Marlett

rozpalamy ogień nim nas dopadnie przed nami wszystko

M.Poema,wiersz podoba się.Podobno o miłości już wszystko było, ale coby o miej nie pisać ,jest prawdą lub nie:),odwieczny nieskończony temat. Miłość rządzi się swoimi prawami.Pointa również podoba się. pozdrawiam.M.

Egzegeto,zaskoczyłeś,rozbawiłeś i pointą trzepnąłeś.Jestem na tak. pozdrawiam.

Pozwoliłam sobie w jednej strofie zrobić małe zmiany. Pozda tym świat dorosłych i dzieci zawsze zazębia się i nie da się ich rozdzielić. M.Poema pozdrawiam serdecznie.M.

One są wszystkie takie?

A,jest ,jest i dom i mapa i dzbany. pozdr.

M.Poema.Wiersz ma przesłanie.Pomimo większej formy nie jest przegadany. Pointa bardzo na-tak.Pozdrawiam serdecznie.M.

Tak tytuł przewrotny,bo nic wiecznego co ludzką ręką zrobione. Ale przemyślę.dziękuję Egzegeto:)

Po tytule poznać ,że żart:)))))))

Egzegeto,Twoja historia smutna ,z życia wzięta. Zostają jeszcze pamiątki ,piękne wspomnienia. Najważniejsi są ludzie i dobre relacje. pozdrawiam serdecznie. A,jeśli chodzi o tytuł-podpowiedz.

Mocny ,dobry wiersz.pozdrawiam.

Tylko takie to może nie. Można sobie wyobrazić jakąś wesołą przyszłość w tym domu i też fajnie napisać. Pozdrawiam, stefan. P. Stefanie dziękuję za odwiedziny.pozdrawiam.

M.Poema dziękuję,że mnie odwiedzasz:) pozdrawiam.

Głuptaków nie brakuje - choć nie we wszystkich rejonach świata występują:) Głuptactwo można również leczyć .Wiersz studzący gorące głowy.Jestem na taaak. Michał,gratulacje.Pozdrawiam.

Dziękuję ,jest mi miło, że zainteresował Ciebie mój wiersz. Odwiedzaj jeśli masz ochotę.pozdrawiam.M.

Pointa ciekawa i wiersz również. pozdr.

Dzięki,miło że odwiedzasz,bo nie liczę na zbyt wiele uwagi. pozdr.

Czerwone najlepsze - dla serca! pozdr.M.

To jedno jest pewne w naszym życiorysie. pozdr.

Aż taak..?

Zbyt dużo ''porannej piany''pozdr.

Tak bywa z marzeniami-latawcami. Pointa podoba się-''tylko motyl - pan chwil..'' pozdr.M.

Dziękuję .pozdr.

w tym domu nikomu nie brakło ni kromki chleba ni wina miejsca było dla wszystkich każdy miał swój kawałek nieba przyszedł dzień co wszystko zmienił dom opustoszał w piecu wygasł ogień dzbany z winem wkopano w ziemię bliscy odeszli zamknięto wrota westchnienie z wiatrem odeszło daleko jak wędrowiec co dyszy strudzony przed domem stoją dwa stare drzewa szumu ich już nikt nie usłyszy

Egzegeto,podoba się wersja Michała,dobra i ciepła ,ale zmienia sens. pozdr.