Lenore Grey

@Charismafilos Both have its charm, just in different versions 🙈 and i'm just a very undecided person in general...

@Charismafilos and you were quite right😝

@Charismafilos hah, a ja odkryłam parę literówek w wersji polskiej🙈 Ta autokorekta🙈

@Łukasz Jurczyk ooo, to rzeczywiście poemat z rozmachem🙈 Już ukończony?

@Charismafilos dziękuję:⁠^⁠)

@Waldemar_Talar_Talar Zawsze chodzą bez celu, a jednak same są celem hah Pozdrawiam pana:⁠^⁠)

@Łukasz Jurczyk bardzo ładne A czy to część jakiegoś cyklu?

Panie Ćmo, Panie Ćmo, zdradź mi — gdzieś w świecie był? Motyle szeptem powiadają: żywot twój — sam grzech i pył. Panie Ćmo, Panie Ćmo, w jakiej norze imieś wziął? Ach, Panie Ćmo — odpowiedz: czy kres twój w złocie będzie tkwił? I oryginalna anglojęzyczna wersja: Mr. Moth, Mr. Moth, can you tell me where you've been? All butterflies whisper your life's — full of sin. Mr. Moth, Mr. Moth, in what den you've found your name? Oh, dear Mr. Moth — is your end in golden frame? *** Obie wersje są mojego autorstwa, polska wersja nie jest tłumaczeniem dosłownym:⁠^⁠)

@Berenika97 Bardzo delikatny wiersz o nienachalnej, lecz jakże bolesnej stracie Brawo😊

@Berenika97 Dziękuję❤️

@Gosława dokładnie:⁠^⁠)

@KOBIETA Dziękuję❤️ @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję bardzo!

Zna jedwabie, koronki i wiatr na skroni — cóż za szczęście — chować pamięć w dłoni! Wcisną rękawiczki, suknia przed zimnem nie chroni… Cóż za kłopot — schować pamięć w dłoni?

@Simon Tracy Wow, jestem pod ogromnym wrażeniem🥹 Piękny, obrazowy i inteligenty tekst. Zaczyna się chłodno, jak reportaż, a kończy mrocznym niedopowiedzeniem — które działa genialnie. No i ten fragment: Złoto. Brawo, Simon:⁠^⁠)

@Waldemar_Talar_Talar Dziękuję i pozdrawiam 🫶

@Berenika97 Dziękuję i pozdrawiam ❤️

@Charismafilos ooo dziękuję ❤️ bardzo mi miło🥹

@piąteprzezdziesiąte ale śliczne obrazki tutaj malujesz Bardzo mi się podoba

@hollow man Cóż, można rzec, że uwielbiam zagadki:⁠^⁠) Każdy mój wiersz ma kilka interpretacji. Ale do rzeczy — w tej miniaturce, której inspiracją był faktycznie sen i ta jego chłodna, mglista, subtelnie gotycka otoczka — symbolizują one to, co robimy nieświadomie, twórczość naszej podświadomości. Dlatego to nie "wieże", a "wieżyczki".

Znam twe inicjały — ponadto: wiesz, że nic. Jednak… wyobrażam sobie, jak w tej mgłą osnutej dobie ściągasz rękawiczki — by wysmukłą dłonią wskazać mi nasze wieżyczki.

@Simon Tracy Piękny utwór. Świetnie oddaje paradoks wielu artystów i nie tylko — pragnienie wsparcia i miłości splecione z nieodpartym pragnieniem samotności. No i jeszcze to, jak ludzie zakochują się w cudzych słowach, a nie w człowieku jako osobie. Jakie to prawdziwe

@Berenika97 Dziękuję ślicznie ❤️ Również pozdrawiam i życzę miłych snów🥹❤️

@Simon Tracy Dziękuję bardzo🥹 Miniatury to chyba dokładnie mój rejestr. Przychodzą mi naturalnie🥹❤️

Przeźroczyste żabki — niebieski krab w białym piasku, co kocha się w perle w potrzasku — i gardło wędrowca spieczone. Jak znajdzie wodę — gdy tonie?

@Marek.zak1 Dobre hah