Dagna

@viola arvensis choć poszarpany charakter wiersza ma podkreślać walkę wewnętrzną PL -ki, to jest tutaj duży rozdźwięk między wytęsknionym spokojem, próbą zrzucenia odpowiedzialności za całe zło na bodźce zewnętrzne świata - a nieumiejętnością odnalezienia harmonii w sobie samym i śmiem przypuszczać, że nawet cisza zewnętrzna niewiele przyczyni się do odpoczynku, gdyż problem przebodźcowania bywa przejawem dysfunkcji naszego własnego filtra, który zgodnie z wolą i rozumem dopuści do rezonansu to, co dla nas dobre, a odrzuci całe śmieciowisko zbędnych sygnałów zewnętrznych, czy toksycznych działań osób jawnie zaburzonych w naszym otoczeniu. Najpierw trzeba zrozumieć siebie, własne potrzeby, dobrze mieć też zakotwiczenie w priorytetach, czy wierze, aby widzieć skąd się przyszło i dokąd idzie, to wyznaczy dalszą ścieżkę a strach wynika często z właśnie z deficytu imponderabiliów,więc zamiast z nim walczyć jak Don Kichot / PL - ka, należy go wziąć pod lupę i rozbroić, pozdr.

@MIROSŁAW C. wiersz porusza, a najbardziej trzecia cząstka, ( chodź te wiatry w sąsiedztwie odchodów strachu - nie brzmią udanie… ). Cóż, każdy przelew krwi jest spojony z pytaniem o kondycję człowieczeństwa, ale ponieważ historia jest nauczycielką życia, to ( za Zielińskim) przytoczę cytat z przekonań pseudo - Ezdrasza: „ Tyś dla nas stworzył ten pierwszy (tj. teraźniejszy) świat, pozostałe zaś narody, pochodzące od Adama, uważałeś za nic - za ślinę, za krople, spływające z wiadra, miałeś ich obfitość…Jeśli zaś dla nas stworzyłeś ten świat, dlaczego nie posiadamy tego świata”? ( IV Esdr.VI 5). pozdr.

@piąteprzezdziesiąte bzdura, przecież to czytelne spekulanctwo prezydenta T. na podbicie stawki negocjacyjnej. Nie strasz, nie strasz…

@andreas 👌🏻, dowcipnie i z grą słowną, czyli o to chodzi :), pozdr.

@MIROSŁAW C. tekst lekki, a Stachura o rosole, tak: Kochałem jeść - rosół nade wszystko on był dla mnie zawsze złota myśl jedzenia mogłem pięć talerzy jak ten głupkowaty (…) :)) pozdrówki

@Leszczym … jestem bardzo pamiętną, wiem, wyślij namiary na priv. gdzie mam wysłać książeczkę. Mnie chyba nie należy teraz obdarowywać książkami, bo mam ich na siedem kocich żyć ( i pomimo czytania parę godzin dziennie, nie zdążę ze wszystkimi)…🤷🏻‍♀️, pozdr.

@złote serduszko …utożsamiam te zjawiska, pozdrawiam.

@Robert Witold Gorzkowski … tak, niektórzy wręcz się narodzili w nowych odsłonach działalności…ale byłam w Mediolanie i słuchałam od znajomego makabrycznych opowieści o przebiegu pandemii w tym mieście. W Polsce też było mnóstwo dramatów, a wśród znajomych pani ( staruszka) nie mogła pożegnać umierającego w domu opieki męża, który umierał z tęsknoty…pozdr.

@MIROSŁAW C. … i świetnie się bawisz słowem do dzisiaj Autorze, to frajda czytać tak nasycone substancją , autentyzmem i niepodrabialnym humorem - teksty. Pozdr.

… nie wierzę w dualizm 1:1, dobro ma większą/ głębszą - wręcz nieograniczoną moc; zło jest tępe ze swej zasady, bo destrukcja nie daje żadnych owoców, ma w swą istotę wpisane ograniczenie, reszta to wiara w determinizm,a ja dalej wolę…cuda :)

@Jacek_Suchowicz ubawiło i przypomniało nieocenioną p.Celińską…

…wpuścić do swojego życia nie oczekując w zamian nic , można niechcący bandytę. Ostrzegam.

… znajomy napisał całkiem udany utwór muzyczny pod wpływem tamtych zdarzeń ( nawet jeśli ustawionych, to nieobojętnych w swym wydźwięku; za parę dni znów go usłyszę)…tekst próbuje podejść do tematu w na wpółgroteskowy sposób i to mnie nie przekonało, bo w tamtych wydarzeniach było zbyt wiele dramatyzmu, który się później odcisnął traumą nawet u dzieci… pozdr.

@Alicja_Wysocka 🤗 @Dagna to idealiści zmieniali ten świat, a pięknego uwiecznienia doczekali się m.in. w niemieckojęzycznej książeczce dla dzieci pt.” Frederic” ;), pozdrawiam miło.

