Mitylene

@Arsis

@Arsis dziękuję za piosenki🍀

@hollow man sam termin imponderabilia odnosi się np do zjawisk, czy wartosci trudnych do zmierzenia, które są w pewnym sensie niematerialne. Wrażenia jakich doznaje podmiot liryczny wiersza są właśnie takie...trudne do zwerbalizowania, określenia. Innymi słowy są one wręcz eteryczne, nie dajace się do końca wyrazić. Na pole wyobraźni tego wiersza wkracza metafizyka...Pozdrawiam:) @violetta zdecydowanie tym wierszem jedną z rzeczy jaką chciałam wyrazić jest właśnie spokój. Zdjęcie zamieszczone jest nieprzypadkowo pod wierszem. Zrobione podczas jednej z wędrówk, gdzie do głosu doszły właśnie rozważania natury metafizycznej w tle ze spokojem właśnie :) Pozdrawiam!

Białe żagle dryfują letargicznym snem ukojone kołysanką szeptaną przez szafirowe morze. Za horyzontem błękit rozproszonych myśli obejmuje czule chwilę muskaną promieniami eterycznej nieskończoności. Autor fotografii: M.Lewandowska

@tetu Niełatwo jest opisać ciszę, Tobie jednak to się znakomicie udało. Dzień, który wisi na włosku ciekawie wpisuje się w otoczenie ciszy i czuć ją diskonale pomiędzy tymi " porozsypanymi" wersami...

W ciszy tulącej do snu gwiazdy łzy szukają ukojenia w dłoniach a czarna noc otula bezpiecznie ramionami w jej objęciach mogę być wreszcie sobą bez udawania jaki silny ze mnie człowiek... 11.09.22 Autor fotografii: M.Lewandowska

@sisy89 Urzekła mnie metafora chwil posypanych ciszą. Wiersz jest tą ciszą przesiąknięty i myślami krążącymi w pustce melancholijnych wspomnień... Pozdrawiam Sissy:)

@MIROSŁAW C. Niebanalny erotyk,w który wplecione zostały doznania podmiotu lirycznego odużonego nie tylko dotykiem ukochanej, ale także wszechobecną naturą. Podoba mi się metafora" zaludnienia wszechobecnym dotykiem". Wiersz przenosi odbiorcę w baśniowe rejony wyobraźni, których nie chce się opuszczać, bo lśnią niezwykłością i tajemniczością. Pozdrawiam z upodobaniem dla wiersza.

@Dominika Matuszczak czuć to "zawieszenie" pomiędzy wersami i wplecione w nie rozterki podmiotu lirycznego, którego monolog dosadnie podkreśla zagubienie w relacji...

@violetta moje też:)

@Marek.zak1 tak niestety bezbronne, ale inaczej się nie da i część z nich trzeba poświęcić, na te przyziemne przedmioty...

Samotne chwytają się za ręce dajac schronienie ludziom i wędrownym ptakom. Szczęśliwe zamykają oczy przed słońcem pieszczącym strapione konary. Zasłuchane szeleszczą tęsknotą otuloną zmęczonym wiatrem. Cierpliwe kołyszą do snu gwiazdy zasypiające w drodze do raju. Z dedykacją dla Małgorzaty Kaliszewskiej🌺 Autor fotografii: M. Lewandowska

@Marek.zak1 cenne rady mistrza warto wdrożyć w życie, bo wiem z autopsji ,że to pomaga:) Wiadomo trzeba być tylko niezłomnym:)

W kołysce utulił konary drzew odurzone zapachem nocy na stole niedokończony wiersz zaniemówił zamykając oczy twoje ostatnie spojrzenie opuszkami palców wędruje po moim śnie milczeniem dotykając duszy. Autor fotografii: M.Lewandowska

@Stukacz ciekawe przenikanie stanu ducha podmiotu lirycznego z obrazem zimy, która swoim chłodnym obliczem podkreśla osamotnienie i ból egzystenji. Ta wszechobecna surowość przedstawionego krajobrazu nazwana po imieniu " nędzą" przeszywa dreszczem. Mroczne aczkoleiek interesujące wersy.

@Berenika97 ten wiersz pięknie wprowadza odbiorcę w intymny świat podmiotu lirycznego, gdzie punktem wyjścia do rozważań natury egzystencjalnej jest motyw parzenia kawy, której smak jest dowidem istnienia...Ten wiersz ma w sobie ciepło, które otula wersami...Bardzo mi się podoba.

Okruszki szeptów porozsypywane przez wiatr tulę w dłoni wirują jak jesienne liście skroplone smakiem milczącej tęsknoty za horyzontem zapętlony taniec mew kołysze wspomnienia wzburzonymi falami i twoje imię wołane przez dogasające w słońcu echo Autor fotografii. M. Lewandowska

@violetta koniecznie subtelną:)

@marekg w tym skrawku cienia jest chwila wytchnienia i zadumy nad własnym życiem...Piękny wiersz. Pozdrawiam.

@violetta deszczem skroplone wersy. Ładnie. Pozdrawiam.

@Arsis poruszająca proza....

@Kamil Olszówka ciekawy tekst. Teraz chyba taka moda, aby usunąć wszystko co związane z chrześcijaństwem...Niech każdy wierzy w co chce,ale niech szanuje też tą przestrzeń wiary innych...

@Dominika Moon kolory biały i niebieski wróżą niebiańskie doznania. Subtelny wiersz.

@Adam12 czasami szczęście jest na wyciągnięcie dłoni, a człowiek go nie dostrzega. Niestety czasami tylko....

@andrew tak, słowa wystarczą aby zabić...życiowe wersy. Pozdrawiam.