Tectosmith

@yfgfd123 Przeczytałem całe opowiadanie i muszę być szczery: tekst jest przegadany, chaotyczny i nie prowadzi do żadnej wyraźnej puenty. Podstawowy problem to zbyt rozbudowane zdania i brak podziału na wyraźne akapity. Autor przeskakuje z jednego znaczenia na drugie, przez co zamiast spójnego obrazu powstaje suma przypadkowych doświadczeń. W efekcie czytelnik gubi kierunek — nie wiadomo, co w tym wszystkim jest ważne, a co tylko ozdobnikiem. Bohater wypada raczej narcystycznie niż pogubiony, więc trudno wzbudzić wobec niego empatię. Styl mógłby działać, gdyby służył czemuś konkretnemu, na przykład ukazaniu rozbitego stanu umysłu, ale w obecnej formie przypomina raczej literacki popis niż przemyślaną narrację. Krótko mówiąc: dużo słów, mało treści. Jeśli chcesz, żeby tekst przyciągał, musisz dać czytelnikowi coś więcej niż słowny labirynt — emocję, decyzję, obraz, który zostaje po ostatnim zdaniu.

@Alicja_Wysocka Przepraszam za moje wczorajsze zachowanie. Niestety znowu przesadziłem z piwem i się nie upilnowałem. A wiersz jest dobry. Świetna równowaga między obrazem a emocją. Lubię, jak prosty rytm prowadzi czytelnika do pointy bez pośpiechu. A to ostatnie zdanie – krótkie, ale domykające jak oddech.

@Nata_KrukDziękuję i pozdrawiam :-)

@OmagamogaDzisiaj się czepiam. Wybacz. https://ikorektor.pl/ Użyj proszę. Sam mam problemy z ortografią a za czepialstwo ponownie przepraszam :-)

@OmagamogaNie mój drogi. To po prostu ignorancja.

CZŁOWIEKU! U zwykłe!!! AI to narzędzie. jakość tekstu zawsze zależy od autora – nie od algorytmu. Cienki jesteś.

@Maciek.J Dziękuję, że przeczytałeś. Mnie by się nie chciało. Miłego wieczoru.

Pozwolę sobie odnieść się do faktów historycznych, bo w dyskusji pojawiły się stwierdzenia, które nie są zgodne z źródłami. Polowania na czarownice oraz skala przemocy religijnej była głównie domeną sądów świeckich w Europie (XVI–XVII w.), nie Inkwizycji. Szacunki współczesnych historyków są następujące: – polowania na czarownice: ok. 40–60 tysięcy zabitych (głównie sądy świeckie) – Inkwizycja (łączna skala): ok. kilkanaście do 50 tysięcy egzekucji – krucjaty: ok. 1–3 miliony ofiar (wszystkie strony konfliktów łącznie) Powyższe liczby nie są “opinią”, tylko konsensusem badań historycznych (XX/XXI w.). Jeżeli w wierszu pojawiają się zdania: „tylko ubodzy dostąpili spotkania z Nim” to to również stoi w sprzeczności z Ewangelią i faktami historycznymi — bo Jezus rozmawiał również z bogatymi, faryzeuszami oraz elitą. W dyskusji pojawił się także wątek współczesnej polityki. Tu także warto zostać przy faktach: – Kościół jako instytucja nie zawsze opowiadał się po stronie wolności – sojusze z władzami autorytarnymi występowały wielokrotnie w historii Dlatego proponuję rozdzielić: wiarę osobistą → może być autentyczna, głęboka narrację instytucjonalną → bywała w historii sprzeczna z etyką To jest jedynie przypomnienie, że: fakty są weryfikowalne — opinie nie muszą być.

@Maciek.JNie wywołuj mnie, bo to naprawdę nieładnie wykłócać się pod nie swoimi wierszami.

Znalazł się znawca od siedmiu boleści. Gratuluję.

@EwelinaI to bardzo zdrowe podejście. W swoich miniaturkach uchwycasz chwile, pragnienia, tęsknotę i bardzo to lubię. Nie ma tutaj ani za dużo, ani za mało ale cała kwintesencja przekazu. Pozdrawiam ponownie :-)

@Amber Ciekawy klimat nocnego miasta i jazzu. Pozdrawiam serdecznie.

@EwelinaJa za chwilę będę oglądał właśnie film. Miłego wieczoru :-)

@Amber Bardzo obrazowa scena i pięknie ujęty ruch fali. Pozdrawiam serdecznie.

@AmberDziękuję Ci bardzo i pozdrawiam serdecznie.

@violetta Podoba mi się obraz tego popołudniowego światła. Pozdrawiam Cię serdecznie

@violetta Podoba mi się ten obraz herbaty i księżyca – jest w nim spokój chwili. Pozdrawiam serdecznie.

@violettaDziękuję Violetto. Pozdrawiam serdecznie.

przez chwilę światło udawało że wszystko ma jeszcze sens . . .

@Nata_Kruk Najbardziej zatrzymał mnie tu ten moment kiedy „dom zamienia się w park zjesienniały” – to konkretne i wizualne. Fajny efekt, kiedy jesień nie jest tylko tłem, ale wypełnia całą przestrzeń. Pozdrawiam serdecznie.

@Nata_Kruk Najmocniej działa tu dla mnie początek – „sunie powoli, lecz własnym rytmem”. Daje to konkretne tempo i klimat. Reszta układa się wtedy bardziej jak swobodne rozmarzenie niż opis z definicją. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Fajne przeniesienie stanu na figury geometryczne. Kwadrat i koło robią tu mocny kontrast – jakby dwa różne tryby patrzenia na siebie. Ta oszczędność słów dobrze tu pasuje. Pozdrawiam raz jeszcze.

@Ewelina Ładnie tu pracuje „rozkołysanie” na początku i ten ciągły ruch od – do. To nie jest statyczna tęsknota, raczej pewien stan w drodze. Podoba mi się, że wersy nie zamykają interpretacji. Pozdrawiam ponownie.

@Ewelina Bardzo filmowa miniatura. Ten promyk wygląda tu bardziej jak efekt światła niż metafora. Takie obrazy mają siłę, bo zatrzymują moment bez tłumaczenia. Pozdrawiam serdecznie.

@Ewelina Lubię tu to poczucie dystansu – jakby poeta obserwował samego siebie z boku, ale ze spokojną ironią. Ta „przeciętność” wybrzmiewa bardziej jak pytanie niż jak ocena. Pozdrawiam serdecznie.