Jacek_Suchowicz

woda - chwały brak rymu miniaturka, którą możesz dopieścić Pozdrawiam

i bardzo dobrze, że pasują bingo Waldku:) Pozdrawiam

Waldek rozwiązał :)))))) Pozdrawiam Alu

powiadasz rzemiosło ok :) Pozdrawiam

stale podszepty:) pozdrawiam

mój strach ma ogromniaste rogi oraz nad tyłkiem długi ogon co noc z nim walczę pełen trwogi a w dzień go nie ma sypiam błogo pozdrawiam

nie inwestuje w swoje przyszłe nie ma pewności że doczekam dziś wolę przeżyć trochę szybciej na jutro jak na razie krecha i tu nie idzie o pieniądze lecz o stracone dzisiaj chwile myśleć o jutrze to jest mądre lecz dla mnie bardzo jest zawiłe ja lubię pewne interesy ryzyko dla mnie nie wskazane czasem pomyślę aby zgrzeszyć o czym myślałem - zapomniałem :) pozdrawiam

A życie po nich samo chodzi, czy tego chcemy, czy też nie i nieistotne starzy młodzi, ono po prostu na nich jest. Tu się nie liczy: splendor, kasa, wszelkie tytuły biorą w łeb. Gdy osobowość ubogacasz, wtedy do góry sam się pniesz. Zaś wszystkie draństwa i podłości, natychmiast ostro, ściągną w dół. Na jakimś stopniu każdy gościem, nieważne sługa czy też król. Łączą, choć zawsze niewidoczne, niebiańskie bramy - piekieł drzwi. Wciąż po nich krążysz zanim spoczniesz, kierunek sam obierasz ty.

pozwolisz, że zobaczę po swojemu: Pytasz jak poznać dobry los; czy miłość, przyjażń, młodość może? Czy napełniony wreszcie trzos, rodzina, dom, podróże, zdrowie? Spójrz dookoła ile łez, choć brak spełnienia, tylko zazdrość, a malusieńki grosik - wiesz? Potrafi komuś przynieść radość. Jak dobre słowo, wspólny trud, cichutki znak porozumienia, jak szczery uśmiech topi lód, a radość sama świat odmienia. :) Pozdrawiam

staram się mówić obrazem - dzięki :) Pozdrawiam Jacek

dzięki za wgląd - prośbę spełniłem Pozdrawiam Jacek

Stefan, ja to już widzę inaczej: podróżujemy po sobie delikatnie trochę się wstydzisz jak zwykle ja rozpalony rozpinam odważnie rozluźniam wszystko co ścisłe językiem szukam drogi do przeznaczenia aż nasze szlaki się zeszły wieczność wbijam by gwiazdy zamieniać spadam z niebios w czas przeszły wspierasz uroczo rozkoszne wędrowanie lecz wygramolić się muszę w intymność powracasz kochanie oczy pragną wciąż uciech :)) Pozdrawiam

To jest raczej kazanie do wnuka wsadź to w formę i dosyp sporo przypraw (metafor) jako wiersz wolny winien być lapidarny Pozdrawiam :))

stosujesz fajną metaforykę - pomysły super ale braki warsztatowe zachęcam do uczęszczania na warsztaty Pozdrawiam :))

Joasiu jeszcze raz serdeczne dzięki za wszystko Było super - Ty i Cobus wypadliście wspaniale :)) Pozdrawiam

No właśnie łazi mi po łbie aby rozwinąć tę zadumę :)) dzięki Pozdrawiam :)))

Stefciu uwielbiam jak kadzisz - mów mi tak jeszcze:)))) Pozdrawiam ps mam kilka pomysłów przeróbki na lepiej bo uważam, że jest dobrze tylko czy lepiej jak jest dobrze czy jak lepiej:))

jeśli piją ludzie biedni to zazwyczaj patologia i o tym nie mówmy ja opisuję przypadki osobników wykształconych, którzy swoją nieraz ciężką pracą doszli do domków - rezydencji fury za pół koła mających żony dzieci i wnuki i nagle w wieku 50+ im odbija zostawiają to wszystko dla 30-letniej d.... i wpadają w nałóg kończąc na ulicy sukces zabija słabych pozdrawiam

ach te rymy - spróbuj bez nich Pozdrawiam

znam paru facetów, którym gdy doszli do pewnej kasy przewróciło się we łbie (dwóch już po odwykach) dzięki Pozdrawiam

bingo masz racje :))) sukces Pozdrawiam

są drogi przednie i drogi tylne te pierwsze życiem malowane poznane drugie miejskie gminne życiowe naznaczają pamięć pozdrawiam

zazwyczaj kilku miewa ojców splendor przyniesie oraz sławę pozwoli błyszczeć niczym słońce w mig oczarować swym powabem i zaraz wokół ma wianuszek z samych przyjaciół nie da rady pragnących uszczknąć chociaż ciutek kasy splendoru oraz sławy czasami bywa przyjdzie nagle świeci nad człekiem niczym aura co gorsza nie jest ością w gardle wtedy najłatwiej siąść na laurach z nim trzeba zawsze bardzo krótko pracę podwoić tę nad sobą nieokiełznany może wódką zniszczyć największą osobowość

ciekawie pozdrawiam

i ja też się zatrzymałem na Krakowskim z wysoka król Zygmunt na Krakowskie łypie i w zdumieniu gały na ludzi wywala jak pędzą przed siebie czyniąc szum ambaras jakby im coś padło po przebytej grypie :)) pozdrawiam