@Alicja_Wysocka … ano bywa, rozbieżności dokuczają gdy marzycielka napotka przyziemnego materialistę, ale bogactwo światów PL - ki/ poetki, to wentyl do przetrwania każdej burzy ;), pozdrawiam życząc weny :)

… tekst nieszczególny, ale tytuł - bomba.

@Stary_Kredens podoba mi się oszczędność tego tekstu; możemy się domyślać przyczyn tego zdumienia, czy to rozdźwięk generacyjny, czy raczej zakorzenienie w uniwersaliach, tak niepopularnych dzisiaj ( niebo/ wiara ),na szczęście na osłodę jest bezinteresowne uczucie zwierząt…PL - ka nie marudzi, nie utyskuje, nie potępia, czy oburza się, nie, jest pełna zdumienia, które nigdy nie wyklucza choć częściowej afirmacji, bo i cóż rzec, gdy jednak podziw wzbudza ciągłość trwania pewnych ( też cennych) rzeczy ☺️ ( bo ja się z Koheletem i jego „ marnościami” nie zgadzam;), pozdrawiam.

Dla mnie ten utwór jest przejawem pewnej szkodliwej optyki, która wprowadzana przez lata w czyn, skutkuje nawet patologiami społecznymi; bo cóż to jest „ śliczny chłopiec”? Nadopiekuńczość i uprzywilejowanie wynikające z nierozsądnego wychowania, pozbawiania chłopaka męskich wzorców i braku uczenia odpowiedzialności kończy się fatalnie i mam wrażenie, że to jest szczególnie polska specyfika. Mały książę w otoczeniu rozanielonych cioć, babć ( które gotują tłuścioszkowi obiadki, mamuś prasujących koszulki) jest nagradzany już za samo to, że jest. To nie jest mądra miłość, jeśli nie jest zbalansowana, a chłopak nie ma obowiązków, jeśli nie jest uczony dawać z siebie czegoś światu, szacunku do kobiet, które już na dzień dobry go obskakują za sam wygląd , jak będzie postępował w przyszłości ? Uzależniony od podziwu, łasy na komplementy, wyrośnie na zadufanego narcyza. Też mam ślicznego chłopca w domu. Ale naiwne tiutianie za uchem i oklaski za wygląd są mu dzięki Bogu oszczędzone, nawet gdy podaje mamie herbatę lub gra koncert, lub zdobywa nagrody w konkursach…

@Witalisa piękne! dziękuję, pozdrawiam.

@złote serduszko to prosty tekst, nawet mało liryczny, ale mówi o pięknych rzeczach, warto o tym przypominać.

@Witalisa …skok gazeli - jako bezkresna fermata - po prostu piękne. Ochra śniadości - też ciekawa. Ale całość robi wyliczankowe wrażenie, czy to taka forma…?

@Robert Witold Gorzkowski …to tylko były sugestie, ta odrobina patosu nie przykryła tutaj malarskości obrazu, ani autentyzmu wzruszenia, krytykę też trzeba czytać z umiarem, należnym dystansem. Pisze Pan ciekawie. Pozdrawiam.

… może nie jest mi zręcznie głosić porady, ale zauważyłam, że osoby piszące teksty rymowane skłaniaja się ku archaizacji języka, to chyba na swój sposób wynika z oczytania Autorów, jest jednak ryzykowne jeśli chce się prawdziwie dotrzeć do współczesnego odbiorcy. Uniwersalne piękno wcale nie musi sięgać po przesadny kunszt metafor, bo łatwo o przepoetyzowanie i wzbudzenie raczej dystansu u czytelnika, niż zamierzonego rezonansu. Uniesienia mnie również nie są obce, ale wiem, że wszystko jest kwestią balansu, język powinien być też dostosowany do tematu, ale szlachetna prostota zawsze pozostaje ponadczasowa, pozdr.

@Robert Witold Gorzkowski czytelne jest w wierszu uniesienie wynikające z obcowania z przeszłością w tym historycznym miejscu; tak, również należę do tych turystów, którzy byli na Hiszpańskich Schodach, ale wizyta w kafejce ich ominęła. Ciekawa byłabym jednak białego wiersza opisującego ten temat, lub też pięknie rymowanego, ale pozbawionego inwersji, gdyż te dodają tekstowi patosu, a jako muzyka uczono mnie, że to nie wykonawca ( w tym wypadku - Poeta, Autor) ma popadać w uniesienie, lecz ma je wywołać swoją twórczością, ot, takie spostrzeżenie. Kilka fraz jednak ujęło, a temat - piękny. ( Wkradł się też błąd: trend), pozdrawiam.

Toż to jest thriller w bombonierkowym wydaniu!! Bohaterowie - ona słodka do końca, w różowych rękawiczkach dokonująca zbrodni uduszenia eksia w ciasnym pudełku, w zimnym kraju; daleko, daleko, gdzie jeszcze łaskawie będzie śniła o tym, jakże on się miewa bez tlenu ;) On - ofiara zemsty, chwilowo pozbawiony głosu, a później …i życia. Swoją dolce vita po zbrodni, ona dopełni pozbywając się resztek wyrzutów sumienia i zrzucając winę na… pełne temperamentu, włoskie pochodzenie, O!