Tectosmith

@Lenore Grey poems Baśniowa i bardzo sugestywna opowieść — z wyraźnym rytmem i pięknymi obrazami. Syreny mają tu własny charakter, a cały wiersz płynie jak legenda opowiadana przy latarni. Czuć w tym dużą wyobraźnię i pomysł na historię. Bardzo dobry początek z wierszami. Pozdrawiam serdecznie.

@EwelinaTak właśnie jest — czasem wracam do takich chwil w pisaniu. Dziękuję Ci, Ewelino. Pozdrawiam wieczorowo 😊

@KOBIETA Bardzo subtelny, kobiecy wiersz. Znakomite obrazy: ‘bryła żalu’, ‘twarda kruchość pestki’, ‘antracyt węgla’ – wszystko pracuje na jedną emocję, bez zbędnych słów. Wyczuwalna lekkość w pierwszej strofie i przejmujący chłód w drugiej tworzą piękną, spójną całość. Bardzo dobry i niedopowiedziany wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

@MIROSŁAW C. Przejmujący, chłodny w odbiorze obraz miejskiej bezdomności. Obrazy są skondensowane, surowe i przez to bardzo prawdziwe — od wilgotnych kartonów po symboliczne ‘wyroki’ szczurów. To poezja, która nie upiększa i nie moralizuje, tylko pozwala zobaczyć tę rzeczywistość taką, jaką jest. Bardzo dobry, sugestywny wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Nie doceniasz siebie. Ja zawsze z przyjemnością wracam do Twoich wierszy. Możesz tak nie uważać, ale naprawdę są głębokie. Pozdrawiam raz jeszcze :-)

@EwelinaA zapraszam :-) Ja sam jednak nie wiem, jak długo tu zabawię. Mam mnóstwo rzeczy do zrobienia, ale ogranicza mnie zdrowie. Niestety bardzo rzadko czuję się dobrze. Pozdrawiam ponownie :-)

@Berenika97 Świetny wiersz — spokojny, pełen subtelnych obrazów i wewnętrznego światła. Podoba mi się sposób, w jaki budujesz to miasto z ciszy, z detali, z rzeczy niedopowiedzianych. Bardzo przyjemnie się to czyta. Pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97 Bardzo zmysłowa miniatura codzienności — osadzona w ciele, bez metafizycznego nadmiaru. Podoba mi się obserwacja, że to nie decyzja, tylko grawitacja „upomina się o ciężar”. Świat jest tu najpierw fizyczny, dopiero potem symboliczny. Lekki, dobrze skrojony wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

@huzarc Ciekawy wiersz, w którym szerokie, filozoficzne obrazy kontrastują z bardzo czułą, osobistą puentą. To właśnie ta ostatnia strofa najbardziej do mnie przemawia. Pozdrawiam serdecznie.

@Wiechu J. K.Dziękuję Ci bardzo. Podobnie jest z czerwonym Księżycem - a nieszczęść jest tyle każdego dnia, że każdy wieczór powinien krwiście czerwony. Ja także słyszałem podobne opowieści w przeszłości. Osobiście jednak jestem daleki od przesądów i jeśli mam okazję to podziwiam rozpalone niebo. Dziękuję raz jeszcze i pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97 Piękny, cichy wiersz o zanikaniu kogoś ważnego. Delikatne obrazy słów przeciekających przez palce i myśli zatrzymanych w pół kroku tworzą bardzo spójny, przejmujący klimat. Minimalizm działa tu świetnie — wszystko jest wyważone i szczere. Pozdrawiam serdecznie.

@KOBIETA Lekka, humorystyczna miniatura z dobrze uchwyconym grymasem i przymrużeniem oka. Fajny kontrast między zoologicznym opisem a emocjonalną puentą. Czyta się to bardziej jako żartobliwy obrazek niż jako ciężką metaforę — i w tej formie działa najlepiej. Pozdrawiam serdecznie.

Nie podobała Ci się moja miniaturka?

@Lenore Grey poemsDziękuję bardzo. Cieszę się, że wiersz się spodobał a w piosence się zakochałem :-) Pozdrawiam serdecznie.

@Lenore Grey poems Piękna, symboliczna miniatura o naturze duszy – nieuchwytnej, odnajdującej nas na swój własny sposób i znikającej jak muszla w pianie. Bardzo ładny, spokojny obraz. Pozdrawiam serdecznie.

@Lenore Grey poems Ładna, aforystyczna miniatura. Podoba mi się metafora słów jako motyla, który bez procesu dojrzewania nie utrzyma lotu. Prosty, ale bardzo trafny obraz. Pozdrawiam serdecznie

@Lenore Grey poems Ładna, melancholijna miniatura o samotności, która staje się jedynym stałym miejscem powrotu. Delikatny, dobrze zbudowany tekst. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Piękny, spokojny wiersz o zawieszeniu między nadzieją a pustką. Podoba mi się ten kosmiczny klimat próżni i wąskiej kreski między bytem a niebytem, a potem powrót do ziemskiego gestu – zamkniętych drzwi i podniesionych brwi. Bardzo subtelny, poruszający tekst. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Ciekawa, mroczna miniatura z bardzo udaną personifikacją żalu. Podoba mi się szczególnie obraz domu bez szyb i ta puenta, w której żal okazuje się kimś, kto sam nie chce tu być. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Ładna, delikatna miniatura o niespełnieniu, które mimo wszystko ma w sobie ciepło. Podoba mi się motyw „maleńkich prawd” i ten lekki surrealizm spadających statków. Tekst zostawia po sobie cichy, subtelny ślad. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Piękna, symboliczna miniatura. Podoba mi się odwrócenie kierunków - to wspinanie się w dół i orle skrzydła prowadzące w niedostępne niebiosa. Subtelny, spokojny obraz wewnętrznego spadania. Bardzo dobry wiersz. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Bardzo przejmujący wiersz o trwaniu w ciszy, o tej pozornej stoickości, która jest czasem jedyną możliwą formą obrony. Mocne obrazy – zwłaszcza „wąskie gardło niemego krzyku” i „rozpadasz się jak popiół”. Tekst zostawia po sobie ciche, ale głębokie echo. Pozdrawiam serdecznie

@Wiechu J. K. Ciekawy, bardzo gęsty obraz dnia zmarłych. Dużo gotyckich, mrocznych akcentów a na końcu prosta, ludzka puenta o szacunku i pamięci. Wiersz ma swój klimat i mocną obrazowość. Pozdrawiam serdecznie.

@Wiechu J. K. Mocny, mroczny wiersz o bardzo gęstej atmosferze. Świetne obrazy - szczególnie spopielone modlitwy, dymiące w skrzydłach aniołów i to muzealne zawieszenie czasu. Całość ma klimat jak z płócien Beksińskiego, z mocną ironią w finale. Bardzo ciekawy tekst. Pozdrawiam serdecznie.

@Berenika97 Bardzo dobry, intensywny wiersz. Emocje jako intruzi - świetna metafora. Podoba mi się ten rytm przechodzenia od brutalnego wtargnięcia po momenty wstydu i nocnej arabeski. Całość jest żywa, obrazowa i prawdziwa psychologicznie. Z dużą przyjemnością się to czyta. Pozdrawiam serdecznie.