Tectosmith

@Ewelina Ciekawa, mroczna miniatura z bardzo udaną personifikacją żalu. Podoba mi się szczególnie obraz domu bez szyb i ta puenta, w której żal okazuje się kimś, kto sam nie chce tu być. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Ładna, delikatna miniatura o niespełnieniu, które mimo wszystko ma w sobie ciepło. Podoba mi się motyw „maleńkich prawd” i ten lekki surrealizm spadających statków. Tekst zostawia po sobie cichy, subtelny ślad. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Piękna, symboliczna miniatura. Podoba mi się odwrócenie kierunków - to wspinanie się w dół i orle skrzydła prowadzące w niedostępne niebiosa. Subtelny, spokojny obraz wewnętrznego spadania. Bardzo dobry wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Bardzo przejmujący wiersz o trwaniu w ciszy, o tej pozornej stoickości, która jest czasem jedyną możliwą formą obrony. Mocne obrazy – zwłaszcza „wąskie gardło niemego krzyku” i „rozpadasz się jak popiół”. Tekst zostawia po sobie ciche, ale głębokie echo. Pozdrawiam serdecznie

@Wiechu J. K. Ciekawy, bardzo gęsty obraz dnia zmarłych. Dużo gotyckich, mrocznych akcentów a na końcu prosta, ludzka puenta o szacunku i pamięci. Wiersz ma swój klimat i mocną obrazowość. Pozdrawiam serdecznie.

@Wiechu J. K. Mocny, mroczny wiersz o bardzo gęstej atmosferze. Świetne obrazy - szczególnie spopielone modlitwy, dymiące w skrzydłach aniołów i to muzealne zawieszenie czasu. Całość ma klimat jak z płócien Beksińskiego, z mocną ironią w finale. Bardzo ciekawy tekst. Pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97 Bardzo dobry, intensywny wiersz. Emocje jako intruzi - świetna metafora. Podoba mi się ten rytm przechodzenia od brutalnego wtargnięcia po momenty wstydu i nocnej arabeski. Całość jest żywa, obrazowa i prawdziwa psychologicznie. Z dużą przyjemnością się to czyta. Pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97 Ładna, delikatna miniatura. Skojarzyła mi się z kolibrem, który na moment siada na dłoni i daje odetchnąć światu. Prosty, ale bardzo ciepły obraz. Pozdrawiam serdecznie.

@MIROSŁAW C. Poruszający i obrazowy wiersz. Niespokojny widok jak wyrwany ze starej pocztówki. Surowa, ciemna rzeczywistość ludzi skazanych na zapomnienie. Bardzo dobry wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

@MIROSŁAW C. To bardzo spokojna, wizualna miniatura - jak krótki powiew lipcowego wspomnienia. Podoba mi się sposób, w jaki obrazy morza układają się tutaj w miękką, niemal malarską scenę. Pozdrawiam serdecznie.

@Amber Ten tekst ma ciekawy, lekko senny rytm - jakby fragment rozmowy z własnym niepokojem. Lubię to przenikanie codzienności z poczuciem déjà vu, tworzy delikatny dysonans w tle. Pozdrawiam serdecznie.

@Amber Bardzo lekka, migawkowa miniatura - gra skojarzeń, która szybko łapie atmosferę. Podoba mi się to elektryczne mignięcie nastroju. Pozdrawiam serdecznie.

@KOBIETA Podoba mi się atmosfera tego tekstu - gęsta, trochę mroczna, jak sen, który trzyma się skóry. Obrazy są miękkie, lekko oniryczne, z delikatnym podtekstem emocji. Widać tu dobrą wyobraźnię i spójny nastrój. Pozdrawiam serdecznie.

@KOBIETA Czyta się ten wiersz jak obraz budowany warstwa po warstwie - miękki, oniryczny, oparty na wrażeniach i nastroju. A puenta faktycznie zaskakuje, bo nagle przenosi wszystko z przestrzeni sennych odczuć w stronę bardziej egzystencjalnego tonu. Bardzo ciekawy efekt. Pozdrawiam serdecznie.

@Wiechu J. K.Dziękuję Ci bardzo. Cieszę się, że się zatrzymałeś nad miniaturką. Pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97 Dziękuję Ci za tak uważne przeczytanie i interpretację. Bardzo trafnie uchwyciłaś intencję tej miniaturki. Pozdrawiam serdecznie.

@MIROSŁAW C. Dziękuję za Twoje słowa. Cieszę się, że w tej miniaturce udało Ci się coś dostrzec. Pozdrawiam serdecznie. Pozdrawiam serdecznie.

@Christine Dziękuję za takie odczytanie — lubię, gdy tekst uruchamia własne skojarzenia czytelnika. Subtelność i domysł często robią więcej niż dosłowność. Pozdrawiam serdecznie.

@Amber Miło mi, że tak odbierasz moją miniaturkę. Dziękuję Ci bardzo. Pozdrawiam serdecznie.

@KOBIETA Dziękuję. Lubię, gdy czytelnik dopowiada własne obrazy — wtedy tekst naprawdę zaczyna żyć. Pozdrawiam serdecznie.

@violettaI dlatego wlasnie ciebie nie zaczepiam.

kostka lodu zatrzymała się tam gdzie twoje ciało zaczęło drżeć pod moją ręką

@Alixx22 To bardzo ładny, spokojny obrazek. Podoba mi się ta miękkość, z jaką opisałaś zimowy wieczór — nic na siłę, tylko delikatne światło i wyciszenie świata. Daje to naprawdę przyjemne wrażenie zatrzymania. Piszesz w sposób, który się dobrze czyta. Pozdrawiam serdecznie.

@Alixx22 To bardzo poruszający wiersz. Nie chcę go interpretować, bo jest zbyt intymny, ale chciałem tylko zostawić małe, życzliwe słowo: to, co tutaj napisałaś, naprawdę czuć. I myślę, że nikt nie powinien próbować tego upraszczać. Życzę Ci dużo siły. Tylko tyle — i aż tyle. Pozdrawiam serdecznie.

@KwiatuszekSporadycznie zdarza mi się nie rozpoznać konstrukcji zdania. Tak już mam :-)