Berenika97

@Maksymilian BronWiersz robi wrażenie, jest tu dużo mitologicznej symboliki (Charon, Syks, Orfeusz) , ale też są sprzeczności - kocham i nienawidzę. Relacja, która się odsłania jest głęboka ale i toksyczna. Pytanie na końcu wprowadza niejednoznaczność. Wiersz zatrzymuje.

@UtratabezStratyPisząc o społeczeństwie hermetycznym, miałam na myśli izolację obywateli od wpływów zewnętrznych, zwłaszcza od wpływów państw zachodnich - utrudnione podróżowanie, a więc brak możliwości poznawania innej kultury i religii, brak swobodnego przepływu informacji, wszechobecna cenzura. A co do samej religii - w tych latach ponad 90% Polaków określało siebie jako katolicy. Czyli podstawową życia duchowego były parafie. Ekumenizm jeszcze nie był brany pod uwagę, mniejszości religijne nie wychodziły na "zewnątrz" - również tworzyły swoje hermetyczne grupy. (oczywiście oprócz jednej społeczności)

@Jacek_Suchowicz nie daję kolców abyś się ranił ale po to, byś wiedział, że mam się czym bronić nie chcę budować czegoś z pozorów zbuduję od nowa tak ale z tego co sama wybiorę Bardzo dziękuję! @[email protected]@FaLcorN@RelsomBardzo dziękuję za serduszka!

@MigrenaBardzo dziękuję! Myślę, że "po swojemu" będę lepsza jako człowiek. Dobroć jest pięknem:) @Nata_KrukBardzo dziękuję! Masz rację "kolce" to słowo z wieloma możliwościami. :) @Alicja_WysockaBardzo dziękuję! Ja rzadko pokazuję swoje pazurki, może za rzadko? Czas to zmienić? 🤔 @RomaBardzo dziękuję! Masz rację, chciałam, aby był trochę feministyczny, aby kobieta miała odwagę się bronić. :) @MigrenaBardzo dziękuję! Poprawiłeś mi humor! 🙂 @Waldemar_Talar_TalarTak czasami bywa, że kobieta nie chce męskiego "błogosławieństwa", bo w sobie "kolce nieposłuszeństwa". Bardzo dziękuję!

zetnę dla ciebie bez zmiłowania róże dla ulgi nie dla piękna bo mam w sobie kolce nieposłuszeństwa a żadna z nich nie będzie twoją ozdobą będą cierpiały gdy usłyszą trywialne "sto lat" jakby jeszcze miało coś między nami trwać podaruję ci również uśmiech w celofanie i już nie będę ładna nie będę spokojna miła wyrozumiała wyjdę bez makijażu nie schowam gniewu w koronkach sumienia zrobię siebie po swojemu

@Migrena Miłość jako akt kreacji - niezwykłe ujęcie. Słowa płyną lekko, naturalnie i zabierają mnie w sferę mistyczną i cielesną jednocześnie. I niech trwają, niech się stwarzają, natura nie zna pojęcia "koniec". O ciszy nie piszę, bo poeci wiedzą lepiej, jak ją dotknąć.

@Alicja_WysockaZ perspektywy czasu, takie wydarzenia "zatrzymują" dzieciństwo, zakowiczają się w pamięci. A Twoja refleksja na końcu - super! Moją najładnieszą sukienkę zniszczyła w podstawówce koleżanka z klasy. Przyszłyśmy na zabawę andrzejkową w takich samych kreacjach, ja się uśmiechałam a ona wzięła sok pomarańczowy i mnie oblała. Pamiętam, jak wówczas przeleciała mi myśl przez głowę: normalnie jak w amerykańskich filmach! Miałam na myśli oczywiście te filmy dla nastolatków. :)))

@UtratabezStraty Dziękuję, że odpowiedziałeś. A Twój ostatni argument rodzi pytanie, czy wolność wyznania jest mniej znacząca od wolnosci uprawy konopi?

@Alicja_WysockaBardzo dziękuję! 💙

@Nata_KrukRomantycznie i zmysłowo, nietypowe, zabawne zakończenie - bardzo mi się podoba. :)

@Annna2Ta historia jest prawdziwa , zmienione zostały nazwiska, nazwa miasta. Pastorstwo już nie żyje, smutna była też walka o pozostawiony przez nich cenny ksiegozbiór. Prasa rozpisywała się na ten temat. A pastor zrobił wiele dla Mazurów, równiez nagrywał gwarę mazurską, zbierał opowieści i legendy w tej gwarze.

