Tectosmith

@Amber Bardzo gęsty tekst, pełen morskich i mitologicznych odniesień, które pracują raczej jako figury niż konkretne historie. Czytam to jako opowieść o micie męskiej siły i jego kosztach - alkoholu, milczeniu, topionych sekretach. Szczególnie mocny jest motyw amuletu i „gwoździa ze statku” jako jedynej, materialnej pamiątki po doświadczeniu. Tytuł zostawia mnie z pytaniem, ale chyba celowo. Pozdrawiam serdecznie.

@Amber Długo wahałem się przy tym tekście, bo łatwo go odczytać opacznie. Dla mnie to jednak nie jest usprawiedliwienie kłusownictwa, tylko obraz świata, który je usprawiedliwia religią, przyzwyczajeniem, obojętnością. Szczególnie mocno działa tu fraza o „małych śmierciach”, które nikogo już nie dziwią. To chłodny, niepokojący obraz normalizacji przemocy. Pozdrawiam serdecznie.

@bazyl_prost Krótka, ironiczna miniatura. Dobrze działa kontrast między "targającymi żądzami" a wycofaniem w muszlę. Puenta z "prawdziwym rockiem" zostawia ciekawy ślad, choć całość sprawia wrażenie szkicu. Pozdrawiam.

@bazyl_prost Spokojny, refleksyjny tekst. Dobrze czyta się myśl o pięknie jako czymś żywym. Chwilami język idzie w stronę oczywistości, a wiersz bywa nierówny, ale całość trzyma jedną, czytelną intencję. Pozdrawiam.

@Mitylene Dziękuję. Tak, ta „pourywana” forma jest zamierzona. To bardziej zapis stanu niż opowieść. Cieszę się, że metafora losu zbitego z desek wybrzmiała. Pozdrawiam. @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję Waldemarze. Pozdrawiam.

@Charismafilos To byłoby raczej bez sensu, kopiować cudzy tekst 😉 Dzięki za czytanie w rytmie utworu — dokładnie o to chodziło. Pozdrawiam.

@bazyl_prost W tekście nie ma kolorów.

@Amber Dziękuję Ci Amber. Cieszę się, że tekst się spodobał tym bardziej, że nie jest taki wierszowy. Ma jednak inny urok, ale nie mam warunków, żeby to zaprezentować. Dziękuję Ci i pozdrawiam serdecznie.

@bazyl_prost Aż nie wiem, co mam powiedzieć... Serio. Wybacz, że podrzucam taki tekst, ale właściwe pytanie brzmi "czy Ty domagasz się uwagi z mojej strony?".

@bazyl_prost No faktycznie. Normalnie plagiat. Ale, że chodzi o "tu" czy o "under the bridge"? Bo tu-taj (cholera, znowu kopiuję) trzeba się zastanowić czy Turnau czerpał z "Somethnig on my way", czy jednak "Under the bridge"?

Coś pojawia się. Znika ciągle coś jakby. Drzewa na drodze. Z desek zbity los tutaj. Płomień nie będzie kłamał. Wtuli mnie swym tchem prostym. To naprawdę jest okay. Czas się rozstać już drogi. Gdzieś nie będzie tu. Nie, nie trzeba, nie. Gdzieś nie prosi cię, nie. Nie, nie trzeba, nie. Gdzieś spotkamy się. Nie, nie trzeba, nie. Gdzieś pokonasz mnie teraz. Nie, nie trzeba, nie. Dostałem cracka free. Świata nie będzie teraz. Zapomnę znowu dziś. Dnia nie starczy nam razem. I tak nie mogę iść, nie. Nie będę znowu szedł, szeptem. To jest w porządku, tak. zapomnieć o tym dniu i szukać. Gdzieś nie będzie tu. Nie, nie trzeba, nie. Gdzieś nie prosi cię, nie. Nie, nie trzeba, nie. Gdzieś spotkamy się. Nie, nie trzeba, nie. Gdzieś pokonasz mnie teraz. Nie, nie trzeba, nie.

@Wiechu J. K. I nadal idzie :-) Dziękuję Ci bardzo i pozdrawiam ponownie.

@Wiechu J. K. W każdym razie konsekwentnie i uparcie. Dziękuję Ci za czytanie. Pozdrawiam serdecznie.

@Wiechu J. K. To pytanie, na które nie szukam już odpowiedzi, bo wiem, że nie znajdę. Dziękuję Ci Wiechu i pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Faktycznie się nazbierało tych emocji. Dziękuję Ci bardzo za czytanie i życzenia. Pozdrawiam ciepło 😊

@Ewelina Dziękuję Ewelino. Pozdrawiam serdecznie 😊

@Amber Dziękuję Ci Amber. Pozdrawiam ciepło :-)

@Witalisa Bardzo dobre haiku. Zapis chwili, która wcale nie jest oczywista. Pozdrawiam.

@Charismafilos Dziękuję. Tytuł też jeszcze idzie 🙂.

Przeszła mnie myśl przeszła. Dobrze, że nie przeleciała.

@kasia652 W praktyce właśnie tak bywa dziś rozumiana sztuka nowoczesna: proza pocięta na wersy i strofy oraz metafory o charakterze raczej deklaratywnym niż odkrywczym. Forum zdaje się to akceptować, więc trudno tu o polemikę. Dodam jedynie, że nie widziałem tu dotąd wiersza białego czy wolnego, którego forma byłaby rzeczywiście uzasadniona treścią. Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar Wiersz zbudowany z pytań, które prowadzą do jednej spokojnej zgody. Dobrze wybrzmiewa myśl o zrzuceniu masek i pozwoleniu, by swoje zrobił czas. Prosty język, ale bardzo pojemna refleksja. pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar Spokojny, afirmacyjny wiersz, w którym przyroda nie jest dekoracją, lecz drogowskazem. Dobrze wybrzmiewa motyw uczenia się życia przez uważność. Pozdrawiam.

@Waldemar_Talar_Talar Cichy, dojrzały wiersz o oswajaniu starości - bez patosu i bez lęku. Dobrze poprowadzona myśl i bardzo spokojna pointa. Pozdrawiam.

@KOBIETA Można by dać się nabrać na tę ‘szmatkę’, ale wiersz konsekwentnie pokazuje, że poszłaś na całość. Motywy natury i rzeczy dodają poznawczej pikanterii, a muzyka dobrze dopełnia cały obraz. Pozdrawiam serdecznie.