Łukasz Jurczyk

@Poet Ka Zatrzymaj werbel. Niech te cztery szaty zgasną, zanim pęknie szew.

94. Tron z piasku (narrator: hypaspista) 1. Dariusz martwy. Z pustyni wyrasta kolejny tron. 2. Z popiołów władzy rodzą się ci sami z innym imieniem. 3. W Azji rośnie plaga ludzi, którzy chcą być bogami. 4. Każdy chce blasku, nawet jeśli spali go płomień. 5. Aleksander znów przysięga — ostatni raz. Śmiejemy się. 6. Napełnił sakwy, by uciszyć pustkę w oczach. 7. Wschód nie ma końca — tylko zmęczone słońce. 8. Może kiedyś wrócimy, gdy zabraknie królów. cdn.

@Poet Ka Hipnotyzujące :)

@Berenika97 Suknia z czystych mgieł, gdy miasto wciska cię w za ciasny gorset. Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Tam na wschodnich peryferiach imperium perskiego hybris Aleksandra zostanie poddana ciężkiej próbie :) Im dalej na wschód, tym rzadziej świat pyta, kim byłeś wczoraj. Pozdrawiam

@Poet Ka No niestety nie :) A szkoda :)))

@Poet Ka Zamykasz świat w szufladach, a klucz gubisz w mgle. Pozdrawiam

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!! Niektóre korony najłatwiej podnieść z cudzego grobu. Pozdrawiam

@Berenika97 To prawda. To pole minowe :)

93. Świat po zwycięstwie 1. Zwyciężył szachinszacha, więc musi teraz zwyciężyć świat. 2. Gdzie kończy się droga, tam zaczyna się pycha. 3. Im dalej na wschód, tym krótszy cień jego sławy. 4. Po Persach — step, gdzie władza nie ma ścian. 5. Nie spalisz nieba. Ludzie bez dachu nie boją się ognia. 6. Dla gór Baktrii jesteś owadem, co zabłądził w chmurach. 7. Sogdowie, każdy z nich niesie wolność jak bliznę. 8. Król świata — a nie ma gdzie usiąść. cdn.

Teoria nie pozbawiona podstaw :)

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Los Dariusza, to los człowieka, który zapomniał kiedy przestać uciekać. Niektórzy toną. Inni biegną tak długo, aż morze ich dogoni. Pozdrawiam

@Poet Ka Śmieszna ta nasza wieczność, jeśli mieści się w garści i szeleści na wietrze.

@Poet Ka Bardzo dziękuję !!! Jeżeli widzisz wartość w tych wersach, to bardzo się cieszę :)

@Christine Masz rację. PTSD w czasach starożytności nie był diagnozowany, co nie znaczy, że nie istniał. Na pewno granice wytrzymałości psychicznej były przesunięte, ale były. Natomiast uzależnienie się od adrenaliny dobrze jest pokazane choćby w filmie The Hurt Locker. Trudno wrócić do studni, gdy piło się wcześniej z rwącej rzeki.

@Christine Upadek imperium zawsze testuje pokłady oportunizmu tkwiące w człowieku :) Wśród ruin imperiów najlepiej mają się ci, którzy służyli przyszłości.

@Poet Ka Ona też nie była święta. No nie była to typowa Love Story :(

@Christine Bardzo dziękuję !!! Gdy okręt tonie ... :) Zdrada i wierność czasem piją razem z jednego kubka.

@Berenika97 Żona Dalego nie miała z nim łatwego życia. Jakże często wielcy artyści tworzą piekło wokół siebie. Wielki, głośny mistrz. A w domu mały tyran karmi strachem kąt. Pozdrawiam

92. Król bez królestwa (narrator: hypaspista) 1. A jednak ruszamy — poza granice sił, za cieniem Dariusza. 2. Gonić człowieka łatwo. Gonić widmo trudniej. 3. Bogowie lubią ludzi, którzy biegną mimo wszystko. 4. Nocą koń pada, a my pijemy z kałuż i śladów. 5. Na końcu świata smak błota jest taki sam. 6. Wieści o zdradzie. Król Azji stał się więźniem własnych ludzi. 7. Pościg przyspiesza. Nawet pył trudno dogonić. 8. Widziałem go z daleka — Persja mieściła się na jednym wozie. 9. Nie królewski orszak, lecz stado umierających. 10. W środku — Dariusz, z ustami pełnymi krwi i pyłu. 11. Podobno błagał o wodę. Nie słyszałem. 12. Ktoś zasłonił go płaszcze­m — ostatni dar od losu. 13. Mówią, że gdy Aleksander przybył zapłakał. Może. Nie widziałem łez. 14. Zanim odszedł, nakazał pogrzeb jak dla brata. 15. Braterstwo z martwym nic nie kosztuje. 16. Tak kończy się władza — w kurzu, który nie zna imion. cdn.

@Berenika97 To nieistotny epizod dla samej historii, ale dla poszczególnych żołnierzy musiał być to potężny dylemat :)

@Nata_Kruk Kiedy zabierają nam nasze łąki, zegarmistrz staje się bezsilny.

@Berenika97 Maska zbyt ciasna. Uśmiech udaje, że żyjesz, gdy w środku ucieka tlen. Pozdrawiam

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!! @Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Zbliżający się koniec Dariusza był typowy dla wszystkich upadków władców absolutnych. Musisz sam rozliczyć się z losem, nikt już na końcu nie poda ci ręki. Król ma tysiąc ludzi. Coraz mniej wierzy w ich tysiąc serc. Pozdrawiam

91. Granice, które nosimy w sobie (narrator: grecki najemnik w służbie Dariusza) 1. Uciekamy w ciszy. Cóż powiedzieć, gdy świat nie słucha? 2. Dwór się kruszy — tak działa natura: słabe łamie się pierwsze. 3. Gdy wiara w wodza gaśnie, każdy szuka światła, gdziekolwiek jest. 4. Jedni wybierają nowych panów. Inni nowych bogów. 5. To, co się rozpada, rozpadało się już dawno — my tylko patrzymy. 6. Najemnik zna granice. Najpierw rozpoznaje je w sobie, potem na mapie. 7. Lojalność jest drogą. Idę nią, póki nie przecina jej przepaść. 8. Nie zdradzam, ale i nie zginę za to, co już umarło. cdn.