Łukasz Jurczyk

89. Płomień i pieczęć (narrator: perski kancelista) 1. Zgliszcza mówią więcej niż nasze kroniki. 2. Ogień był trzeźwy, choć wszyscy byli pijani. 3. Zrabowano świątynie, ale bogowie nie krzyczeli. 4. Pieczęć — ostatnia rzecz, która wierzy w Szachinszacha. 5. Już nic nie trzeba dodawać — świat zrozumiał. 6. Znów zbudują. Znów uwierzą. Znów spalą. 7. Uczyłem syna pisać. Powiedział: „Po co? Świat i tak się zmienia”. 8. Mądrość młodych — krótsza niż wiersz. cdn.

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Dołączanie tubylców do kręgu administracji rodzącego się imperium Aleksandra, podobnie jak do formacji wojskowych, jest w źródłach dobrze poświadczone. Rodziło to widoczne napięcia pomiędzy nimi (tj. Macedończykami i Persami), co też wynika ze źródeł historycznych. Natomiast żaden historyk nie pochylił się nad tym, jak mogło być to odbierane na najniższym szczeblu - mieszkanek taboru, które nagle musiały dzielić przestrzeń, zarobek i lojalność żołnierzy z perskimi kobietami, które miały przewagę „egzotycznego luksusu”. Pozwoliłem sobie wypełnić tę lukę :) Bóg zszywa szmaty, myśli, że z dwóch różnych nędz stworzy czysty jedwab. Pozdrawiam

88. Ogień Persepolis (narrator: hypaspista) 1. Zaczęło się od żartów. Potem wino, potem ogień. 2. Runęły kolumny. Mówią — za Ateny. A przecież nikt nie pamięta. 3. Zemsta dla kogo? Ci, co zginęli, nie widzą płomieni. 4. Ogień oczyszcza — tak mówią ci, którzy sami nie płoną. 5. Na popiele deptają tanecznym krokiem. Święto zwycięzców. 6. Dym przesłania gwiazdy. Może bogowie też wstydzą się patrzeć. 7. Tyle krwi, by ktoś mógł wznieść toast za zwycięstwo. 8. Tak kończy się zemsta — i zaczyna pustka. cdn.

@Berenika97 Nóż uderza w dno. Wydrapie z nas resztki dnia. Czysty, pusty plac. Pozdrawiam

87. Naczynia, które nie pękają (narrator: markietanka) 1. Złoto w oczach, miód w głosie — i jad pod językiem. 2. Ich biodra mówią więcej niż nasze słowa. I chłopcy słuchają. 3. Mówią, że wierne. To znaczy — zawsze komuś innemu. 4. Zawsze czyste. Jak dzbany, które nigdy nie pękają. 5. Niech mówią, że młode. Ale to moje dłonie goją blizny. 6. Zasypiają z nimi, ale krzyczą w nocy moje imię. 7. Każda z nich zna cenę ciała. Nie każda duszy. 8. Nie boję się młodości. Ona też kiedyś zardzewieje. cdn.

@Berenika97 Jesteśmy postaciami z Bruegla, uwięzionymi w garniturach i zmuszonymi do tańca, który dyktuje nam system :) Sztuczny, wieczny ruch. Choćbyś biegł ze wszystkich sił, nie opuścisz ram. Pozdrawiam

@Christine Bardzo dziękuję !!! Nie pytaj o sprawiedliwość. Nawet bogowie omijają to słowo.

@Christine Bardzo dziękuję !!! Właśnie tak ją chciałem ująć. Rozgoryczoną, ale nie złamaną. Dziecko przy piersi. Kobieta przy ogniu. Tak powstają twierdze.

@Christine Bardzo dziękuję !!! Imperia nie mają sumienia, mają tylko apetyt. Ślepe szczenięta. Wiedzą, jak milczeć w nocy, gdy dorośli krzyczą.

