Marlett

nie muszę zapalać światła kiedy nie chce pękać kieliszek rzucony za siebie patrzeć strach sam przechodzi nad ranem w znak zapytania deszcz pada wyłącznie z mojej winy powstaje tylko jedna przestrzeń za wszelką cenę trzeba zgnieść na miazgę i starannie ugotować nie przynoś mi opatrunku w puszcze

Angello! Jeszcze Szczęśliwszego Nowego Roku!!!! www.sylwester.seoplus.eu/?name=Marlett

Jimmy! ha ha! Z nowym skóra odwrócona na drugą stronę:) Zdrówka!

Pancolku! Dzięki wielkie szczególnie za dwa ostatnie wersy:) Uśmiechu.

Pancusiu ! Także samo pozdrawiaM.

Pancusiu! Dołączam do Ciebie z toastem i życzeniami. Szczęśliwego!!!!!!! o oo o oo oo ooo \~~/ || www.youtube.com/watch?v=kB_UPReZnUY&feature=related

Stanko! Życzeń jest wiele, na spełnienie cały nastepny rok:)) Życzę spełnienia i radości.

Pancolku! Sporo słodyczy i świętości, ale skoro widziane przez czarne okulary jest w tym równowaga. Świetna pointa. Uśmiechu.

Rafał! Twój koment jest uroczy:))) Bardzo dziękuję. Radości.

Judyt! może ; starganej twarzy PozdrawiaM.

Henryku! dla kożdego jest coś w koszyku:)) również strofy Jacka niezły kawał placka. Potrafisz nas bawić przy każdej okazji. Pozdrawiam z przednoworocznym uśmiechem;)))

ile wersów tyle stanów...a wiersz?

Judyt! Prosto bywa dobrze. Dziękuję. Serdeczności

Ewo! Wyszły kwiaty ponieważ miały być ''niezapminajki'' a też wiosenne. Na wiosnę trzeba będzie rozwinąć nowe liski ;)) Uśmiechu.

Stanko ! Miło,że znowu zawitałaś;) Dziękuję za zajrzenie. Słońca.

Almare! Nigdy nie pisałam o grach wstępnych ani następnych. Dzięki z koment. Uśmiechu.

Stanko! Zielone wyspy - przepełnione nadzieją na lepsze;) ..no bo bez kasy nie ma kaszy;)) Jeszcze starorocznie pozdrawiaM.

no własnie- jak? ja tulę do szerokich ramion, mocno, mocno cmook Marletto! Stanko! Wierszem rownież wyrażasz miłość do kochanej osóbki:) Uśmiechu.

Stefanie! Cieszę się jeśli choć trochę zauroczyłam. Dzięki. PozdrawiaM.

Stanko! Bardzo ciepły obraz pełen uczucia. Jak wyrazić miłość do zmarzniętej kruszyny? Pluskam trzy razy.+++ Radości.

Stefanie! Wycięlabym w drugim wersie ''kiedy''. Reszta dodaje skrzyyyyydeł! Serdeczności również dla Henrietki.

darujesz mi poranki zanim niebo ściemnieje płyniemy prosto pod wiatr nie jest strasznie kiedy kierunek trzymasz na pełnię łódkami dłoni policzki otulone od chłodu uciec można daleko przemilczając słoneczne chwile nigdy już nam lepiej nie będzie niepokoje jak liście na zimę zrzuć a wiosną? - wiosną kwiaty

odgrzewnie nieświeżego... tfu! może zaszkodzić:)) PozdrawiaM.

Judyt! Wymowna ''igła w balonie''. pozdrawiaM.

lepiej z radości niż złości. a kto sie złości? ano prawda pewnie ten się złości kto w święta najadł się ości:)))) Uśmiechu.