Berenika97

@Wiechu J. K. Berdzo mi się podoba! Piękny paradoks - mole niszczą, ale prawdziwy miłośnik książek właśnie w tym kurzu i w tych szparach odnajduje skarby, których inni już nie widzą. Nieraz mam wrażenie, że mój dom składa się z samych okien. Odziedziczyłam rodzinną bibliotekę, tworzoną od kilku pokoleń. I doskonale rozumiem o czym piszesz. :) Pozdrawiam.

@Marek.zak1 Wiem, te dygresje sią świetne. Ja też uczyłam się pływać w wodzie, ale pływanie bez wody wychodzi znacznie lepiej. :) Również życzę miłego weekendu. :)

@lena2_ Większość ludzi gromadzi wiedzę o świecie, żeby sprawniej w nim działać. Znacznie rzadziej ktoś odważy się skierować tę samą ciekawość w głąb siebie - bo tam prawda nie nagradza, ona weryfikuje. I właśnie to ją czyni bezcenną. Dwie strofy, a wystarczą na całe życie przemyśleń. Piękny i mądry!

@aniat. To piękny, wieloznaczny wiersz o manipulacji i złudzeniu. Dla mnie to świetna metafora współczesnych mechanizmów wpływu - mediów, reklamy, polityki. Kuglarz nie kłamie wprost, on tylko żongluje tym, co widzimy. Pewnie większość z nas wszyscy była tym widzem wychodzącym z teatru bez twarzy, nie wiedząc dokładnie, kiedy oddaliśmy ją dobrowolnie.

Sen - spowiedź podświadomości w nocnej ciszy, gdy myśli szepczą prawdy, których dzień nie usłyszy.

@Alicja_Wysocka Alicjo , wiesz, że jesteś dla mnie literackim autorytetem. Uspokoję się, obiecuję! :)

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Zgadzam się w całości z Twoją diagnozą. :) Pozdrawiam ciepło i wiosennie. ps. Czytam Twój "Bieg" i ulżyło mi, że festyn zakończył się tylko lub aż na zgrabnych nogach. :) A z drugiej strony przerażają mnie manipulacje medialne. @Natuskaa Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) @Rafael Marius @leszek piotr laskowski Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Leszczym Rozumiem, że sama świadomość że możesz, zmienia wszystko. Opcja działa jak siatka bezpieczeństwa, nawet jeśli nigdy jej nie używasz. Jak zaczyna się ją zabierać, człowiek zaczyna czuć się uwięziony, nawet jeśli obiektywnie nic się nie zmieniło. I tu się zgadzam. A z drugiej strony - zastanawiam się czy to nie jest tak, że część ludzi właśnie tego chce - żeby ktoś zdejmował z nich ciężar wyboru. I wtedy ci, którzy cenią opcje, tracą. Pozdrawiam.

@Stukacz Klasyczna pieśń pochwalna - katalog urody w dawnym stylu. "I tak już banalnie , Porównać do róż" - ta autoironia ratuje tekst przed przesłodzeniem. :) Ale całkim przyjemnie posłuchać.

@Rafael Marius Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Leszczym "Ukraść złorzeczącemu światu piękne chwile" - cały wiersz w jednym wersie. Reszta to dowody rzeczowe szczęścia. Warszawa pod neonami, flamaster, może miłość, może coś mniej patetycznego. Podoba mi się ta obrona prawa do zwykłości. Lubię to pozorne zgorszenie, które w istocie jest manifestem wolności.

@Alicja_Wysocka To jeden z tych wierszy, które czyta się i czuje, że podglądamy coś bardzo prywatnego - ale autor pozwala. "Mysza dziura", ławka, czereśnia - świat zredukowany do rozmiaru dwojga ludzi. To wiersz-rozmowa, wiersz-wyznanie. "Ze mną się nie pogubisz :)" - wers w środku tekstu - rozbrajający, ludzki. A zakończenie o imieniu, które "już dawno mieszkało" -to przecież cała historia miłości w jednym zdaniu. Nie trzeba więcej. "Resztę dopisze wiatr" - doskonała fraza. Cała filozofia niedopowiedzenia. Piękny!

