Łukasz Jurczyk

@Berenika97 Bardzo dziękuję!! "Każde pokolenie musi samo dotknąć ognia". W punkt. Nie napisałbym tego lepiej. Pozdrawiam

13. Początek pieśni (narrator: Agrianin) 1. Twoje ostrzeżenia trącą rdzą. Ja idę ku słońcu. 2. Nie straszą mnie blizny. One są tatuażem bogów na ciele. 3. Nie znam jeszcze mórz, ale już czuję ich sól na własnych ustach. 4. Każda daleka droga pachnie jeszcze nieznanym winem. 5. Na wschodzie czekają oczy ciemniejsze niż nasze góry. 6. Kiedy wrócę, będą śpiewać pieśni o mojej włóczni. 7. Twoje wojny minęły. Moje dopiero piszą swój początek. 8. Dziękuję ci, dziadku. Ale bogowie chcą mnie, nie twoich wspomnień. cdn.

@Berenika97 Trzecia droga. To nie takie łatwe :( Pozostaje próbować. Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję za interpretację!!! Starość zawsze ostrożna, młodość zawsze zuchwała. Co po mądrości, która nic nie daje? Pozdrawiam

@Berenika97 W Twoim wierszu granica między naturą a intymnością niemal całkowicie się zaciera. Jest gęsto od emocji. Motyw imienia „rozpadającego się na języku” świetnie domyka tę opowieść o całkowitym przenikaniu się dwóch istot. To dojrzała, piękna i bardzo szczera poezja. Pozdrawiam

12. Ostatnia rada (narrator: dziadek Agrianina) 1. Za lekki krok twój. Za ciężki los, co niesie każda włócznia. 2. Myślisz, że tarcza to ściana. A to tylko cień deski w deszczu. 3. Chcesz sławy? Dobrze. Wrócisz z nią — ale może bez połowy duszy. 4. Pamięć ma kształt blizn, których nie zmywa żaden strumień. 5. Wróg i przyjaciel zmieszają się w nocy jak wino z wodą. 6. Na wojnie nie ma blasku. Jest ciemność, która dusi od środka. 7. Nie słuchaj pieśni. One umierają szybciej niż ludzie. 8. Idź, ale pamiętaj: droga jest dłuższa niż twoje życie. cdn.

@Berenika97 Pięknie opisałaś bezsenną noc! Ten czas, który się zatrzymał i uparcie nie chce płynąć dalej:) Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!! Pozdrawiam

11. Północne rubieże 1. Każdy król potrzebuje burzy, by sprawdzić ster. 2. Granice północy są jak dzikie psy — nie lubią gości. 3. Trackie góry, tam każdy cień ma nóż, a wiatr — pamięć krwi. 4. Za Dunajem — mgła, ale w niej słychać chichot dawnych bogów. 5. Illiryjskie plemiona — jak rozbita amfora, z której cieknie gniew. 6. Niektórzy wodzowie mierzą granice liczbą pogrzebów. 7. Tak rodzi się opowieść: z wysiłku, którego nikt nie planował. 8. Jeszcze nie wiedzą — że wieści potrafią zabić szybciej niż miecz. cdn.

@Berenika97 Ja już pochłonięty :) Wesołych i Szczęśliwych Świąt!!! Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!! Pozdrawiam

10. Nie budzić losu (narrator: perski kancelista) 1. Zmarł Filip. Na Zachodzie mają krótkie lato. 2. Nowy władca, zbyt młody, by znać wagę złota. 3. Chłopiec z ogniem w oczach. Wielu już spłonęło od własnych marzeń. 4. Niech się bawi w wojny. Imperium nie drgnie od ludzkiego krzyku. 5. Niech zdobędzie Trację — piasek też bywa królestwem. 6. Każdy młody władca musi mieć sen. Potem się budzi. 7. Macedonia? Kraj pasterzy, którzy zgubili stada. 8. Nie śmiejemy się już — ciszej, żeby nie obudzić losu. cdn.

@Berenika97 Każdy toczy własną walkę, często niewidoczną. Piękny wiersz. Pozdrawiam

@Berenika97 Dziękuję za wnikliwą analizę :) Rzeczywiście ostatnia strofa jest o Pauzaniaszu. Pozdrawiam

@Annna2 Dziękuję!! Pozdrawiam

9. Kto zabił, a kto pozwolił (narrator: hypaspista) 1. Zginął król — a każdy już wie, dlaczego. 2. Martwy zabójca jest wygodny, bo nie prostuje plotek. 3. Mówią: Olimpias — matka węży, królowa trucizn. 4. Ona jedna potrafi modlić się i mścić jednocześnie. 5. Ale są i tacy, co mówią o Aleksandrze. 6. Młody, piękny — i zbyt blisko tronu. 7. Kiedy rodzi się drugi dziedzic, pierwszy przestaje spać spokojnie. 8. A może nikt — po prostu człowiek, którego złamano. cdn.

@Berenika97 Koło się toczy, te same ścieżki wciąż drążąc- Nadzieja ślepa Pozdrawiam

@Berenika97 Dziękuję! Pozdr

@Annna2 Dziękuję:) Pozdrawiam

8. Słowa wyroczni (narrator: hypaspista) 1. Nie było znaku. Tylko słońce ostrzejsze niż zwykle. 2. Król w purpurze, światło na koronie jakby wciąż płonęło. 3. Nie było krzyku. Tylko klinga szukająca ciała. 4. Król leżał spokojnie, jak ktoś, kto wreszcie zrozumiał. 5. Krew układa się w znaki, które kapłani przeoczyli. 6. „Byk przystrojony. Dokonało się. Ofiarnik gotowy”. 7. Wróżba była jasna — dlatego wszyscy zrozumieli ją źle. 8. Słowa, które miały tłumaczyć świat — i nie tłumaczą nic. cdn.

@violetta Poczułem zapach morskiej soli w powietrzu :) Pozdrawiam

@Christine Bardzo dziękuję :) @Berenika97 Serdecznie dziękuję :) Pozdrawiam

@Waldemar_Talar_Talar Bardzo dobre!! Pozdrawiam

@Leszczym Poezja śpiewana na wyciągnięcie ręki :) Super! Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo subtelny wiersz. Rymy dodają mu rytmiki. Napisać niebanalne rymy to nie lada sztuka. A Tobie się udało :) Pozdrawiam