Mitylene

@piąteprzezdziesiąte ładna personifikacja zimy, która zarzuca biały kożuch. Być może oczarowana i zakochana podda się urokowi Oczara i stopnieją płatki śniegu...i pod wpływem tego splotu wydarzeń narodzi się szybko wiosna...Ciekawy wiersz!

@Czarek Płatak "mocny" wiersz o wspomnieniach dziecka, które mają potem konsekwencje w póżniejszych latach...Motyw czarnej Madonny, mroczny i przerażający. Fajnie zbudowany klimat wiwrsza, każda kolejna strofa nosi cora większy ładunek emocjonalny. Właściwie ten wiersz przeraża puentą...tyle dzieci skrzywdzino i krzywdzine są nadal właśnie tym przywołanym w wierszu wzrokiem, przed którym nie da się ukryć...Pozdrawiam Czarku:)

@Charismafilos dzięki za uznanie dla wiersza:)

Ocierają się o wiersz stawiając do pionu wersy subtelnym westchnieniem nocy nasączonej aromatem gwiazd spotykam tam cienie twoich szeptów osiadły jak ptaki szukające schronienia na samotnych głoskach. Autor fotografii: M.Lewandowska

@hollow man niezmiernie ciekawy wiersz. Filozoficznie o życiu, w które zostaliśmy " wrzuceni" i teraz się rodzi pytanie przez kogo i kiedy otorzą się nam oczy...Najbardziej bolesne jest to, że funkcjonujemy w tych " sztywnych ramach" narzucanych nam od wieków...

@Czarkowski ten wiersz odbieram jako próbę zdefiniowania miłości. Jej rózne oblicza zostały ciekawie przedstawoone- czasami jako wyrwa w murze zamku, czyli wybrakowana. Innym razem namalowana obrazem dwóch młodych ludzi...To nadejscie mrozów interpretuję jako nastanie czasów miłości, która z czasem może spowszednieć, przyblednąć- " odbija ciche głosy w echo miasta". Intrygujący ostatni wers. Mnie się ten wiersz bardzo podoba.

@Pan K. ciekawie o wojnie jaką człowiek toczy z samym sobą...to chyba jedna z najtrudniejszych walk...Perspektywa życia chwilą, jest chyba dobrą, bo zbyt pewne planowanie może niebywale rozczarować...

@Poezja to życie nie wiem dlaczego, ale czytając tą miniaturę przed oczami miałam obraz Mona Lizy...Zapewne moje skojarzenie, to nadinterpretacja, ale tak wyszło:) Innymi słowy mini intetesująca.

@Radosław czasami idzie się na łatwiznę i nie goni za odpowiednim rozmiarem. Zdarza mi się korzystać z takich rozwiązań:) Ciekawie poprowadzone wersy z puentą na końcu...dobrze, dać sobie w życiu "zapas" na nieoczekiwane zdarzenia:)

@violetta Tak bym powiedziała, że sielko i anielski obrazek namalowałaś w tej miniaturze. I fajnie oprószyłaś go nadzieją wiosny:)

@slavu ciekawe ujęcie emocji niepokoju. Widać mroczność przekazu i słychać to skrzypienie przyprawiające o dreszcze. Podoba mi się fraza " czarna aksamitka ślepych dróg". Mnie się podoba!

@wierszyki witaj:). Myślę ,że to dodawanie kolejnych odniesień wynikało z potrzeby serca i wrażeń po analizie obrazu Muncha...Odniesieniem są właściwie tylko fale, kamienie i noc. Oszczędny pejzaż obrazu Muncha uzupełniłam właśnie tymi odniesieniami, by nabrał więcej kszałtu tudzież koloru, wprawdzie ciemnej nocy, ale mrugające gwiazdy trochę ją rozjaśniają:) Pozdrawiam i dzięki za ciekawą interpretację.

@tie-break tak, natura niewątpliwie ma kojące właściwości, dlatego tak dobrze czuję się w jej towarzystwie:)

Tak cicho tak pusto na skrzydłach wiatru szybuje słona tęsknota tulę spojrzeniem fale upadające na kolana kamienie milczą w zastygłej formie oddechu noc mruga westchnieniem gwiazd obejmując moje dłonie. Tytuł nawiązaniem do piosenki Maanamu " Lucciola " Autor fotografii: M.Lewandowska

@piąteprzezdziesiąte zdjecie robione w słoneczny, ale nie letni dzień:) Dzięki za podzielenie się spostrzeżeniami.

@violetta odrobina szaleństwa w życiu jeszcze nikomu nie zaszkodziła:)

@violetta podoba mi się to przeplatanie natury z kobiecością. Ciekawie ujęty motyw zimy i zestawiona biel z kolorową chustą. Mnie się podoba ten obraz. Pozdrawiam :)

@beta_b @beta_bpiękna puenta na końcu...Trzeba żyć chwilą i cieszyć się tu i teraz, jutra może juz nie być...Pozdrawiam:)

@huzarc gdyby tak można na zawsze pozostać w tym Stumilowym Lesie...Niestety czas beztroskiego dzieciństwa mija i po nim wciskani jesteśmy w brutalny świat, który rozczarowuje na każdym wręcz kroku...

@Maksymilian Bron to prawda, że łatwiej " wybrać dolne półki" i " udawać martwą rybę", bo nie trzeba się wysilać i po prostu tkać, życie po najmniejszej linii oporu. Tylko pozostaje pytanie, czy takie życie jest godne uwagi i warte czegokolwiek? Czy lepiej jednak podjąć to ryzyko i zrobić krok naprzód ? W drugiej strofie moją uwagę przyciągnęła interesująca persinifikacja strumieni słońca uśmiechających się w lustrze kałuży. Trzecia strofa ma natomiast ciekawą refleksję na końcu. Prawdziwa miłość być może jest i stabilna, tylko problem leży w jej zdefiniowaniu... Wiersz niezmiernie ciekawy, do zaczytania. Pozdrawiam:)

Czytam wiersze i karmię się słowami jak okruchami ptak szybujący w pozornej wolności. Zanurzam dłonie w wersy pełne cierpienia trzymające kruche łzy. Strach paraliżuje co dnia pobladłe usta próbują wyszeptać raz jeszcze. Na plaży pośród niespokojnego śpiewu mew stoję z rozwianymi włosami i wołam twoje imię z nadzieją, że usłyszysz cichnący z wiatrem krzyk w oddali zrozpaczonego echa... Autor fotografii: M. Lewandowska

@andrew ciekawa interpretacja. Pozdrawiam:)

@Gosława dziękuję i również pozdrawiam:)

@tie-break ciekawa personifikacja kubka drżącego i pragnącego dotyku. Metaforyczny wiersz o potrzebie wzajemnej miłości. Motyw kawy sprawia ,że czuć ten unoszący się aromat, otulający troską i bezwarunkową miłością...

@tie-break dzięki za ciekawą interpretację wiersza. Do tego obrazu Muncha napisałam 3 ekfrazy, każda w innym charakterze,choć można też dostrzec punkty styczne. Trafnie wyeksponowane w Twojej interpretacji uczucie bezradności, które w i w wielu dziełach Muncha jest wyeksponowane. @violetta przemierzam dopóki jeszcze mogę:)