Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Berenika97

Użytkownicy
  • Postów

    6 135
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    140

Treść opublikowana przez Berenika97

  1. @TylkoJestemOnaBardzo dziękuję! Muszę przyznać, że świetnie odczytałaś przedstawioną relację między meżczyzną-wojownikem a kobietą. I jest tu też zabawa człowiekiem. @Alicja_Wysocka Ależ mnie zaskoczyłaś, poruszając wątek dziecka! Ten wątek naprawdę był, ale uznałam, że tekst jeszcze bardziej się komplikuje. FN pisał "Wszystko co kobiece jest zagadką, mężczyzna jest dla niej tylko środkiem, a dziecko zawsze celem." Niezależnie od oceny tych słów, to jednak troska o dzieci ma wymiar ponadczasowy i uniwersalny. Pomijając oczywiście sytuacje patologiczne. Jesteś niesamowita zarówno w pisaniu, jak i czytaniu poezji. :))
  2. @yfgfd123 Choć rację przyznać trzeba Twojej nucie, Że pustosłowia w sztuce nie brak wcale To rym i rytm jest nieraz jak obuwie, Co zgrabnie kryje stopę lecz w sandale. Bo forma gładka, kunsztownie ubrana Też bywa maską, co zakrywa pustkę. Odwagą - ta myśl niewypowiedziana, Odwagą - prawda, co w serca uderza.
  3. @Marek.zak1Dziękuję za opinię! :)))
  4. @RomaTak właśnie! Gdy czytałam "Tako rzecze Zaratustra" robiłam notatki, bo to było inne spojrzenie na relacje między kobietą i mężczyzną. "W miłości jest trochę obłędu i trochę rozumu w obłędzie". Bardzo dziękuję!
  5. @Annna2Dziękuję! To wiersz, który przedstawia też poglądy Friedricha Nietzschego.
  6. @Annna2Rozumiem to, kiedyś chciałam całkowicie zbojkotować, (ale kilka książek przeczytałam Tołstoj, Bułhakow, Dostojewski) za pradziadka, który był zesłańcem na Syberii. Ale teraz mam podobnie jak Ty - blokadę. Poznałam w pierwszym roku swojej pracy wolontariuszkę z Królewca, Rosjankę lat 20. I ona okazała się "wyznawczynią Putina", a na stwierdzenie, że jednak Rosja powinna iść drogą demokratycznych zmian - oburzyła się. No i żebyśmy my - towarzystwo z Europy Zachodniej i Polski nie wtrącali się do Rosji. Pomyślałam wówczas, że mentalność "niewolnicza" w tym narodzie jest chyba dziedziczna. Pozdrawiam.
  7. @JWFPrzyznaję sie też do słabości, jezeli chodzi o Senekę Młodszego, on to stwierdził, że "czego nie zabrania prawo, zabraniać powinien wstyd". A czasy w których żył (cesarstwo za Kaliguli, Klaudiusza i Messaliny, Nerona) to najlepiej opisany czas w licznych dziełach. Pozdrawiam.
  8. @MIROSŁAW C.Bardzo dziękuję!
  9. @infelia Powiem jak Alicja - literacka zupa. A w niej kotłują się znane i smaczne składniki, więc bardzo pożywna. :))
  10. @Annna2 Twój wiersz jest bardzo poruszający i trafia w samo sedno współczesnych dylematów. Szczególnie uderzający jest fragment, w którym występuje niemożność "unieważnienia" wielkiej rosyjskiej kultury – od "Lotu trzmiela" po Achmatową i Czechowa. Pokazujesz bolesny konflikt między pięknem sztuki a historią i polityką. Podzielam opinię, że się nie da, bo ta kultura jest ponad polityką. (Lubię Bułhakowa i Dostojewskiego). Twój wiersz to piękny i mądry utwór, który zmusza do głębszego zastanowienia się.
  11. @Jacek_SuchowiczO, to przepraszam! Źle zrozumiałam Twoje słowa, więc poprawię się szybko.
  12. Inspirowany myślą Friedricha Nietzschego Ona – pytanie bez echa, furtka, przez którą przechodzi tylko przyszłość. On – klucz, który myśli, że otwiera, a jest tylko obracany w zamku. On poleruje broń na progu, myli grę w kości z przeznaczeniem. Wojownik? Może. Ale ona widzi pod zbroją małego chłopca, który zgubił zabawkę i teraz bawi się w wojnę, by ją odnaleźć. Więc sama staje się zabawką – niebezpieczną, lustrem gładkim, nieprzeniknionym, w którego odbiciu jego pancerz pęka, słone łzy rzeźbią w metalu nowe mapy. Ale miłość to nie gra. To zmiana zasad. Gdy ona kocha, staje się burzą, która nie pyta, co zostawi w gruzach. Dom, tron, jego spokój – wszystko pył na wietrze. I on - tytan, drży. W jej ciszy po burzy słyszy wreszcie pytanie, co może go zgubić, a co ocalić?
