Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Christine

Użytkownicy
 Pokaż profil  Zobacz aktywność

  • Postów

    448

  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

 Typ zawartości 

Treść opublikowana przez Christine

  1. Christine
    @Simon Tracy Widmo sarmackiego wojownika pojawia się we współczesności i prosi córkę o kawę.Świetna poezja zderzenia epok. Twoja kreatywność nie ma granic. :))) Miło się czytało, nawet się uśmiechnęłam. Pozdrawiam
  2. Christine
    @Nata_Kruk Nic mądrego już nie napiszę, tylko, że bardzo mi się podoba. :)
  3. Christine
    @lena2_ Piękny! Czyli to było pierwsze ogniwo świetnego łańcuszka poetycznego. Nie dziwię się - ślicznie inspirujący. :)
  4. Christine
    @lena2_ Pięknie oddana istota związku - ta siła i kruchość. Pozdrawiam.
  5. Christine
    @Berenika97 Mądry wiersz. Sama mam taką manierę ciągłego odkładania na później, zwłaszcza odpisywania na prywatne maile. I ciągłego potem przepraszania. Pozdrawiam. :)
  6. Christine
    @Berenika97 Świetny opis! To może być stan umysłu - wszystko pulsuje, ciągnie, nawet włosy są ciężarem nie do zniesienia. I dobrze, że nie tłumaczysz, czy to choroba, trauma, szaleństwo - obraz mówi sam. Wiersz jest wizyjny i surrealistyczny.
  7. Christine
    @Migrena To jest mordercze! Wiersz o tym, jak zaufanie zjada się od środka, gdy ktoś zamiast pytać, zaczyna śledztwo. Mocny tekst!
  8. Christine
    @Migrena Komentarze wszystko wyjaśniają. Napiszę tylko - brudne, uczciwe i żywe. Takie teksty się pamięta. Super!
  9. Christine
    @Migrena Ależ proszę, dzięki za teksty, które mogłam przeczytać. :))) Za wszystkie!
  10. Christine
    @Migrena Również pozdrawiam - wiosennie i świątecznie.:)
  11. Christine
    @Migrena Bardzo dziękuję za wiosenny powiew. Czasami nie warto szukać porównań. Niektóre rzeczy są zbyt wielkie, by zamknąć je w słowach. Wystarczy, że są. Serdecznie pozdrawiam. :)
  12. Christine
    @Migrena Pozdrawiam. W tej ciszy głębokiej, co koi i tuli, Świat nagle przestaje się śpieszyć i gonić. Pod powieką spokój - jak w miękkiej koszuli, Możesz w nim na chwilę swe serce schronić. To nie jest ucieczka, lecz powrót do siebie, Gdzie sny budują ogrody jaskrawe. Odnajdziesz tam gwiazdy na własnym niebie, I ciszę, co leczy chwile niełaskawe.
  13. Christine
    @Łukasz Jurczyk To bardzo ciekawy opis traumy narratora. krew ma smak metalu moje palce to spusty których nie umiem cofnąć
  14. Christine
    @Simon Tracy To mroczny, mocny i przepełniony erotyzmem śmierci gotycki wiersz. Myślę, że tytuł mógłby być trochę subtelniejszy. Ale to mój subiektywny odbiór. Tekst jest wyśmienity!
  15. Christine
    @Simon Tracy Świetny tekst, w moim guście. A grafika - bardzo mroczna, ale sugestywna.
  16. Christine
    @Migrena Dziwny ten tekst, słodko-gorzki, groteskowy,filozoficzny, trochę egzystencjalny- po prostu eklektyczny. :) Ale, jak to u Ciebie - metafory są genialne! Pozdrawiam.
  17. Christine
    @Migrena Podmiot liryczny chce kochać świat, który "zdarza się zbyt gwałtownie", ale paraliżuje go własna śmiertelność i ograniczoność zmysłów. Przejmujące jest zestawienie narodzin z zapachem grobu oraz bezsilność wobec śmierci. Świetny tekst - drażni jak osad spalin i mięty na skórze. To komplement. :)
  18. Christine
    @Migrena Nic mi nie pozostaje, jak podpisać się pod komentarzami. To emocjonalna rzeźnia - jak kiedyś słyszałam o mocnych tekstach. Lektura zostawia po sobie osad mroźnej bieli i długą ciszę. Pozdrawiam.
  19. Christine
    @Berenika97 Bardzo dobry tekst. Czytałam z dużym zainteresowaniem, jak fragment dobrej powieści. Zresztą, Twoja proza jest coraz lepsza. Na pewno nie nudzi.:)
  20. Christine
    @Berenika97 Nie mam słów, aby wyrazić mój podziw. To po prostu jest śliczne! Takie delikatne i liryczne. :)
  21. Christine
    @Berenika97 Świetny wiersz. Znam takie spotkania dawnych , najczęściej szkolnych przyjaciół. I czasami się dowiadujesz, że owa przyjaciółka ma bogatego męża i podróżuje z nim po całym świecie , a ty masz tylko słuchać i podziwiać zdjęcia z podróży. Jak powiedziałam, że najnudniejszą rzeczą jest oglądanie cudzych zdjęć z podróży - to się obraziła i siedziała tylko po to, aby dokończyć deser. :) Tak to bywa.:)
  22. Christine
    @Berenika97 Też bym tak chciała! Zakochiwać się ciągle na nowo w tym samym mężczyźnie - to znaczy, że wart jest tej miłości.
  23. Christine
    @Łukasz Jurczyk Zaintrygował mnie ten fragment Strzelam na oślep. Niech bogowie też się domyślają. A to dlatego, że jest takie kretyńskie przysłowie - Człowiek strzela a Pan Bóg kule nosi. Zastanawiam się, skąd ono się wzięło w naszej "kulturze", czyżby z antyku? Świetny tekst - grobla jest , ale jest też problem dla Macedończyków. :) Pozdrawiam.
  24. Christine
    @Łukasz Jurczyk Świetny tekst - zawsze zastanawiałam się, co na to "druga strona". Pokazujesz zmianę myślenia Tyreńczyka - od niedowierzania do zrozumienia nadchodzącej klęski. Ostatnie wersy podkreślają, że przyczyną tragedii była pycha i zbyt duża wiara we własne bezpieczeństwo, ale też pycha wroga.
  25. Christine
    @Migrena Jak ja lubię czytać Twoje wiersze - takie inne, nietuzinkowe, fantastyczne! :) Uzupełniamy się. :))))
×
×
  • Dodaj nową pozycję...