Magdalena

Już mówię, miał go De sade Mam ja, takie smutne serce

Może kąsać wiatr i nadgryzać grad bez obaw o połknięcie szczęki

zrywam gumki recepturki rozsypie się plastikowa huć

rym zastyga z przepicia ...wa na wyklętego poetę zbyt skromnie orzę

Janku, uwierzyć nie mogę w taką pozę nieczułe stworzenie, może to tryk?

z ostatnim słowem wychylam dozę za którą idzie czerwień lic

Nie spotkamy się w drodze? nie można się razem mylić

Pójdę za nią w czarnej todze będę głosem szumną pianę bić

Maleńka złość coś tutaj łupie Sucho, sucho. Masz, popij.

Jak mam wysłowić ciężar rosy Ciebie tną wiatry nie jestem niczym podobnym nie pisać wcale malować się i stroić pijąc rosę pita nie ciąży nie czyni mi chłodu na skórze nie zbiera mi się pod oczami być daleko gdzie wszystko jest nie pisać wcale być kobiecą bez nadmiaru ambicji Tak mi dopomóż Boże złoty, djamentowy wieczny

Jak by to powiedzieć Judaszu żeby nie szeptać o tym Cali płoniemy od nadgarstków do kości z przemęczeń wielokilometrowych Judi tak, tak ukryję twoje imię I pozbieram się w ciszy zimnych mebli

Ściągam kapelusz w ukłonie.

Jak Ci powiem, że nie miałam pojęcia o istnieniu czegoś takiego jak akrostych to mi nie uwierzysz.

Dziękuję za przysłówek, zawsze je mylę. Pozdrawiam

Rzecz tak niedogodna dla ludzkości, że aż stała się napędem do rozwoju technologii

@[email protected] Dziękuję, pozdrawiam

@Sylwester_Lasota Staczam się raczej a nie płynę Taborami dzikich pięknych ludzi Anonimowych uwiedzionych budzi Rankiem widok wczorajszego drzewa A mnie się wydaje że ich już nie ma Miny wczorajsze zamyślone inne Spalam w pamięci kiedy zasypiam I tylko staram się dla mnie-dzikusa Ę i Ą rano nie nadużywać

Panie podniebny Stwórco przetwarzanych stworzeń Kręcę się już z dala od Ciebie Przebijam kartkę, obrus i promień jak dawno mnie tu nie było jakże musiało mi być niemiło Panie podniebień rzuć tutaj okiem daj mi powody żeby być wzrokiem

Takiej melodii nam dziś potrzeba Uratowanej jeszcze z przedszkola Tamburynkiem waza potłuczona Ubabrane w kolorach czoła Ratuj, ratujesz i nie uratujesz Umyka piosenka, tamburyn, ona Takiej melodii nam dziś potrzeba Uhahanej na widok nieba Dzięki, cześć

@Sylwester_Lasota Na to wychodzi, że nie jestem gapą Odczytuję sama sobie ze swego Tutaj z Tobą postępowania Obrzucam więc świeżą trawą Poprzednie strofy bez wyraźnych znamion Akrostychu, przemilczę i przepiję je kawą

@Sylwester_Lasota Tumany kurzu wzbijamy w lecie A na jesieni spokojną deskę Korytarzami linji i przekreśleń Malujemy od nowa i wciąż i wreszcie yyy jako litery zamyśleń są wieczne Ślady rąk są jasne a ust są za szybkie Liczę na jedne a przecież mam wszystkie I z krajobrazu zielona stocznia Spływa w łodziach i robotnikach Zamienia się z siebie na siebie i pyta jeszcze?

Czy dostrzegać jeszcze jest w modzie? jeśli nie to domino wpływu rusz

@Sylwester_Lasota Skoro pytasz, a pytasz nie z mozołu którą stronę konkretnie u siebie wolę to odpowiem, że bluszcz jest zamiast ogrodu nie mówi gdzie idzie, nie idzie gdzie wskaże A te piekielne jeziora oczu przewrotnie, nawet swojego nie topią lodu smacznej herbaty, na końcu Cię witam nie pytaj o strony, albo lepiej pytaj

pozory

Wolność zwykle jest bardzo namacalnym uczuciem kiedy jej nie mamy. Jedynym wyjątkiem od powyższego pozostaje niezmiennie przykład zerwania uciążliwego związku z ograniczającym człowiekiem, wtedy na krótko mamy namacalne uczucie wolności. ,,Mina"