Jacek_Suchowicz

gdyby nie te "wędzone słowa" - jakoś mi ta przenośnia tu nie leży Pozdrawiam ps: neutrino jest mniejsze od neutronu

odchodzą ci co zmądrzeli aby kolejny zdać egzamin stale mają szanse grzeszni by się nawrócić iść za Panem pozdrawiam

czyżby lekcja odrobiona? :))

"Tu przerwał, lecz tekst trzymał; wszystkim się zdawało, Że autor mówi jeszcze, to echo gadało. Wysłuchawszy mówionej arcydzieło sztuki, Powtarzały je dęby dębom, bukom buki." :))) pozdrawiam

czy to jest wędrująca plama wyszła z kieszeni na spodnie? pozdrawiam :))

bywa, że czasem przyjdzie w błyskawicach zaanonsuje grzmotem się sama zdejmie barchany opali lica i kawę także rozsłodzi z rana :) pozdrawiam

dzięki za komentarz jakoś to wszystko jest tak skonstruowane, że jak nie idziemy do góry, to schodzimy w dół Pozdrawiam

ech te dusze i duszki: ja będę czekał na moją duszkę i żłopał piwo koniecznie duszkiem a czasem z mięska z puszki ciut uszczknę tęsknicę schowam w kolczyk pod uszkiem pozdrawiam

woda - chwały brak rymu miniaturka, którą możesz dopieścić Pozdrawiam

i bardzo dobrze, że pasują bingo Waldku:) Pozdrawiam

Waldek rozwiązał :)))))) Pozdrawiam Alu

powiadasz rzemiosło ok :) Pozdrawiam

stale podszepty:) pozdrawiam

mój strach ma ogromniaste rogi oraz nad tyłkiem długi ogon co noc z nim walczę pełen trwogi a w dzień go nie ma sypiam błogo pozdrawiam

nie inwestuje w swoje przyszłe nie ma pewności że doczekam dziś wolę przeżyć trochę szybciej na jutro jak na razie krecha i tu nie idzie o pieniądze lecz o stracone dzisiaj chwile myśleć o jutrze to jest mądre lecz dla mnie bardzo jest zawiłe ja lubię pewne interesy ryzyko dla mnie nie wskazane czasem pomyślę aby zgrzeszyć o czym myślałem - zapomniałem :) pozdrawiam

A życie po nich samo chodzi, czy tego chcemy, czy też nie i nieistotne starzy młodzi, ono po prostu na nich jest. Tu się nie liczy: splendor, kasa, wszelkie tytuły biorą w łeb. Gdy osobowość ubogacasz, wtedy do góry sam się pniesz. Zaś wszystkie draństwa i podłości, natychmiast ostro, ściągną w dół. Na jakimś stopniu każdy gościem, nieważne sługa czy też król. Łączą, choć zawsze niewidoczne, niebiańskie bramy - piekieł drzwi. Wciąż po nich krążysz zanim spoczniesz, kierunek sam obierasz ty.

pozwolisz, że zobaczę po swojemu: Pytasz jak poznać dobry los; czy miłość, przyjażń, młodość może? Czy napełniony wreszcie trzos, rodzina, dom, podróże, zdrowie? Spójrz dookoła ile łez, choć brak spełnienia, tylko zazdrość, a malusieńki grosik - wiesz? Potrafi komuś przynieść radość. Jak dobre słowo, wspólny trud, cichutki znak porozumienia, jak szczery uśmiech topi lód, a radość sama świat odmienia. :) Pozdrawiam

staram się mówić obrazem - dzięki :) Pozdrawiam Jacek

dzięki za wgląd - prośbę spełniłem Pozdrawiam Jacek

Stefan, ja to już widzę inaczej: podróżujemy po sobie delikatnie trochę się wstydzisz jak zwykle ja rozpalony rozpinam odważnie rozluźniam wszystko co ścisłe językiem szukam drogi do przeznaczenia aż nasze szlaki się zeszły wieczność wbijam by gwiazdy zamieniać spadam z niebios w czas przeszły wspierasz uroczo rozkoszne wędrowanie lecz wygramolić się muszę w intymność powracasz kochanie oczy pragną wciąż uciech :)) Pozdrawiam

To jest raczej kazanie do wnuka wsadź to w formę i dosyp sporo przypraw (metafor) jako wiersz wolny winien być lapidarny Pozdrawiam :))

stosujesz fajną metaforykę - pomysły super ale braki warsztatowe zachęcam do uczęszczania na warsztaty Pozdrawiam :))

Joasiu jeszcze raz serdeczne dzięki za wszystko Było super - Ty i Cobus wypadliście wspaniale :)) Pozdrawiam

No właśnie łazi mi po łbie aby rozwinąć tę zadumę :)) dzięki Pozdrawiam :)))

Stefciu uwielbiam jak kadzisz - mów mi tak jeszcze:)))) Pozdrawiam ps mam kilka pomysłów przeróbki na lepiej bo uważam, że jest dobrze tylko czy lepiej jak jest dobrze czy jak lepiej:))