Łukasz Jurczyk

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Wrota Perskie były bramą do samego Persepolis. No i nie zyskały chwały drugich Termopil :) Wrota otwarte. Droga wolna do miasta, co zaraz stanie się dymem. Pozdrawiam @Christine Bardzo dziękuję !!! Czerwień schodzi z rąk, a na polach, spójrz, od nowa, rośnie świeży mak. Pozdrawiam

86. Wrota Perskie* (narrator: Agrianin) 1. Śnieg kruszał w dłoniach, szliśmy cicho po zboczu, jak dzikie kozły. 2. Wąwóz pod nami, tam na dole jesteśmy tylko zwierzyną. 3. Łamana fala ciał, każdy biegł, by udowodnić, że jeszcze żyje. 4. Dumny Pers nad urwiskiem z tarczą z kory, jak z bajki. Piękne rzeczy pękają tak samo. 5. W dolinie już tylko strzępy. I stary wojownik proszący o cios. 6. Czy widział ktoś śmierć, która uśmiecha się, kiedy trafi nie ciebie? 7. Niosłem rannego jak worek mokrej wełny — krwi było na dwóch. 8. Potem był śmiech — taki, który trzyma za gardło, gdy zdzierasz krew z rąk. * Wrota Perskie - wąski przesmyk w górach Zagros. cdn.

@Berenika97 Klatka z czarnych kresek. Fioletowa gęsta woń. Nie ucieknie już. Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Szczenięta wojny dorosną i będą dalej umierać za diadochów - kolejnych bogów. Z piasku i potu, wyrośli nowi ludzie, gotowi na rzeź. Pozdrawiam

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję :)

@Nata_Kruk Koniec tej zimy. Niech lato weźmie cię w pół. I scali twój świat. Pozdrawiam

@Poet Ka Żyj tym, co masz tu. Zanim czas zgasi światło. I zamknie te drzwi. Pozdrawiam

85. Szczenięta wojny (narrator: markietanka) 1. Rodzą się wszędzie — pod wozem, przy ogniu, między przekleństwami. 2. Nie pytają skąd. Dzieci są mądrzejsze od dorosłych. 3. Ich ojcowie już maszerują gdzieś dalej. Zawsze dalej. 4. Matka patrzy w oczy dziecka. Nie wie, kogo w nich widzi. 5. Różne języki, różne kolory — ta sama głodna noc. 6. Mówią, że z nich powstanie nowy lud. Może. 7. Kto im wytłumaczy, czemu świat ciągle płonie? 8. Dzieci imperium. Urodzone, by nie mieć miejsca.

@obywatel Żeby zdradzić musisz najpierw zagłuszyć własne sumienie, więc chyba tak.

@Poet Ka Boję się tego nieba. Jest zbyt szybkie dla śmiertelników :)

@Berenika97 Piękny portret miasta, który żywi się swoja przeszłością :) Oczy zmęczone. Galopują komety. Przez czarny ich sen. Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Zastanawiałem się czy nie za twardo. Ale chyba utracona nadzieja boli najbardziej. Nie zdążył skłamać - uciekł, zanim obiecał, że tu powróci. Pozdrawiam

84. Bez modlitwy (narrator: kobieta z taboru) 1. Zostawił mnie z brzuchem i słowami, które śmierdzą potem. 2. Dał mi złoto — lepsze niż nadzieja, bo nie gnije. 3. Mężczyźni odchodzą, gdy poczują ciężar życia. 4. Dla nich dom to obóz, a kobieta — przerwa w wojnie. 5. Czasem myślę, że był uczciwy — odszedł, zanim skłamał. 6. Nie modlę się za niego. Bogowie mają ważniejsze sprawy. 7. Córka rośnie. Nie zapyta, kim był — i dobrze. 8. Niech ma twarde serce. Miękkie niczego nie ocali. cdn.

@Poet Ka Niech wraca do swoich ksiąg, zanim ranny zwierz go nie dopadnie :)

@Berenika97 Flauta bywa irytująca :) Żagiel bezsilny. Wisi jak stary całun. Nad naszym szałem. Pozdrawiam

@Christine Bardzo dziękuję !!! Obok Babilonu nie można przejść obojętnie :) Sama prostytucja sakralna, o którą sprzeczają się badacze, była prawdopodobnie znana nie tylko na Wschodzie ale i w samej Grecji (w ?niektórych? świątyniach poświęconych Afrodycie). Czego kapłani nie wymyślą, aby zedrzeć z wiernych ostatniego miedziaka :) Kupisz tu wierność, na godzinę lub dwie, za garść brudnych monet.

@Christine Bardzo dziękuję !!! Ten "głód" Aleksandra był nie do zaspokojenia. Spojrzenie miał puste, widział tylko tamten brzeg, gdzie kończy się świat.

@Christine Bardzo dziękuję !!! Kwaterunek obcego wojska w cywilnych domach od zarania dziejów niósł ze sobą przemoc i łzy. Daj mężczyźnie broń i zamknij go w czterech ścianach z ofiarami :( Zabrali honor, zostawili pusty dzban i smród dzikich hord.

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!! Ten lęk jest bardzo uniwersalny. Pozdrawiam @Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Wojna odczłowiecza. Właśnie tak. Zostawiłem nędzę, pod drzwiami waszego domu, sam uciekłem w mrok. Pozdrawiam

@Poet Ka Czeremcha u Ciebie to świadek obojętny, tło dla przemijania czasu, odchodzenia ludzi i uciekających pociągów. Może to ona ma rację? Po co zauważać dym, skoro i tak zaraz przyjdzie zima i zrzuci z nas te wszystkie białe płatki? Czeremcha milczy. Nie zauważa tych strat. Po prostu kwitnie. Pozdrawiam

83. Zostań – i idź (narrator: Agrianin) 1. Powiedziała: dziecko. Nie zapytałem — czyje. 2. Nie wiem, czy to mój grzech, czy spadek po tamtym. 3. Dotknąłem jej brzucha. Nic jeszcze nie czułem — tylko lęk. 4. Powiedziałem: zostań. Dalej będzie źle. I miałem rację. 5. Zostawiłem jej złoto, bo słów nie miałem już żadnych. 6. Nie pożegnała się. Tylko pies szedł za mną kawałek. 7. W śnie zawsze wracam, ale nigdy na czas. 8. Rano znów marsz. Wszyscy idą — jakby nikt nic nie stracił. cdn.

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Śmiech ich wciąż słyszę, patrząc na rozbite szkło moich własnych mis. Zapamiętałem twarze. Nie ze strachu. Na później. Pozdrawiam

@Poet Ka Deszcz jesienny Staffa to jedyny wiersz ze szkoły, który przynajmniej w części pamiętam na pamięć :) Uwielbiałem jego rytm. Łzy niebios grają. Ale to już nie dzwonki. To twardy metal. Pozdrawiam

@Poet Ka Bardzo dziękuję!!! Ekscesy wojska stare jak świat :( Pozdrawiam

@Berenika97 Przejmująco piszesz dziecięcej bezbronności w obliczu rozpadu świata, jakim jest rozwód rodziców. Metafora kruszącego się kubka po porannym mleku jest świetna w swojej bolesnej prostocie. Mleko to symbol bezpieczeństwa, domu, dziecięcego porządku świata, który nagle, bez ostrzeżenia, rozpada się na ostre odłamki. Liście opadły. Nagi pęknięty ten pień. Wicher go smaga. Pozdrawiam