Mitylene

@Poet Ka odłożona wena czasami może dać plon stokrotny, innym razem gdzieś się zapodziewa. Ale chyba nie należy jej żałować- widocznie nie ta rzeczywistość, była dobrym otoczeniem do narodzin myśli...Pozdrawiam serdecznie!

@karenka mądry wiersz o dojrzałej sile przebaczenia.

@violetta a może ta droga odnalazła mnie? Jedno jest pewne weny odnaleźć nie mogę. Coś tam próbuję pisać, a potem kreślę i wyrzucam do kosza, a raczej do plecaka:)

Nieruchomieją w apatycznej formie lirycznej i zastygają w obłokach niedomówień tracą powoli barwy tuląc szarość minionych snów na koniec milkną w dokolnej ciszy prosząc zegary o jeszcze jedną chwilę nasączoną szeptem niewypowiedzianych słów. Autor fotografii: Mirela Lewandowska

@Gosława piękna, zmysłowa liryka o charakterze intymnym, traktująca o głębokim przeżyciu cielesnym i emocjonalnym. Podoba mi się motyw czereśni- ten ich soczysty smak i cudny kolor nadają ciekawej barwy wersom. Natomist ta zieleń jest dopełnieniem całości obrazu , który tak pięknie pieści wzrokiem...

@Leszek Piotr Laskowski cudny wiersz traktujący o akcie tworzenia. A upersonifikowana przyroda świadkiem tego twórczego procesu. Mnie się bardzo podoba!

@violetta subtelnie, a zarazem zadziornie o bliskości. To " rzucanie się w oczy iluminacją" naprawdę rozświetla:)

@wiedźma niezmiernie podoba mi się fraza dotycząca "poznania w jednym zdaniu". Ciekawy wiersz, subtelny ,z nutką nostalgii, a kompozycja muzyczna bardzo fajna. Pięknie się słucha!🌺

@Charismafilos zgadza się. Niech też ma wakacje :) :)

@Benjamin Artur ciekawa personifikacja krzewu róży. Nie wpadłabym.na to , że jest on " usłużny ptakom". "Czepianie się człowieka" również jest interesującym zabiegiem, bo to przecież powinno być odwrotnie, że to człowiek " czepia się", tego pięknego krzewu zrywająv cudne róże. W ogóle cały wiersz budzi moje skojarzenia z książką o Małym Księciu i jego sposobie pielęgnacji róży, rozmowie znią itd.

@Berenika97 okazuje się, że proces twórczy wcale nie jest taki prosty, nawet w najpiękniejszych okolicznościach przyrody. Wiersz powstał zainspirowany pobytem w Alpach Szwajcarskich- stąd też zdjęcie:) Dziękuję za ciekawy komentarz. Pozdrawiam serdecznie!

@Tadeusz Koch ujął mnie motyw słyszenia szeptu w ciszy. Pięknie i bez zadęcia o bezwarunkowej miłości, która trwa na wieki. Wiersz, który daje nadzieję, że taka miłość istnieje...Pozdrawiam serdecznie.

@Wochen poczułam ten powiew wiatru, który dodaje skrzydeł i unosi wysoko, na wyżyny ludzkich możliwości- w stronę marzeń i ich spełnienia. Ciekawy wiersz!

Chciałam napisać wiersz, a on szamotał się i walczył z wiatrem o prawo głosu formę lżejszą niż piórko o tytuł, oraz treść nasączoną prawdą, tak wierną ideałom, że aż boli serce nie wygrał żaden z nich tylko podali sobie ręce na zgodę i poszli w różnych kierunkach zostawili mnie samą na rozstaju dróg bez drogowskazu i jakichkolwiek zapasów, a przecież bez weny i promienia słońca ani rusz. Autor fotografii:Mirela Lewandowska

@tetu dzięki za dostrzeżenie motywu zapętlenia, tym samym zagubienia... @Berenika97 ukazanie ciężaru tęsknoty było zamierzone na pierwszym planie. Cieszę, się że ktoś to zauważył.

@Poet Ka przyznam , że nie spodziewałam sie takiej pozytywnej opinii:) - tymbardziej mi miło. Tak łączę te obrazy w wierszu z fofografiami, bo mi te światy się przeplatają po prostu. Jak tylko mam czas i mozliwosci, to uwieczniam na fotografiach zaobserwowany świat , a potem powstają wiersze :)

@Gosława czuć zapach ziół i lepkość gorąca w powietrzu, a przy tym zmysłowość Anny...Kraina Anny ma swój niepowtarzalny klimat, oplatający odbiorcę, który porwany jest w ten jej magiczny świat, z którego nie chce się wyjść...Czuje się tam ciepło, spokój i błogość...

@Poet Ka uwielbiam takie zatrzymane w kadrze obrazy, które pięknie malują wyobrażenia odbiorcy.

@violetta miniaturki kipiące szczęściem...tak być powinno i tak odczuwa pod liryczny. Czegóż chcciec więcej?:)

@marekg lato pod gruszą to cudna perspektywa...

@violetta dziękuję za ciekawy komentarz, pozdrawiam :)

Deszcz padał metaforycznie kroplami cięższymi od łez zresetowane myśli na wskroś przeszyły serce szeptało iluzorycznie zaplątane w wiatr wzrok spacerował po wskazówkach zegara szukając wyjścia z czasu za oknem zmierzch szkarłatem malował pejzaż bez Ciebie . Autor fotografii: Mirela Lewandowska

@Poet Ka ciekawie przedstawiony motyw obola w dodaku zachłannego...Chcemy wierzyć, że tam po drugiej stronie jest inne, lepsze miejsce...

@marekg wiersz traktuje o tym, że warto w życiu się zatrzymać i popatrzeć na nie z dystansem. Podoba mi się merafora poetów wędrujących między wierszami...Takie wędrówki lubię i ja:)

Po cichu milczę i obserwuję zaplątane w obłokach ptaki zatapiam się w ich charyzmatycznej wolności nasączonej prawdą za horyzontem droga wije się niebotyczną wstęgą tylko jeden krok dzieli mnie od odnalezienia własnych skrzydeł. Autor fotografii: Mirela Lewandowska