Berenika97

@huzarc Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) @Migrena Bardzo dziękuję! Twoje słowa to poezja - o lodzie, który chce pękać, o tajemnicach, napięciu i o czasie robiącym krok w bok.Czytasz tak, że odnajdujesz puls pod pulsem. Twoje słowa są jak echo, które odsłania to, co w wierszu czekało. Serdecznie pozdrawiam. :)) @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! "Oprawiona w zachwyt i zawieszona na oku" - piękniej się nie da. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Myszolak Bardzo dziękuję! Dokładnie o tym - obietnica jest pełniejsza niż spełnienie. Przedwiośnie i obietnica trwa, dopóki nie nadejdzie wiosna. Pozdrawiam serdecznie :) @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) "Pij, póki słodkie" - przedwiośnie przeminie, ale smak zostanie. :) Ułuda czy nie ułuda . Przedwiośnie ma najlepszy marketing. Piję na zdrowie :) @Wochen @Czarek Płatak Bardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam. :)

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Pozdrawiam serdecznie.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Pozdrawiam serdecznie.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Pozdrawiam serdecznie.

@Intersubiektywny Fajną fraszkę napisałeś o irytujących grach. Niektórzy młodzi myślą, że też mają więcej niż jedno życie. :) Na zielonej łące stoję sama w trawie. SZAST, PRAST, ŁUP, BRZDĘK Myślałam, że nic nie zrobi mi ten dźwięk. Myślałam, że brudne zające to tylko sen, Że obudzę się po nim znów - i będzie to bezcenny dzień.

@Omagamoga Zgadzam się z komentarzem @vioara stelelor. Dorzucę tylko, że te wielkie litery są jak akt wiary - każde słowo ma wagę przysięgi. Przypomnienie, że w świecie, gdzie słowa się dewaluują, powinniśmy wrócić do ich sakralnego wymiaru. Słowo dane jako zobowiązanie, nie jako nic nieznaczący dźwięk.

@amo71 Ten wiersz pokazuje, że poezję można znaleźć w blasze falistej, w popiele, w krzesłach przesuwanych za ścianą. Język jest tu szorstki, dotykowy, betonowy - ale przez to tym bardziej przeszywający. Dla mnie najważniejszy wers - "czas teraźniejszy nie mówi żyj mówi patrz". I nagle "staje się widoczne że świat nie składa się z rzeczy , tylko uderzeń oddechów pęknięć chwil które nie nadążają za nami". To moment, w którym wiersz przestaje opisywać i zaczyna być tym, o czym mówi. Koniec - "dzień ostrzy zęby o nasze kości" - brzmi jak diagnoza. Świetny tekst!

@Toyer Przecinki, kropki, myślniki jako metafora życia w społeczeństwie - świetny pomysł. "Nie będąc zdaniem podyktowanym" to manifest. "Łatwo jest umżeć niegramatycznie" - to zdanie zostaje. Cały wiersz o tym, że życie poza szablonem wymaga heroizmu, a nie tylko buntu.

@aniat. Te "nie chciałem" na końcu... Cała kruchość relacji .... Piękny wiersz.

@michal_stefan Miłość jako kamień, nie skrzydła. Wiosna wokół, a w środku - wybór samotności.

@andrew Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :) Dziękuję za te słowa - pierwsze spojrzenie czytelnika budzi nadzieję, że wiersz żyje. @Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. A może właśnie w tym cała prawda marca - obiecuje, nie dotrzymuje, i znów - obiecuje. @[email protected] Dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. Dziękuję za to wspomnienie. Wiersz szukał właśnie tego - kogoś, kto zna dźwięk pękającego lodu. :)

@[email protected] Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) Dotyka sercem - więc w udręce tej miłosnej gęstnieje świat cały.

@andrew Pokazujesz grzech nie jako abstrakcję, ale jako coś bliskiego. Ale jest w tym wierszu nie tylko diagnoza, ale i ratunek - w tym spojrzeniu w niebo, w ufności.

@vioara stelelor Bardzo dziękuję! Cudowny komentarz! Masz rację, ostatnio zgłębiam haiku. :) @Leszczym Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję! Cieszę się, że i się spodobał. Serdecznie pozdrawiam. :) @Rafael Marius Bardzo dziękuję! Pozdrawiam serdecznie.

@Lenore Grey Bardzo dziękuję! Chyba zauroczyłam się Twoimi mini. :) Pozdrawiam.

@Łukasz Jurczyk Posłowie wracają z niczym. Ich dłonie są puste, a odpowiedź ciąży jak ołów: „Dajesz mi to, co moje”. @vioara stelelor Przepraszam, ale "zamiatam" od pierwszego odcinka. A Łukasz jeszcze mnie nie pogonił z tą miotłą. :)

@APM To napięcie między tym, co zamknięte w komputerze, a tym co "drżałoby w dłoni"... Coś się skończyło, nie tylko w miłości, ale i w sposobie, w jaki się nią dzielimy.

Strumienie szemrzą: któż by nie pragnął tego pulsu pod kruchym, pękającym lodem? Ileż obietnic ma w spojrzeniu panna rozkwitła przedwiośniem.

@Leszczym SOS wysyłany do nieistniejących odbiorców. Punk, mecenas, hipis - wszyscy już zjedli albo się dali zjeść. Zostały pozory - miasto jak instagram, piękne tylko w złotej godzinie. A potem usiądźmy przy byle czym, o niewłaściwej porze, i patrzmy jak miasto udaje piękno.

@violetta Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)