APM

@vioara stelelor Czyżbyś mieszkała w Niemczech (Ersatz - erzacami)? Tutaj gra jeszcze trudniejsza, bo nawet nie chce się ludziom specjalnie udawać, że maja jakieś uczucia. Tutaj są same terminy, umowy i granice. Ja, ja , ja (a tłumaczenie z niemieckiego na polski: tak, tak, tak. Tak mi się skojarzyło.)

@Berenika97 dziekuję za podzielenie się mysli o napięciu, za wyciagnięcie "wirtualnej dłoni". Moja wirtualnie cichutko zadrżała, prawie jak za dawnych czasów, bo my wiemy, że takie dżenie wzyciu jest nadal możliwe. Trzeba tylko zwolnić i poczytac wiersze... @vioara stelelor a ta łatwość, dostępność z supermarków filmowych sparwia, że nie wiemy jak kochać, jak żyć, jak patrzeć w oczy i co z nich wyczytć można. Uczymy się maskować uczucia, stroić w uśmiechy i tonąć w rozpaczy w/z samotności... (Przesadziłam?)

@vioara stelelor A może gdzieś już teraz odbywaja się takie spotkania? Np. tutaj na portalu już są i wiersze cieszą sie, że są czytane przez fajnych ludzi, tych zakochanych w poezji... @Myszolak Kiedyś pisano do siebie ręcznie listy miłosne, na które odpowiedź przychodziła za miesiąc, za rok... Ileż to było czekania, kochania, marzeń!

@wierszyki Dziekuję za ładnego kwiatuszka.

@Toyer Bardzo fajnie napisane. Niby zabawa slowami/literami, a jaka bogata treść. Dodaje odwagi.

Zakochani Napisane wiesze śpią Schowane w głębi komputera Przypieczętowane hasłem Nie zobaczą bieli papieru Nie ożyją czernią Nie będą drżeć w dłoni Dziś nikt nie ma czasu na czytanie Drukowanie, wysyłanie, płakanie Dziś dzień pędzi od mema do mema Ani mnie, ani ciebie tam nie ma

@violetta a życie chwilą jest i tyle. A może aż tyle.

@Migrena Dziekuję, fajnie napisałęś o tym wierszu.

@Migrena Przypominają mi się te czasy z zatłoczonymi pociągami. Osobowy 8 godzin do Warszawy. I kino w mojej głowie. Co tam się nie działo. Na korytarzach, w wagonach i w mojej głwoie. Dziekuję za piękny opis i możlwiośc powrotu do tamtych czasów.

2x pech = szczęście? Czerwone światło - "nic nie załatwię!" Jadę dalej. Głowa spuszczona. Czarny kot przebiega drogę -"a może jednak?"

@vioara stelelor Podoba mi się Twoja pewność! @Berenika97 Dziekuję za piękne rozpoznanie. @Waldemar_Talar_Talar Smacznego!

@michal_stefan Dziękuję, cieszę się, że ci się podobało.

Jak piórko Coś pięknego chciałabym Lekkiego jak piórko Albo myśl ulotna Ku słońcu w deszczu mknąca Odbita w kałużach wspomnień zamieniona w tęczowe zabawy Chciałabym Na paluszkach Cichutko dotknąć nieba Zatańczyć Żeby wiatr pisał wiersze A księżyc malował obrazy Żeby dzień uśmiechał się A noc całowała Tak bym chciała Z zawiązanymi oczami iść przez świat I wierzyć Że każde potknięcie o kamyk Wyczarowuje zapach kwiatów Śpiew ptaków I podziw drzew budzi a mnie jak piórko coraz wyżej niesie

@Marek.zak1 Mądrość ludowa potwierdza: „Lepiej zasranemu Jasiowi niż malowanej Kasi”

@Marek.zak1 każda potwora znajdzie swojego amatora

@Poezja to życie czytając czułam te fale, jakbym płynęła. Fajnie było

@amo71 Chętnie poprawię warsztat, ale gdzie i jak? @Charismafilos Tak mi się akurat przyśniło, prawie jak baba w babie, czyli matrioszka... @violetta dziękuję za podzielenie się uśmiechem spod lampy @huzarc dziekuję, nieobecność boli na jawie, a we śnie może być radosną obecnością @Berenika97 Tak wlaśnie też się zastanawiam. Nie doceniamy obecnje chwili, zawsze coś nam nie pasuje, a potem żałujemy, że keidys nie byliśmy obecni, dopiero wspomnienia nam to uświadamiają, kiedy jest już za póżno.

@Stary_Kredens Dobrze ujęta sytuacja młodych ludzi, którzy muszą więcej, lepiej, szybciej... I nie maja czasu na wiosnę, chyba, że digitalnie na ekranie... ale tam nie ma wiosny.

Sen Śmiejemy się Lampa wisi nad stołem Dzieci rechoczą z zapałem Teściowa niebieskie oczy przymruża Blond włosy rozrzuca po szczęściu Brat czarną czupryną Dowcipy opowiada Dzieci jakieś takie małe i beztroskie Fotele wygniatają śmiechem Patrzę na ciebie Pytam, czy też to dostrzegasz Smutnieje twój wzrok Tego czasu nie ma I może my też umarliśmy Jak brat i teściowa I jest tu nam lepiej We śnie Ze zmarłymi Na wygniecionych fotelach Pod roześmianą lampą nad stołem

@iwonaroma Fajne!

@Berenika97 Dziękuję za Twoje słowa o poranku!

@Jacek_Suchowicz ach te sroczki małe "złodziejki i szachrajki" budują gniazdo wspaniałe bramę do pięknej bajki

Dwie Dwie Siedzą Jedna na górze Druga nad stertą gałązek O wschodzie słońca W koronie brzozy Budują dom Czarno-białe Moje sroki Dwie

@iwonaroma A naśmieszneijsze jest to, że nie mam ani kochanka, ani wnuka, ani szefa, nie byłam też w kościele, a kawy nie pijam, gdyż potem spać nie mgę. Mąż wprawdzie jest, ale wczoraj akurat go nie było... Czy wiersz jest wtedy mniej autentyczny?

@MIROSŁAW C. Piękne wspomnienia, pieknie, delikatnie napisane. Tak kiedyś się kochało...