Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Lenore Grey

Użytkownicy
  • Postów

    340
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

Treść opublikowana przez Lenore Grey

  1. @Simon Tracy Końcówka z rzeką była nieunikniona i właśnie przez to łamie serce. Cudownie obrazowe i wciągające opowiadanie. Ta cała klątwa i to, jak opisujesz jej ofiary, mnie zafascynowała. I raz jeszcze dziękuję za dedykację❤️
  2. @KOBIETA Jaki piękny i prawdziwy jest ten wiersz...
  3. @Nata_Kruk Dziękuję❤️
  4. @Simon Tracy dziękuję ślicznie!
  5. @Berenika97 Dziękuję najmocniej❤️Takie słowa wiele dla mnie znaczą. I tak, wszystkie cztery miniaturki powstały z jednego snu czy też marzenia — sama już nie wiem, co było pierwsze❤️ @vioara stelelor Dziękuję ślicznie za te piękne słowa!❤️
  6. Czy to słowik tak śpiewa — swej wybrance? Nie wiem — płatek kwiatu jest — w mojej filizance... W południowym ogrodzie — śpi dzika marchew i śpią rododendrony. Nie zajdę tam — zaprzepaszczać ich snów: nietoperze są od ich strony. Dziś nocny motyl siadł mi na dłoni. Srebrzysty miał odwłok — i krew na skroni. Wtem — rozwiała się wstęga spod mych stóp: poczerwieniał mój motyl — poczerwniał nów. Blask bił od wieży: zielonej i szklanej — bił — choć może zgasł. Pyta mydlana bańka: Czy to nowy Parnas?
  7. @viola arvensis pozdrawiam i dziękuję!
  8. @KOBIETA pięknie
  9. @Berenika97 jak zwykle piękny i inspirujący. Cudowna jest twoja poezja, Bereniko❤️
  10. @Simon Tracy Świetny, fascynujący Mam gorącą nadzieję, że kiedyś zbierzesz i wydasz swoje utwory. Wyobrażam sobie je w jednolitej okładce, może z ozdobnym tłoczeniem. To byłoby cudowne
  11. @Berenika97 Dziękuję najmocniej❤️
  12. @Król Artur świetny, jak bajka
  13. @Simon Tracy Przeczytałam wiersz już wczoraj wieczorem, myślałam o nim przed snem. Uwielbiam to jak budujesz grozę, miejsce żyje jako osobny bohater... No i końcówka — filmowa niemal. Brawo
  14. @Simon Tracy Dziękuję🥹❤️
  15. Słońce w zenicie? lecz blaski takie żółte? Tu stół — a tu figurki kute. Jedna — to jakaś góra. Druga — to góra wtóra. Trzecia — ufartuszone dziwo! Tu ma szklane kulki — tu — patynieńki. Słońce w zenicie? a blask — taki miękki? Inspiracja: "Mroczne Miasto"
  16. @Berenika97 Piękny. Niedawno obejrzałam "Mroczne Miasto", taki film z 98, a ten wiersz jest jakby jego idealnym podsumowaniem haha
  17. @Mitylene dziękuję ślicznie ❤️
  18. @Berenika97 dziękuję! @Simon Tracy to cudnie, ja też, bardzo:⁠^⁠)
  19. W tym półmroku okno — gdzie, niby w pół kroku, wpada pęd wierzbiny. Czy li widział — serafiny?
  20. @Berenika97 zawsze urzeka mnie metaforyczna czystość, sterylność wręcz. Tutaj jest ona przedstawiona jako koniec. To obrócenie logiki, gdyż śmierć kojarzona jest powszechnie z mrokiem i ciemnością. Mamy tutaj proces zapadania się człowieka w ową czystość, której początkiem jest drobinka szronu. Pięknie.
  21. Noc miała dziś jaśniejsze dłonie — kosmaty palec zbliżał się do niej. Noc wykąpała się dziś pod ziemią — i myśmy — odbici w krysztale — badali jej iskry: odbite w krysztale —
  22. @Simon Tracy Piękny... Ten motyw róży na osobnej planecie kojarzy mi się nieco z "Małym Księciem"❤️ Oczywscie tutaj mamy klimat mroczniejszy, gdzie język sam w sobie jest planetą. To chyba mój ulubiony fragment: Pięknie napisane, Simon.❤️
  23. @ernest.guzik świetny, obrazowy — bardzo mi się podoba, brawo!
×
×
  • Dodaj nową pozycję...