Mitylene

@infelia niebanalna personifikacja roku. Posiwiały to i może lepiej i na emeryturę niech się wybierze:) Wiersz, który zarówno rozbawił jak i pozostawił ślad w postaci pytań natury egzystencjalnej...Podoba mi się!

@Poezja to życie czy prawda umiera ostatnia? Być może, być może...A na cmentarzu wspomnień i milion świeczek można wypalić , a ta gonitwa myśli i tak nie zniknie...Ciekawy wiersz, który postawia po sobie właśnie tak nieskończenie wiele myśli...

@violetta kolor przyznaję ciekawy:)

@violetta zastanawia mnie ten hematytowy strój...Mniemam, że ma pewne znaczenie, byc moze budzi wspomniania z chwilami przedstwionymi w wierszu. Podoba mi się motyw zielonych kropel, bo ta soczystość zieleni czyni ten obraz iście wakacyjnym i uwypukla wszystkie inne kolory ciepłych dni...

@APM tak to prawda, że każda chwila jest ważna i chce być piękna, choć nie zawsze jest i tak pozostaje w naszej pamięci...Dziękuję pięknie za czytanie:)

@hollow man ten wiersz pokazuje, jak różnie postrzegamy życie. Każdy człowiek ma swój obraz tego co kryje się za horyzontem...Interesujący wers. Pojemny znaczeniowo.

@Waldemar_Talar_Talar smutek może mieć rózne oblicza...Doświadczając go możemy chyba lepiej zrozumieć czym jest szczęście...

Nadziejami wieczór się zaczyna promieniami co do brzegu dopływają. Nad zachodem czerwień blaskiem swym otula lirycznieją szepty wiatru zatroskane... W melancholii, w zapatrzeniu tańczą walca ciepłem dłoni znów muskają pocałunkiem. Ucieknijmy dziś przed światem niewidzialni w granat nieba posrebrzany się schowajmy... Wiersz inspirowany piosenką Cz. Niemena "Wspomnienie" Autor fotografii: M.Lewandowska

@Maksymilian Bron ten wielokrotny upadek podkreślony w wersach, tak dosadnie pokazuje jacy my jako ludzue jestesmy " mali", jak łatwo potykamy się o własne słabości...Podmiot liryczny nie g8dzi się na życie , które podano mu na tacy, i nie chce ulegać podszeptom dyktowanym od pokoleń...mnie się taka postawa podoba, a jeszcze bardziej ta chęć powrotu do natury, czego dowodem jest motyw ślimaka i rosnącej trawy...Interesujące wersy!

@APM ten wiersz obnaża magię świąt. Opowiada o tym, że nie zawsze święta wyglądają tak jak powinny. Ta z pozoru "cicha noc", może przeistoczyć się w noc pełną niepokoju i nieszczęśliwych chwil...Smutny w wyrazie wiersz, a niestety u niektórych tak święta właśnie wyglądają...

Otulony zaspą wspomnień wirujących płatków mrożących krew w żyłach łez monochromatycznych snów uśpionych gdzieś pod twoim bladym spojrzeniem zasypiam jak dziewczynka z zapałkami spójrz łąka pełna motyli tańczą walca... ...tańczą znów... Autor fotografii: M. Lewandowska

@Arsis

@Arsis dziękuję za piosenki🍀

@hollow man sam termin imponderabilia odnosi się np do zjawisk, czy wartosci trudnych do zmierzenia, które są w pewnym sensie niematerialne. Wrażenia jakich doznaje podmiot liryczny wiersza są właśnie takie...trudne do zwerbalizowania, określenia. Innymi słowy są one wręcz eteryczne, nie dajace się do końca wyrazić. Na pole wyobraźni tego wiersza wkracza metafizyka...Pozdrawiam:) @violetta zdecydowanie tym wierszem jedną z rzeczy jaką chciałam wyrazić jest właśnie spokój. Zdjęcie zamieszczone jest nieprzypadkowo pod wierszem. Zrobione podczas jednej z wędrówk, gdzie do głosu doszły właśnie rozważania natury metafizycznej w tle ze spokojem właśnie :) Pozdrawiam!

Białe żagle dryfują letargicznym snem ukojone kołysanką szeptaną przez szafirowe morze. Za horyzontem błękit rozproszonych myśli obejmuje czule chwilę muskaną promieniami eterycznej nieskończoności. Autor fotografii: M.Lewandowska

@tetu Niełatwo jest opisać ciszę, Tobie jednak to się znakomicie udało. Dzień, który wisi na włosku ciekawie wpisuje się w otoczenie ciszy i czuć ją diskonale pomiędzy tymi " porozsypanymi" wersami...

W ciszy tulącej do snu gwiazdy łzy szukają ukojenia w dłoniach a czarna noc otula bezpiecznie ramionami w jej objęciach mogę być wreszcie sobą bez udawania jaki silny ze mnie człowiek... 11.09.22 Autor fotografii: M.Lewandowska

@sisy89 Urzekła mnie metafora chwil posypanych ciszą. Wiersz jest tą ciszą przesiąknięty i myślami krążącymi w pustce melancholijnych wspomnień... Pozdrawiam Sissy:)

@MIROSŁAW C. Niebanalny erotyk,w który wplecione zostały doznania podmiotu lirycznego odużonego nie tylko dotykiem ukochanej, ale także wszechobecną naturą. Podoba mi się metafora" zaludnienia wszechobecnym dotykiem". Wiersz przenosi odbiorcę w baśniowe rejony wyobraźni, których nie chce się opuszczać, bo lśnią niezwykłością i tajemniczością. Pozdrawiam z upodobaniem dla wiersza.

@Dominika Matuszczak czuć to "zawieszenie" pomiędzy wersami i wplecione w nie rozterki podmiotu lirycznego, którego monolog dosadnie podkreśla zagubienie w relacji...

@violetta moje też:)

@Marek.zak1 tak niestety bezbronne, ale inaczej się nie da i część z nich trzeba poświęcić, na te przyziemne przedmioty...

Samotne chwytają się za ręce dajac schronienie ludziom i wędrownym ptakom. Szczęśliwe zamykają oczy przed słońcem pieszczącym strapione konary. Zasłuchane szeleszczą tęsknotą otuloną zmęczonym wiatrem. Cierpliwe kołyszą do snu gwiazdy zasypiające w drodze do raju. Z dedykacją dla Małgorzaty Kaliszewskiej🌺 Autor fotografii: M. Lewandowska

@Marek.zak1 cenne rady mistrza warto wdrożyć w życie, bo wiem z autopsji ,że to pomaga:) Wiadomo trzeba być tylko niezłomnym:)

W kołysce utulił konary drzew odurzone zapachem nocy na stole niedokończony wiersz zaniemówił zamykając oczy twoje ostatnie spojrzenie opuszkami palców wędruje po moim śnie milczeniem dotykając duszy. Autor fotografii: M.Lewandowska