Rafael Marius

To miło, że Cię odwiedził.

Tak to jest niestety, ze szkodą dla moich uszu. Muszą czymś nadrabiać inne braki.

@aniat. Umiejętność czekania zawsze w cenie, choć obecnie w coraz niższej. Marketing ma dużą siłę przekonywania do tego by mieć wszystko natychmiast jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki.

Dziękuję za miłą opinię i serduszko.

Masz rację z tymi kursami to faktycznie rodzice teraz przesadzają, ale jak sami nie mają nic do zaproponowania to co im pozostaje...

Fakt nie zawsze. Ja akurat byłem planowany, a nawet mniej więcej zgodny z planem. A dziękuję. Postanowiłem też parę mądrzejszych napisać, nie tylko wspomnienia z przeszłości.

Tak bywa, choć czasem właśnie dzieci są tym planem. Na przykład takiej by cieszyć się słodkim życiem od niego darmo danym. I nie dać sobie tej radości odebrać.

Nic tylko je otworzyć.

Tyle że jednostronną, to znaczy darowizną.

Z takiego miejsca nie najlepsze widoki na przyszłość.

@Mati Dudek Może być o kobiecie, ale nie tylko...

Z nasionka kodu człowiek wyrasta w nim całe szczęście bytu ukryte pierwotny obraz radosnych ścieżek wizja kreśląca słodziutkie życie Z wiekiem obrasta w nie swoje myśli pragnienia innych i aspiracje cel otoczenia zasłania własny a wychowanie zaciera szlaki Gdzieś jednak pnie się do sedna dróżka na szczyty marzeń wabi płomyczek złote nasionko wiecznie odrasta zielonym pędem szukaniem byciem

@violetta Pięknie w Twoim świecie.

Ja już straciłem nadzieję.

Wciąż jeszcze jesteśmy w arktycznym powietrzu i lepiej nie będzie. Jutro ma być ponoć deszcz.

Ano, początek czerwca już prawie.

Bo oni do dziś używają transportu konnego i całkiem słusznie czynią, zyskując tym samym większą niezależność od systemu.

@Leszczym Dobre historie mają swoją wartość, ale nie zostaną napisane dopóki z ziemi nie zniknie ostatni traktor.

@samanta_13 Całkiem ładnie tylko rymy zbyt dokładne jak dla mnie.

Pewnie u mnie też. Muszę tam zajrzeć.

@złote serduszko Niech się dalej rozwija...

Kwitnie już u Ciebie?

Proszę, proszę jak się kochają.

A dzisiaj mi się udała tylko częściowo, bo na marsz się nie doczekałem, jako że musiałem udać się na zasłużony obiad. Mieli duże opóźnienie na starcie. Ale generalnie miła atmosfera, opalałem się wśród zieleni i patrzyłem na zdążających w kierunku Placu Bankowego uczestników. Jedna pani miała dwa małe pieski w wózeczku dziecięcym. Zatrzymała się na chwilę, by wypuścić je na trawniczek za potrzebą. Teraz jest taka moda. U nas na osiedlu są już takie dwie wózeczkujące pieski.

Kup też dla siebie. Poklecicie razem do wymarzonego nieba.