@huzarc Niepokojący obraz. Parostatek na pustyni to od razu absurd, koniec drogi. Ale najciekawsze dzieje się w środku- przejście od konkretnego obrazu (turbina, osły) do abstrakcji mimikry uczuć - "mimiczne udawanie", "symulowana poszukiwaniem". Jakby relacje ludzkie były tym samym co parostatek- wyciągnięte z żywiołu, martwe, tylko udające ruch. Końcówka z piramidami-grobowcemi - nawet wieczność okazuje się tylko śmiercią. Wiersz trudny.

@iwonaroma Zależy kto rzuca i czy celnie. :) Słowo jest niczym - i wszystkim zarazem, to Ty decydujesz, czy staje się głazem.

@Migrena To bardzo mocny, drapieżny i niezwykle zmysłowy wiersz. Winda odgrywa tu rolę najważniejszą - to kapsuła odcięta od świata zewnętrznego. Zwykle jest to miejsce krępującej ciszy ("lustra powielają milczenie"), gdzie obcy ludzie unikają kontaktu wzrokowego. Wiersz łamie tę społeczną konwencję. Winda staje się tu "amboną świata", mikrokosmosem zawieszonym między piętrami ("zewnątrz nie istnieje"). Bohaterowie są zamknięci w puszce, co potęguje napięcie niczym w szybkowarze, doprowadzając do nieuniknionej eksplozji fizyczności. Erotyzm jest brutalny, bezwarunkowy i pierwotny. Ciało nie pyta o zgodę umysłu - pożądanie jest tu pokazane jako siła starsza niż cywilizacja ("starszy niż język"), która zrównuje dwoje obcych sobie ludzi do poziomu czystej, czującej tkanki. Świetny tekst - jak zawsze u Ciebie! Nagły wybuch namiętności okazuje się jedynym sposobem na poczucie, że się żyje. Przeczytałam jednym tchem,

@huzarc Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :) @Migrena Bardzo dziękuję! Twoje słowa to poezja - o lodzie, który chce pękać, o tajemnicach, napięciu i o czasie robiącym krok w bok.Czytasz tak, że odnajdujesz puls pod pulsem. Twoje słowa są jak echo, które odsłania to, co w wierszu czekało. Serdecznie pozdrawiam. :)) @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! "Oprawiona w zachwyt i zawieszona na oku" - piękniej się nie da. :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Myszolak Bardzo dziękuję! Dokładnie o tym - obietnica jest pełniejsza niż spełnienie. Przedwiośnie i obietnica trwa, dopóki nie nadejdzie wiosna. Pozdrawiam serdecznie :) @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) "Pij, póki słodkie" - przedwiośnie przeminie, ale smak zostanie. :) Ułuda czy nie ułuda . Przedwiośnie ma najlepszy marketing. Piję na zdrowie :) @Wochen @Czarek Płatak Bardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam. :)

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Serdecznie pozdrawiam.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Pozdrawiam serdecznie.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Pozdrawiam serdecznie.

@Łukasz Wiesław Jasiński Bardzo Panu dziękuję! Pozdrawiam serdecznie.

@Intersubiektywny Fajną fraszkę napisałeś o irytujących grach. Niektórzy młodzi myślą, że też mają więcej niż jedno życie. :) Na zielonej łące stoję sama w trawie. SZAST, PRAST, ŁUP, BRZDĘK Myślałam, że nic nie zrobi mi ten dźwięk. Myślałam, że brudne zające to tylko sen, Że obudzę się po nim znów - i będzie to bezcenny dzień.

@Omagamoga Zgadzam się z komentarzem @vioara stelelor. Dorzucę tylko, że te wielkie litery są jak akt wiary - każde słowo ma wagę przysięgi. Przypomnienie, że w świecie, gdzie słowa się dewaluują, powinniśmy wrócić do ich sakralnego wymiaru. Słowo dane jako zobowiązanie, nie jako nic nieznaczący dźwięk.