Jacek_Suchowicz

dziura w całym ciągle szukam i jej tutaj nie znajduje dziura z piaskiem za to stuka opisuje to co czuje różne sceny z życia swego komentuje całkiem nieźle to nie misio szuka czegoś ale mruczy stary niedźwiedź rad by jakiejś pszczółce miodnej wylizywać słodkie pysio mami jeszcze póki może oto jestem stary misio :))

dzięki Waldemarze :)) Pozdrawiam

popieram M.B. coś brakuje chociaż może to furtka do własnych interpretacji pozdrawiam

dzięki za wyłapanie - autor dziesięć razy czyta i nie widzi - patrzeć :)) Pozdrawiam

piszesz o sprawach bieżących - piszesz tak jak umiesz i tak jak czujesz za autentyczność :)) Szczęść Boże ps - zwróć uwagę, że On wszystko, co robi, robi doskonale - jednak Ty też do tej doskonałości powinnaś dążyć

potrafi iskrzyć łącząc synapsy aby przeniknąć do neuronów czasami we śnie pozwoli patrzeć dziwisz się czemu służy lub komu bywa przywoła tych co odeszli kreując jakiś konkretny przekaz lub tworzy bzdury których to etyk najpoprawniejszy widzieć by nie chciał determinuje codzienny dramat na scenie faktów pragnień i marzeń czy chcesz czy nie chcesz wpisuje samo historię życia bruzdą na twarzy zobaczy więcej niż ci się zdaje dnia następnego odkryje sensy pokaże wady oraz pęk zalet byś pewnych rzeczy nie robił więcej przemyśleń życia ot naszła pora ciut przerażony serce mi mięknie właśnie odkryłem że moje wczoraj z nieznanym jutrem chodzi pod rękę

tutaj niech powtarzane celowo.. niech się to stanie, niech tamto itd. Przez całe życie uważałem i uważam, że czasem trzeba pobyć w samotni, nie koniecznie w klasztornej celi, aby się po prostu wyciszyć. Każdego dnia atakuje nas medialny szum, znajomi ze swoimi problemami, rodzina a teraz wnuki. A dziadek ma prawo do spokojnego przemyślenia i zrobienia co jakiś czas remanentu w głowie.:)) Pozdrawiam

ładnie - smutno pozdrawiam domek dla lalek sam się napełnia wspomnieniem nawet tym z wczoraj wciąż się obraca codzienna scena ułomność odsłania raz po raz

o pierścionku nic nie napisałaś ale jeżeli napisałaś w tytule Wenecja to WENECJA i niech nikt nie dyskutuje - tak ma być i już :)) Pozdrawiam

oby tylko wybuchu jądrowego nie było :)) pozdrawiam

dałeś czadu - żal za tym co przeszło a to se nevrati ciut nieporadnie panie wyżej wychwyciły pozdrawiam

czytam wszystkie Twoje teksty i czasem piszę jak mnie coś ujmie przyjrzyj się jeszcze raz temu co napisałaś i powiedz mi co w tym opisie dotyczy tylko Wenecji bez tytułu może jest to jakaś inna mieścina nad Adriatykiem a może to na Wyspach Brytyjskich

to kombinuj - na inny sposób to samo wyrazić

już polubiłem ale jeszcze drobiazg Spojrzałam w te oczy jak w ciemne jeziora, w te czyli w które w twe czy te moje?

trudna sprawa nie dogadasz ale trzeba dalej żyć więc się starasz w życiu skladasz z drobnych sprawek piękne dni już jak w wierszu jest rym pierwszy za nim drugi trzeci w mig życie płynie smutek ginie i na twarzy uśmiech tkwi :)

Dzięki Pozdrawiam

a czasem babcia się zapomni przejedzie się po tafli lodu na sankach z górki sobie pomknie tak jak bywało to za młodu to cóż że wnuczek inni patrzą że może nie tak zgrabnie teraz ale wiadomo było warto bo jeszcze w żyłach primavera :))

Waldku weź pióro i do roboty opisz ubierając strofy w rymy:)) Dzięki pozdrawiam Jacek

znów Ci się 2X odbiło - można napisać inaczej możesz pisać , że to zabieg celowy - nie broni się "tekst się rozłazi' w drugiej strofie; wrzeszczy "odbicie swoje" - swoje jako wypełniacz sylabowy a po za tm tak pięknie piszesz: Ten moment – to spięcie, to było zadrżenie, spojrzałam, przejrzałam się w oczach głębokich, spojrzałam, ujrzałam swą duszę, istnienie, nabierasz tempa kreując nastrój i nagle wpadka wyhamowanie "odbicie swoje" by kontynuować wymieniając kolejne rzeczowniki Pozdrawiam

czy można Mazur nie kochać tych jezior wśród lasów zieleni zostały nasypy wiadukty wąwozy pełne wspomnień i cieni

skorzystałem ale Twój ostatni tekst ni jak mi nie leży - pewno się czepiam - trudno Pozdrawiam

dzięki ale sam mam wątpliwości:)) Pozdrawiam

Asiu 3X spojrzałam - Ty to się napatrzyłaś:)) od połowy tekst się rozłazi jeszcze się powrtancam (skoro posłowie tak mówią to ja też):) nieśmiała propozycja: Zobaczyłam Cię w miejscu naszego dzieciństwa po latach – szmat czasu! Szmat drogi i losu! Popatrzyłeś mi w oczy – ten moment jak iskra zabłysnął, przeskoczył - opisać nie sposób. Ten moment – to spięcie, to było zadrżenie, spojrzałam, przejrzałam się w oczach głębokich, ujrzałam swą duszę całe swe istnienie odbicie, półrozpacz, półsmutek półspokój… Zajrzałam w Twoje oczy jak w ciemne jeziora, gdzie dusze się mienią jak światło w krysztale a czas się odbijał, nie tylko od wczoraj, strojąc świat dzieciństwa bukietami zalet :))

Ja tam nie muszę nigdzie wsiadać, aby po świecie szukać wrażeń. Tyle się wokół rzeczy składa, tyle się spełnia pięknych marzeń. Wiem, że i na mnie przyjdzie pora. Radość w mym sercu też zabłyśnie i kropla szczęścia spadnie spora. Sprawi, że wianek zmartwień pryśnie. Niech jedzie pociąg byle jaki, na koniec świata - jak najdalej. niech zaczerwienią pola maki, niech słońce w sercu żar rozpali. Ja będę śpiewał, jak co roku, kiedy wakacji czas nastanie: "Mazury polskie - pełne uroku, w was jest to moje zakochanie." Może się uda tak po cichu, dni kilka nad jeziorem spędzić Tak, ani widu, ani słychu, telefoniczne zerwać więzi. Znaleźć nad wodą jakiś barak lub w pensjonacie - niekoniecznie. Wziąć sobie łódkę albo kajak, popływać w słońcu - bezszelestnie. Nareszcie pobyć sam ze sobą, serca swojego głos usłyszeć. poleżeć w słońcu gdzieś nad wodą i kontemplować wokół ciszę kwiecień 2004

ty pójdziesz sobie ja pójdę sobie każde zupełnie gdzie indziej może znajdziemy co upragnione lub może coś samo przyjdzie coś się przyplącze niby przypadkiem zniewoli słowem lub gestem zaś jakieś słowa staną się faktem i krzyknę Miłość TY JESTEŚ!