Tectosmith

@bazyl_prost Kryształowe światło jest zdecydowanie lepsze niż szklane.

@bazyl_prost Dziękuję za czytanie. Pozdrawiam.

@huzarc Zgadza się. Dziękuję za czytanie i pozdrawiam.

@Witalisa I co najważniejsze - można je jeść :-) Dziękuję i pozdrawiam.

@violetta Tak, to prawda. Dziękuję i pozdrawiam :-)

Po co ten dzisiejszy śnieg? Rozciągnięty między znaczeniami zanika, jak tylko opadnie. Błoto, błoto po nim. Samochody białe, niebo przygaszone. Zmrożone nagie drzewa, zaspane, przyjmą pył na chwilę czy dwie. Ulice błyszczą, mokre. Po co te chwile zbyt krótkie? Nawleczone na lodowe kryształy, płatki, nigdy takie same. Umierają na dłoni. Zimne powietrze smakuje sadzą. Szare postaci rozmyte opadem przenoszą ten dzień. Błoto, błoto po nich. Wiersz powstał przy tej piosence. Gdyby ktoś zdecydował się słuchać to proszę zignorować tekst piosenki - cała reszta gra, jak trzeba:

Mój dawny kolega miał jeszcze lepszą sytuację i niczego nie żałował - nie mógł po prostu odnaleźć później tej pani, a może panienki? No tak - podstawowe pytanie to pytać czy nie pytać? Rzecz polega na tym, że pytanie potrafi spierniczyć chwilę i nici z pocałunku.

Wystarczy wiedzieć czy możesz. Dlaczego od razu bogatych ludzi? Uważasz, że mniej zamożni nie mają szans? Wiesz, że walisz byki jeden za drugim?

Najlepiej dożywocie :-)

Ale jeśli nie zapytałeś to nie znasz odpowiedzi. Prawda?

@Omagamoga Nooo. Karalna - 25 lat więzienia.

@Marek.zak1 Bez pozwolenia i bez pytania.

@Marek.zak1 @hollow man @Omagamoga @Leszczym A którykolwiek z Was panowie próbował kiedykolwiek pocałować kobietę bez pozwolenia?

@Leszczym Dobry kawałek ironii. Pozdrawiam.

@Annie Bardzo dziękuję za uważne czytanie. Cieszy mnie obraz, jaki wiersz w Tobie wywołał. Co do piosenki Nelly Furtado - faktycznie sama muzyka pozostawia odrobinę nadziei. Tekst "All Good Things" odbieram jednak jako konieczność przemijania i to właśnie razem z muzyką stanowiło dla mnie grunt tej zadumy. Dziękuję i pozdrawiam.

@Radosław Trafne i zabawne. Pozdrawiam.

@violetta Kolorowa, obrazowa miniatura stworzona z morskich skojarzeń. Zestawienie pół syreny i kraba nasycone jest odrobiną romantyzmu. Puenta natomiast barwna i zaskakująca. Pozdrawiam.

@violetta Urocza miniatura. Ładna sukienka :-) Pozdrawiam.

@violetta Ciepły, sugestywny wiersz. Lekkość obrazów i zapachów dobrze oddaje wakacyjne marzenie. Pozdrawiam.

@Leszczym Odbieram ten tekst jako autoironiczną refleksję o pisaniu. Język jest świadomie zdystansowany. Pytanie tylko, jak zostanie to odczytane 🙂 Pozdrawiam.

@hollow man @KOBIETA Forma jest w porządku i uczciwa - to dobrze kontrolowany wiersz wolny, który czyta się płynnie, także dzięki pauzom i pracy oddechem. Tekst nie udaje czegoś, czym nie jest, i pod tym względem nie ma tu przypadkowości. Mam jednak wrażenie, że tytuł obiecuje więcej niż sam wiersz pokazuje. „La petite mort” niesie bardzo silne skojarzenia graniczne, tymczasem erotyka w tekście pozostaje raczej subtelna i zdyscyplinowana. Nie jest to wada sama w sobie, ale powoduje pewien niedosyt - napięcie nie zostaje doprowadzone do momentu przełomu. Pierwsze dwie strofy budują konkretny, czytelny obraz (motel, neon, anonimowość), jednak dla mnie jest to początek dość banalny - operujący znanymi kliszami erotyki, które nie zaskakują. Najlepsze momenty pojawiają się później, gdy obrazowanie staje się bardziej cielesne i wewnętrzne. Najsłabsze są dla mnie wersy 7 i 10. Siódmy - z metaforą kosmiczną - jest zbyt wzniosły i ogólny, przez co spłaszcza napięcie zamiast je pogłębiać. Puenta natomiast nie domyka tekstu znaczeniowo; jest raczej stwierdzeniem faktu niż momentem przesunięcia sensu czy ryzyka. Całość to solidny, estetyczny erotyk, ale bardzo ostrożny wobec własnego tytułu. Mam poczucie, że tekst zatrzymuje się pół kroku przed intensywnością, którą sam zapowiada - i właśnie tam kryje się jego niewykorzystany potencjał. Pozdrawiam serdecznie Was oboje.

@Andrzej_Wojnowski Tekst trafnie rozprawia się z mitem „Mesjasza narodów” i idealizacją szlachty, zwłaszcza w kontekście losu większości społeczeństwa. Mam jednak wrażenie, że miejscami publicystyczna przesada (szczególnie w odniesieniu do husarii) zastępuje historyczną precyzję. Mimo to to ważny głos, bo zmusza do spojrzenia poza wygodne narracje. Pozdrawiam.

@huzarc Mocne oskarżenie i manifest, ale zbyt uogólniający, by mnie przekonać. Rozumiem jednak perspektywę autora. Pozdrawiam.

@Marek.zak1 To chyba najczęstszy scenariusz. Pozdrawiam.

@truesirex To bardzo dobry i ambitny wiersz. Najmocniej działa na mnie zapis chwili oddechu między pozornie „radosnymi” momentami oraz napięcie relacyjne prowadzące do oskarżycielskiego finału. Pozdrawiam.