  13. @Jacek_Suchowicz Seneka to tylko symbol. Nie musisz go znać, by żyć w jego duchu Wystarczy rozwaga i mądrość u steru By w życiu unikać takich numerów . Bardzo dziękuję!
  14. @Leszczym Rozumiem argument materialny, wówczas to rzeczywiście jest presja. Miałam na myśli nasz sposób życia poza pracą zawodową i poza życiem rodzinnym. (W tych sferach mamy obowiązki, a tam, gdzie one są, występuje presja.) A bycie na tym portalu, jest pewną sferą mojej osobistej wolności. To, że niczego nie muszę, a w każdej chwili mogę zrezygnować albo nie logować się - tylko to pogłębia ten "błogi" stan. :) Pozdrawiam. @Alicja_WysockaDokładnie tak. Właściwie to unikam już ogłądania takich celebryckich "pokazów" a już na pewno ich nie słucham. Ostatnio skończyłam książkę P. Piotrowskiego "Mężczyzna, który rozmawiał z hienami" (kryminały - to moja słabość), przedstawił w niej mentalność i zachowanie polskich celebrytów w Afryce, na safarii. Wśród nich byli pato-celebryci. Hieny w tytule - to ci właśnie ludzie, tak odczytałam tytuł po lekturze. Dziękuję!
  15. @LeszczymNo właśnie o to chodzi, tu nie czuję presji, tu lubię być, bo sprawia mi to przyjemność. To mój i tylko mój wybór. Lubię czytać i komentować, uczyć się od innych, poznawać ich sposób myślenia. :)
  16. @yfgfd123 Zamiast krajać się na części i sprzedawać własny ból, lepiej napisz wiersz prosty, biały - a słowa będą też ładnie brzmiały.
  17. @LeszczymMożliwe, nie wiem, bo nie mam. :)))) Widzisz teraz sam, jaka jest presja! 🤭Wolę tutaj!
  18. @Bartłomiej Boruta Świetny wiersz o procesie emocjonalnego wycofywania się, stopniowego oddalania się od świata i relacji. Tak odczytałam Twój utwór. :)
  19. @Maksymilian Bron Pięknie napisałeś o naturze miłości - jej samotności, jej trwania mimo niespełnienia. Bez patosu, z odniesieniem filozoficznym, z dużym ładunkiem emocjonalnym. Bardzo mi się podoba.
  20. @TylkoJestemOnaA ja lubię takie komentarze. :) Więc jesteśmy kompatybilne. :))) @infeliaBardzo dziękuję!
  21. @viola arvensis Niesamowicie piękna, melancholijna refleksja o przemijalności czasu i nieuchronności zmian. Bardzo subtelnie oddajesz atmosferę końca lata i nie tylko ... Piękny!
  22. @LeszczymKażdy z nasz decyduje jak będzie wykorzystywał swoje życie. Kiedyś napisałam, że robienie czegoś pod presją innych, czegoś, na co nie mam ochoty, to tak, jakbym okradała siebie z życia. Nie chodziło mi o ważne sprawy, typu obowiązki np. rodzinne czy zawodowe. Tylko np. nie założę fb, insta, bo nie chcę na to tracić czasu. A jestem pod silną presją. Wolę za to poczytać książke lub zastanowić się nad ... Seneką. :) Lubię filozofię. Pozdrawiam. ps. Na studiach prawniczych jest taki przedmiot filozofia i filozofia prawa. Pewnie zakuł i zapomniał.
  23. @Nata_KrukBardzo dziękuję! A ja zgadzam się z Toba. :))
  24. @Marek.zak1Bardzo dziękuję za komentarz, to już jest prawie "kultowe". :) @Nata_KrukBardzo dziękuję! Ja też ich unikam. :) @TylkoJestemOnaBardzo dziękuję! Twój wiersz jest bardzo fajny! :))) @Annna2Bardzo dziękuję! Media kreują takie postawy, nic nie tworzących osób. A one aspirują do bycia elitą - narodu? Pozdrawiam. @Leszczym Bardzo dziękuję! To oznacza, że Twój Dziadek był bardzo mądrym człowiekiem. @DziadomirStaroświeckiBardzo dziękuję!
  25. @Czarne Słońce Ten wiersz ma w sobie bardzo delikatną, intymną atmosferę - to piękne spojrzenie na młodzieńczą miłość i jej niepewności. Świetna metafora "zabawy w podchody" - rzeczywiście tak wyglądają początki związków, kiedy obie strony się wahają, kto pierwszy się odważy. Ostatnia strofa jest naprawdę wzruszająca. Wiersz wywołał wspomnienie o pierwszym zakochaniu. Piękny!
×
×
  • Dodaj nową pozycję...