APM

@bazyl_prost Aha @Charismafilos też nie wyrabiałam się z pisaniem, dopiero końcówka nieco zwolniła @Wiechu J. K. Dziękuję, nie lubię zimnego rosołu! Właściwie to już nie pamiętam jak smakuje zimny rosół, ale musi być okropny. Ja wolę ukrop niż okrop.

Senne wody lanie Zalała mnie fala snów Ucieczki, pocałunki, schody Jesteś tu ze mną znów Wpadam do mętnej wody Biegnę bez tchu i opamiętania Spadam ze skał do morza Twoją twarz mgła przesłania Przede mną czarne przestworza Pot ścieka po rozgrzanem czole Słońce majaczy na wschodzie Czuję się jak oko w zimnym rosole, Co Miłość rysuję palcem na wodzie.

@piąteprzezdziesiąte Smacznego!

@Clavisa Jak najwięcej takich chwil życzę! Od razu pojawił się u mnie uśmiech! Dzięki za wiersz.

@Charismafilos Dziękuję! @Myszolak Dziękuję, bardzo podoba mi się ta interpretacja.

@Myszolak Dziękuje, ciekawi mnie jakie masz myśli… @Charismafilos może też być para wodna jako uczucie, które wyparowało… ale skojarzenia z hiszpańskim super! @Magdalena Dziękuję, @Berenika97 albo jeszcze głębiej, kiedy on jest w muzykiem.

Para On gra Ma oczy i uszy zamknięte W niebiańską muzykę wplątane Ona zbiera z ulicy słowa Niesie rodziców na plecach W domu się chowa A tam gra niebiańska muzyka Taka jak w raju pewnie

@Witalisa dodałabym: mknie .Oby nie!

@sisy89 Życzę kolorowych snów! Te pojawiają się najczęściej nad ranem. Pięknie opisałaś bezsenne smutne noce. Masz rację. W dzień nie ma smutku, trzeba uśmiechać się i funkcjonować.

@vioara stelelorDziękuję. Piszę po długiej przerwie „znowu” i twoje słowa dodają otuchy i zachęcają do dalszego pisania, nawet jak koślawo wychodzi, to jednak płynie z wnętrza i może nawet czasem ktoś inny też się nad wierszem zatrzyma. Dziękuję.

@wierszyki Pięknie opisujesz ostatnią drogę, może widziałaś z okna, jak przyjechała karetka i zabrała kogoś "spod paczkomatu", mioże wyobraziłaś sobie posdobna historię ... A swoja droga, to musiałam sprawdzić, co znaczą niektóre słowa (gwara poznańska?) i wtedy wiersz nabrał dla mnie jeszcze większej głębi.

@Nikodem Piękna przekwitająca miłość.

@Leszczym A może "Napisane i już" @Berenika97 Dziekuję za interpretację, jak zwykle trafna, głęboka i pozwala zatrzymac się nad wierszem nieco dłużej. @wierszyki Dziękuję, masz rację. Czaem trzeba samego/samą siebie pokrzepić. Własnie wtedy, jak rodzi się taki "wierszyk nieodskonały", to tym wierniej oddaje stan piszacego. Takie twórcze odkrywanie samego siebie. Dzieki.

@Leszczym Dziękuję, a jaki tytuł by pasował?

@Leszczym Dziekuję, cieszę sie, że tak myślisz.

@violetta a przy okazji zmienić myśli, na bardziej kolorowe. Dzieki!

@violetta następnym razem się bardziej postaram :)

@lena2_ a może to miłość?

@Czarek Płatak Bardzo wzruszający wiersz, o naszym krótkim żywocie i o tym, co po naz zostaje. Kiedyś ludzie umierali w domu. Wtedy najbliższe zmarłemu kobiety przygotowywały ciało, zasłaniały lustra, zapalały świece. Przeżyłam to jako dziecko, gdy zmał mój ukochany dziadek przygnieciony furą. Miał szczękę przywiązaną chustką, a z ust sączyła się jeszcze mala stóżka krwi. Był środek lata. Obraz dawno zapomniany, ale jednak żywy jeszcze. Twoim wierszem nagle obudzony.

Pisanina Skaczą myśli po niebie Jak nuty po pięciolinii, A ja piszę list do siebie: Wokół są sami niewinni. Śnieg pada i zasypuje rany, Starość w ciszy umiera. Dzień jest taki zapłakany, Noc się trumną otwiera. Szukam swoich kroków w bieli, W siwe włosy wplątuję wzrok. Już mnie diabli dawno wzięli, W środku dnia panuje mrok. Takie rymy koślawe wychodzą – Tupią, kopią, trzaskają drzwiami. Marzenia za nos mnie wodzą, Nadzieję owijają mgłami. Po co pisać takie wiersze, Ludzi do czytania zmuszać? A może to są życzenia najszczersze, Żeby ludzi ich życiem wzruszać?

@Berenika97 To co się dzieje teraz na świecie, to chyba nawet dla gołąbka za dużo.

@Rafael Marius Drobnymi kroczkami drepcze...

@violetta Dziekuję!

"Afera Epsteina zatacza coraz szersze kręgi..." - krzyczą nagłówki gazet. Dzieci cierpią w ciszy. Wiersz wchodzi pod skórę.

Idzie wiosna? Odchodzę od pustej kartki Od klawiatury marzeń Idę w ciemność bez latarki W sen codziennych zdarzeń Może tu może tam Schowam się po prostu Bo o czym pisać mam Skoczę lepiej z mostu W zimnej wodzie popływam Myślami po tafli pobiegam Już uczuć nie ukrywam I piosenkę o szczęściu śpiewam