Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rafael Marius

Użytkownicy
  • Postów

    10 138
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    77

Treść opublikowana przez Rafael Marius

  1. @Korniey I ładnie, sielsko i anielsko.
  2. @Starzec Pośpiech jest wskazany tylko przy łapaniu pcheł.
  3. @RookieAble Jak na pierwszy to całkiem nieźle. Należałoby podzielić na wersy, ewentualnie zwrotki. I nie używać zaimków w miarę możliwości. Ktoś mógłby też przyczepić się do pierwszej osoby liczby mnogiej. Moja propozycja przeróbki. Toniemy w odmętach życia ludzkiego błądzimy, szukamy, ślepo mkniemy jaki cel czego szukasz dokąd wędrowcze Tyle pytań siedzi w głowie każdy kiedyś znajdzie odpowiedź.
  4. Polecam się co dzień Opatrzności Bożej.
  5. @andrew Też byłem w Międzyzdrojach i obok w Wisełce. A pokus faktycznie, co niemiara było.
  6. @Astralka Rewolucja ptaków. A ja napisałem o rewolucji kwiatów. https://poezja.org/forum/utwor/221576-rewolucja-kwiatów/#comments
  7. Faktycznie spadłem z wysokiej góry. Ja nie mam problemów ze stratą. Niezmiennie zadziwiają mnie ludzie, którzy rozpaczają po rozstaniu z ukochaną dłużej niż pół godziny. Raczej zbudować, co innego w przestrzeni, która powstała. Na miarę sił i środków.
  8. Ja o malwach pamiętam, jak widać na zdjęciu.
  9. @Czarek Płatak Może kiedyś założy konto pod imieniem i nazwiskiem na jakimś medium. Pojawi się kolejna możliwość...
  10. @Leszczym Szkoda życia na powtórki.
  11. "Nic nie może przecież wiecznie trwać co zesłał los trzeba będzie stracić"
  12. @Franek K Miałem na działce winogrona, a obok była altanka. Mam podobne wspomnienia i to z niejedną... działką i altanką.
  13. Owszem, każda indywidualna ścieżka ma swoje uwarunkowania. Potencjalnie, w dzisiejszych czasach, wybór jest ogromny. Jednak, gdy przychodzi co do czego to okazuje się zgoła odwrotnie. Słabości nie pozwalają wdrapać się na żaden z modnych szczytów, a rozczarowanie wzmacnia jedynie poczucie własnej znikomości, strącając coraz głębiej do dołu depresji.
  14. Rozumiem, to co innego. Myślałem, że jesteś jednym z tych uciekinierów, których opisałem w wierszu https://poezja.org/forum/utwor/218722-sen-ziemi-o-ekowiosce/#comments To cieszy mnie, że masz miłe wspomnienia z mojego rodzinnego miasta. Wielu się tu bardzo nie podoba. Uciekają wkrótce po przyjeździe, albo męczą się całymi latami z braku alternatywy.
  15. Jednak najczęściej za długością stoi nieumiejętność wyrażania się zwięźle. I wiersz jest nudny.
  16. @Ewelina Ja to raczej lubię wszystkie reflektory i oczy na scenę. A im więcej tym lepsza zabawa Jednak przypominam sobie, że gdy byłem mały to chciałem mieć czapkę niewidkę do eksploracji klimatów dozwolonych od lat 18. Ale to chyba nie o tym w wierszu. Raczej o schowaniu się przed życiem, czyli przeciwieństwo pasji młodego odkrywcy.
  17. Ja go znałem chyba ze 20 lat, a może i dłużej. Rozmowny to on raczej nie był. A jeśli już coś z siebie wyrzucał to sałatę słowną, jak to czasem się zdarza u osób z nieleczoną schizofrenią. Bezdomny. Musiał mieć końskie zdrowie, że tyle lat na ulicy przeżył. Kręcił się codziennie po mojej okolicy. Bardzo dużo chodził i szybko.
  18. @Maja Siciarek Miłość nie jedno ma imię.
  19. @Dekaos Dondi Zabawne.
  20. @Leszczym Łatwo przyszło, łatwo poszło. Czasem to zaleta.
  21. @Maja Siciarek Alkohol zatruwa ciało i duszę. Wytycza ścieżkę do grobu.
  22. Warto się uśmiechać do tych miłych. Może dadzą się skusić na piękne oczy.
  23. @Ewelina W życiu piękne są tylko chwile.
  24. @iwonaroma W Warszawie najsłynniejszy był czarny Roman. Teraz wikipedie o nim piszą. https://pl.wikipedia.org/wiki/Czarny_Roman Ma też swój mural i legendy.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...