli w Gruzji i wywozili ciężarówki pełne elektrosprzętu domowego i do naszej dziennikarki powiedzieli: Jeszcze trochę a i do was polaczki też przyjdziemy pozdrawiam

e tam taki trudny to on nie jest - jedna szara komórka wystarczy :)) dzięki pozdrawiam Jacek

wiesz dla mnie najgorsza jest natychmiastowa zapłata nie kiedyś tam ale tu teraz dzięki pozdrawiam

tak zwłaszcza, że stare zniknęło ale już jest :)

ok. to jeszcze pod nickiem siostra urszulanka umieszczał tu swoje teksty śp ksiądz Twardowski - może się też znajdą

stary tekst, który zniknął w nowej wersji "Proszę pana, czy dałby mi pan na bułkę" Chłopięcy głos wyrwał ze spraw niekoniecznych współczucie i podejrzliwość - spór odwieczny toczą. Z głową w piasku już nie można uciec. Zostaliśmy sami, krótko dopowiedział. Pomogę ci. Wołowina z ryżem, lubisz? Szykowano wśród zajętych sobą ludzi. Oczy jadły, twarz rozświetlił promień z nieba. Niekonieczne sprawy, może całkiem małe zasłoniła próżność przybierając postać satysfakcji. Błyskawiczna myśl przygniotła: "W tym momencie zapłatę już otrzymałeś."

moje pierwsze teksty zniknęły zostały tylko tytuły Jakaś planowa akcja czyszczenia forum?

może tak: podstawić nogę smutkom szybko zakopać żale oczyścić duszę z grzechów by nie bolało wcale potem gonić marzenia zbudować dom pod lasem i uczyć się pokory popłakać sobie czasem pospinać wszystko klamrą świat w prawdzie piękny tworzyć do tego dążyć warto marzenia ciągle mnożyć :))

serdeczne dzięki Pozdrawiam Jacek

pisanie na kolanie ot co a zaczepień jest mnóstwo :)))

na siebie nie dam długo czekać piękna pogoda nam sprzyja a równe wersy niczym krecha szybko zanudzą flirt przyjaźń pogmatwam zaraz długopisem skradnę sylabę niechcący i gdzieś zakręcę puentą przy tym skryję sens słowem jak pnączem myślniki staną jak ławeczki pod nierównymi wersami zaś metafory płatki lekkie zwiodą w wymiary nieznane i czasoprzestrzeń niebo zwinie pulsar wśród gwiazd się rozgada rozciągnie parsek westchnień chwile i nic nie zmieni roszada początek spytasz - może koniec czy zaiskrzyło akurat czy każde pójdzie w swoją stronę w kierunku wiersza i pióra

z grona bliskich mi odchodzą - takie refleksje Pozdrawiam Jacek

sam jestem ciekaw co z tego wyjdzie wieczorem znajdę czas i zobaczymy:)))) serdecznie pozdrawiam Jacek

Alu propozycja nie do odrzucenia :)))) Pozdrawiam

przypadkowa zbieżność tempa pozdrawiam

i masz rację przemijanie - temat rzeka dzieje się to w różny sposób dzięki pozdrawiam

wspólnym mostem marzeń połączyć brzegi zdarzeń rzecz nie byle jaka los stale figle płata :))

jak we mgle znikają wiosny i jesienie kolory i liście kolejne złudzenia gdzieś giną spojrzenia dotyki czułości radości poranków namiętne miłości już inne wartości korzenią się w duszy czego byś nie zrobił przeszłości nie kupisz lecz słowa zostały w podniebnym błękicie na wargach gorących myślami ukryte i w duszy wciąż dźwięczą i bolą i ranią i bronią się bronią by nie wpaść w niepamięć w cierpieniu sentencja z odcieniem uśmiechu nie warto żałować niespełnionych grzechów

zapewne każdy poeta przy biurku na którym pisze wiersze trzyma kubeł - żeby mu się dobrze rymło. Jak już parę razy rymnie w kubeł to potem poemat :)) pozdrawiam ps śpiesz się powoli

Alu nie mam chęci ale całkowicie się z tobą zgadzam. A swoją drogą wiersz biały też jest bardzo trudno napisać. - dobrać metafory w jednym klimacie - zachować klimat wiersza - zachować lapidarność wypowiedzi Tylko nieliczne teksty spełniają te wymogi dlatego wiersze rymowane są łatwiejsze do pisania:) pozdrawiam

utrzymywać wiersz w ryzach rymu i rytmu umiejętność nie lada większości nieznana wierszokleci oplują takowy wytwór a on jak szum strumienia ucho wabi z rana dzisiaj zbitki metafor sięgną zenitu najczęściej bez klimatu gdzie treść przegadana a mi brakuje czaru rymu i rytmu wśród zwycięzców konkursów jest to rzecz nie znana

lecz słowa zostały w podniebnym błękicie na wargach gorących myślami ukryte i w duszy wciąż dźwięczą i bolą i ranią i bronią się bronią by nie wpaść w niepamięć w cierpieniu pociecha z odcieniem uśmiechu nie warto żałować niespełnionych grzechów :))

jako piosenka ludowa - super pozdrawiam