@MigrenaBardzo dziękuję! Mam nadzieję, że było zjadliwe. :)

@[email protected] dziękuję!

@Nata_KrukBardzo dziękuję!

@Alicja_Wysocka@MigrenaPięknie dziękuję!💚

@Migrena Nie umiem tak od razu zostać na stałe ale może... zostanę na chwilę, na rogalika, na jeden wers przy kominku, na szept wśród trawy, na dźwięk Twojego bębenka i na ciszę między nutami. :)

@Annna2Wzruszyłam się, robię to zawsze, gdy czytam twe słowa. Pani Urszula napisała: "nadczynność myśli gonitwa zapędy galop zerwany w pół taktu zawały przystańmy wkrótce nas tu nie zastaną [...] przemija życie jak noc: w oka mgnieniu, przemija ziemia w ułamku promieni" Jak wiesz, to z "Raptularza" . 💔

Karolina zobaczyła łzy cieknące po twarzy. Nie mogła pojąć „zwykłego” okrucieństwa tłumu wobec tych niewinnych i zabiedzonych istot. Wkrótce wrócił pastor z żoną. Pani Irena przyniosła kilka pudełek mleka w proszku i torbę wypełnioną innymi dobrami ze Szwajcarii. - Wyjdzie pani normalnie, drzwiami frontowymi - stanowczo powiedział duchowny. - Zapowiedziałem, że jeżeli będą panią traktować bez szacunku, to zrezygnuję z przyjmowania jakiejkolwiek pomocy zza granicy - dodał. - Odprowadzę panią i dziewczynki - pocieszała pastorowa - proszę się nie bać. Kobiety wyszły a Edward Kocki ciężko usiadł na krześle i zamyślił się. Karolina cicho i delikatnie spakowała wszystko, co dziś otrzymała na plebanii: materiały źródłowe, luźne kartki maszynopisu pracy doktorskiej i swój prezent. - Zobaczyła pani, jak chrześcijanie traktują chrześcijaństwo - zwrócił się do niej pastor - serce mnie boli, jak to widzę. Ludzie, którzy tam stoją i żądają teraz dóbr materialnych, jeszcze niedawno wyzywali nas od Niemców lub heretyków. A ja walczyłem o wolną Polskę w dywizji pancernej pod dowództwem gen. Stanisława Maczka. Ech, życie ciągle nas zaskakuje. - To prawda, dziś się o tym przekonałam - potwierdziła dziewczyna. Pożegnała pastorostwo, podziękowała za niezwykłą pomoc i udała się na dworzec. Tam już w pociągu zastanawiała się nad lekcją, jaką dziś otrzymała. Rozważała, czy wyniesione tego dnia doświadczenie nie było przypadkiem najważniejszym w jej dotychczasowym życiu?

@andrew tyle chciałabym usłyszeć ale cisza układa się w twoje milczenie

@Maciek.JPieknie! 💔

@Ajar41 Roch mieszkaniec Nowego Tomyśla jawnie zemstę na sprawcy obmyśla, widział jak ufoludek opróżnił barek z wódek, - Wczoraj dużo wypiłem i zmyślam! lub ( - Oj, za dużo wypiłem i zmyślam!)

@MigrenaWróciłam, czytałam jeszcze raz i znowu. Twój wiersz (to właściwie misja) - bardzo mnie przejął. Jest taki jak Ty - odważny, świadomy, wyrazisty i niebanalny. Ukazujesz dehumanizację i konsumpcję jako złudzenie postępu i zagubienie człowieka - "kody patrzą w nicość", "dusza w pendrivie" - przejmujące. Cztery części depresyjnej wizji świata, że aż ciarki przechodzą po skórze. Niesamowity!

@Leszczym🤭

@Migrena Złapał mnie i i trzyma. I muszę się oswoić aby coś z tym zrobić, na razie zabrakło mi słów - znowu chadzają własnymi drogami, jak koty. Ale wrócę - przyciąga jak magnes z niezwykłej podróży.

@Robert Witold GorzkowskiŚwietny tekst! Czy piszesz tu o Mikołaju Trąbie?