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Wrota Perskie były bramą do samego Persepolis. No i nie zyskały chwały drugich Termopil :) Wrota otwarte. Droga wolna do miasta, co zaraz stanie się dymem. Pozdrawiam @Christine Bardzo dziękuję !!! Czerwień schodzi z rąk, a na polach, spójrz, od nowa, rośnie świeży mak. Pozdrawiam

86. Wrota Perskie* (narrator: Agrianin) 1. Śnieg kruszał w dłoniach, szliśmy cicho po zboczu, jak dzikie kozły. 2. Wąwóz pod nami, tam na dole jesteśmy tylko zwierzyną. 3. Łamana fala ciał, każdy biegł, by udowodnić, że jeszcze żyje. 4. Dumny Pers nad urwiskiem z tarczą z kory, jak z bajki. Piękne rzeczy pękają tak samo. 5. W dolinie już tylko strzępy. I stary wojownik proszący o cios. 6. Czy widział ktoś śmierć, która uśmiecha się, kiedy trafi nie ciebie? 7. Niosłem rannego jak worek mokrej wełny — krwi było na dwóch. 8. Potem był śmiech — taki, który trzyma za gardło, gdy zdzierasz krew z rąk. * Wrota Perskie - wąski przesmyk w górach Zagros. cdn.

@Berenika97 Klatka z czarnych kresek. Fioletowa gęsta woń. Nie ucieknie już. Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Szczenięta wojny dorosną i będą dalej umierać za diadochów - kolejnych bogów. Z piasku i potu, wyrośli nowi ludzie, gotowi na rzeź. Pozdrawiam

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję :)

@Nata_Kruk Koniec tej zimy. Niech lato weźmie cię w pół. I scali twój świat. Pozdrawiam

@Poet Ka Żyj tym, co masz tu. Zanim czas zgasi światło. I zamknie te drzwi. Pozdrawiam

85. Szczenięta wojny (narrator: markietanka) 1. Rodzą się wszędzie — pod wozem, przy ogniu, między przekleństwami. 2. Nie pytają skąd. Dzieci są mądrzejsze od dorosłych. 3. Ich ojcowie już maszerują gdzieś dalej. Zawsze dalej. 4. Matka patrzy w oczy dziecka. Nie wie, kogo w nich widzi. 5. Różne języki, różne kolory — ta sama głodna noc. 6. Mówią, że z nich powstanie nowy lud. Może. 7. Kto im wytłumaczy, czemu świat ciągle płonie? 8. Dzieci imperium. Urodzone, by nie mieć miejsca.

@obywatel Żeby zdradzić musisz najpierw zagłuszyć własne sumienie, więc chyba tak.

@Poet Ka Boję się tego nieba. Jest zbyt szybkie dla śmiertelników :)

@Berenika97 Piękny portret miasta, który żywi się swoja przeszłością :) Oczy zmęczone. Galopują komety. Przez czarny ich sen. Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!! Zastanawiałem się czy nie za twardo. Ale chyba utracona nadzieja boli najbardziej. Nie zdążył skłamać - uciekł, zanim obiecał, że tu powróci. Pozdrawiam

84. Bez modlitwy (narrator: kobieta z taboru) 1. Zostawił mnie z brzuchem i słowami, które śmierdzą potem. 2. Dał mi złoto — lepsze niż nadzieja, bo nie gnije. 3. Mężczyźni odchodzą, gdy poczują ciężar życia. 4. Dla nich dom to obóz, a kobieta — przerwa w wojnie. 5. Czasem myślę, że był uczciwy — odszedł, zanim skłamał. 6. Nie modlę się za niego. Bogowie mają ważniejsze sprawy. 7. Córka rośnie. Nie zapyta, kim był — i dobrze. 8. Niech ma twarde serce. Miękkie niczego nie ocali. cdn.

@Poet Ka Niech wraca do swoich ksiąg, zanim ranny zwierz go nie dopadnie :)

@Berenika97 Flauta bywa irytująca :) Żagiel bezsilny. Wisi jak stary całun. Nad naszym szałem. Pozdrawiam

@Christine Bardzo dziękuję !!! Obok Babilonu nie można przejść obojętnie :) Sama prostytucja sakralna, o którą sprzeczają się badacze, była prawdopodobnie znana nie tylko na Wschodzie ale i w samej Grecji (w ?niektórych? świątyniach poświęconych Afrodycie). Czego kapłani nie wymyślą, aby zedrzeć z wiernych ostatniego miedziaka :) Kupisz tu wierność, na godzinę lub dwie, za garść brudnych monet.